تلگرام شوشان
شوشان تولبار
آخرین اخبار
شوشان تولبار
کد خبر: ۳۲۶۷۰
تاریخ انتشار: ۰۱ ارديبهشت ۱۳۹۵ - ۱۱:۱۸
گفتگوی ابراهیم ناصری با داریوش احمدی
داریوش احمدی را اول در صفحات ادبی نشریه ادبی کشور شناختم و داستانهایش به دل نشست.
شوشان/  ابراهیم ناصری

داریوش احمدی را اول در صفحات ادبی نشریه ادبی کشور شناختم و داستانهایش به دل نشست. نویسنده ای بدون حاشیه و محجوب _ حال به بهانه مجموعه داستانش که با نام خانه کوچک ما توسط انتشارات نیماژ به چاپ رسیده گفتگوی کوتاهی با ایشان داشتم   . 

چند داستان در این مجموعه است؟ فضای نوشتاری داستان ها از لحاظ روایی و سبک نزدیک به  چه دیدگاهی است؟

«خانه ی کوچک ما» از دوازده داستان تشکیل شده است که طی ده سال گذشته آن ها را نوشته ام. فضای داستان ها ، بیشتر جنوب، بخصوص شهر زادگاهم مسجدسلیمان است. و از نظر دیدگاههای داستان نویسی، بیشتر مدیون کارهای  غلامحسین ساعدی، هوشنگ گلشیری و بهرام حیدری هستم. فکر کنم این سه نویسنده، هر کدام به سهم خود، تأثیرات قابل ملاحظه ای در داستان نویسی ایران داشته اند. 

دیدگاهِ خودتان درباره داستان کوتاه چیست؟

من همیشه به داستانیت داستان علاقه ی زیادی داشته ام. به صحنه های دراماتیک، به داستانی که در ذهن مخاطب  بماند و او بتواندروزی آن را برای کسی تعریف کند. چه کسی می تواند داستانِ «گدا» ی غلامحسین ساعدی را انکار کند؟ چه کسی می تواند داستان های گلشیری «انفجار بزرگ» ، «زندانی باغان» و یا «مثل همیشه» را نادیده بگیرد؟  و یا چه کسی می تواند داستان های اقلیمی و خارق العاده ی «لالی» بهرام حیدری را ، که روستا را با تمام وجودش تجربه کرده بود، انکار کند؟

 مجموعه ی دیگری آماده ی چاپ دارید؟
در حال جمع آوری مجموعه ی دیگری هستم  که امیدوارم در سال جاری یا سال آینده چاپ شود.

چرا چاپ کتاب مخصوصاً برای نویسندگان جنوب تبدیل به مشکل شده و نقدتان به این شرایط چیست؟

همان طور که می دانید، جنوب، بخصوص خوزستان را باید قلب تپنده ی این سرزمین دانست. نویسندگان جنوب، شرایط خاص زیست محیطی خود را دارند. من احساس می کنم فشارهای زندگی از جمله فشارهای روحی و دغدغه های معاش و حتی آب و هوا می تواند در ذهنیت آن ها تأثیر بسیار داشته باشد.  هر نویسنده ای دوست دارد نوشته اش به همان صورتی که فکر می کند و می نویسد چاپ شود. نویسنده ی جنوب جنگ و پی آمدهای آن؛ قحطی، گرسنگی، آوارگی را پشت سر گذاشته است. روح و جسم او احتیاج به تخلیه دارد. و این تخلیه جز از طریق نوشتن خالصانه حاصل نمی شود. او به راهی هموار احتیاج دارد. اما آیا فکر می کنید که این راه هموار تا کجا هموار شده و یا احتمالاً می تواند هموار شود!؟





نام:
ایمیل:
* نظر:
شوشان تولبار