مصطفی نظاری

شوشان: یکم: آورده اند که شیر مردی از راهی می گذشت که دید اژدهایی خرسی را می بلعد. آن دلیر مرد هم که فریاد خرس مظلوم را بشنید بدان سو شتافت تا مهری افکند و دردمند و درمانده ای را نجات دهد.

 با دلاوری تمام پا پیش نهاد و خرس را از دهان اژدها نجات داد. وقتی خرس جوانمردی را از وی دید، با او انس گرفت و در پی او روانه شد. مرد خسته شد و خوابید خرس کشیک می داد و مواظب او بود. تا اینکه مردی دانا و خیر خواه این وضع را دید پیش رفت و آن مرد را بیدار کرد و گفت: ای برادر تو را با این خرس چه کار؟ مرد داستان خرس و اژدها را بازگو کرد مرد دانا گفت: بر خرس منه دل که کار ابلهانست. مرد که غفلت چشم دلش را بسته بود و در واقع شجاعت داشت ولی حکمت نداشت بدان حکیم گفت: وا... حسودیت می شود وگرنه خرس کجا به این مهربانی! حکیم گفت: فرض کن من به تو حسادت می کنم ولی حسادت دانا به ز دوستی نادان است. تو دست از این خرس بردار تا من یار تو باشم. من دلم بحال تو می سوزد. در دلم نور حق تابیده و به من فهمانده که تو را از دوستی با خرس بازدارم.  شیر مرد بد گمان با خود گفت: حکیم یا قصد دارد مالم را تصاحب کند، یا قصد ریختن خونم را دارد و یا با دوستان شرط بسته که مرا از خرس برهاند. و به حکیم گفت: برو دنبال کارت. در نهایت حکیم نا امید بر می گردد و مرد شجاع دوباره به خواب رفته. خرس هم مگس های بالای سر او را می پراند. هر چه خرس مگس می پراند بر مرد خفته می نشینند و سودی نداشت و سنگی بزرگ بر می دارد و روی مرد می اندازد به قصد کشتن مگس ها ولی افسوس که خود شیر مرد را ناکار کرد. که این است سزای همنشینی با خرس و دوستی با خاله خرسه که حضرت مولانا چه زیبا آنرا به تصویر می کشد دوم: حکایتی که در بالا شرح آن رفت بی مثابه به حکایت شهرداری کلانشهر اهواز نیست چرا که این روز ها دوستانی  شبیه به همان خاله خرسه که از روی نادانی هم به شهر و هم به شهردار لطمه می زنند و شهردار هم از دریچه بدبینی می نگرد و گفته حکیمان را حسادت طلقی می کند. و آن را چنان با طعامی به خوردش می دهند که گویی انتقادهای دوا گونه ما چون سمی مهلک اند که هر هکسی را از پای در خواهد آورد. البته باید گفت آنها که این روزها به دور شهردار حلقه زده اند و آمار و ارقام دروغ را منعکس می کنند همان هایی هستند که حتی خیابان های اهواز را نمی شناسند چه برسد به مشکلات این کلانشهرکه باید گفت مایه ننگیست بر کل سازمان و ماحصلش برداشتن سنگ و انداختن به منافع شهروندیست. آقای شهردار لمپن های روشنفکر نما را از خود دور کنید چرا که مجیزه گویی و مجیزه نویسی تمام هنرشان است. اینان همان هایی هستند که تا زمانی که شیرینی شهردار نجفی در کامشان بود از وی تعریف و تمجید می کردند ولی زمانی که کنار گذاشته شد شیرینیش چنان در دهانشان تلخ شد که او را یکی از دشمنان قسم خورده خود جلوه دادند. سوم: انتصاب هایی که بیشتر شبیه شوخی هاییست که محفل دوستان را خندان کنند دامن کلانشهر را گرفته و عدم شایسته سالاری در این انتصاب ها فریاد می زند. تا جایی که اشخاصی بدون یک روز سابقه مدیریتی یک شبه مدیر قسمت هایی مهم از کلانشهر اهواز می شوند. و بی آنکه دلی برای شهر اهواز بسوزدو فریاد بزند دست از این انتصاب هایی که نه تنها نتیجه مثبتی در بر ندارد بلکه باعث عقب گرد شهر نیز خواهد شد. از طرفی چهره های آشنایی که در سازمان آب و برق بودند حال در جای جای شهرداری می توان رد پای آنان را بوضوح به نظاره نشست. چهارم: ماحصل کار چنین شده است: حدود یازده ماه از انتصاب شمسایی می گذرد و هنوز آشفته چهره اهواز از دگرگونی بیرون نیامده است. و عقب گرد هایی را هم در کارنامه خود ثبت کرده است که مشخص نیست تا چه زمان این گونه خواهد بود. البته آنانی که فریاد سردار سازندگی سر دادند و توانایی های تو خالی را به رخ کشیدند. خود خوب می دانند که این بار سردار، سرباز از آب درآمد و تمام امید ها را نا امید کرد. و دیگر دلشان را صابون نخواهد زد که اهواز با این شهردار راه توسعه و پیشرفت را را در پیش خواهد گرفت هر چند که نتیجه کار پس رفت پسرفات کلانشهر اهواز و تبدیل آن به کلان روستایی که بلوار دارد، میدان دارد، چراغ قرمز دارد و ... و حضرت مولانا چه خوب گفته اند انگار از اهواز امروز ما خبر داشته است که چنین سخنان حکیم را برای دوستی خاله خرس ها آورده است آنجا که می گوید  حکیم گفت: فرض کن من به تو حسادت می کنم ولی حسادت دانا به ز دوستی نادان است. تو دست از این خرس بردار تا من یار تو باشم. من دلم بحال تو می سوزد. در دلم نور حق تابیده و به من فهمانده که تو را از دوستی با خرس بازدارم.  پس امید است این بار صحبت حکیم را با جهالت پاسخ ندهند. و به تحلیل های عبث دل خوش نکنند.