این «نفرات» لعنتی
شوشان - فاضل خمیسی:

 رئیس صنف سیمان اعلام میکند:  ۱۵ نفر اکثر سیمان کشور را با قیمت ۱۶ هزار تومان خریده و بیش از ۶۰ هزار تومان یعنی تقریبا ۴ برابر قیمت اولیه میفروشند  اما هیچوقت  حتی یک نام از این ۱۵ نفر را نمی برد!

یعنی  این افراد که از ۱ تا ۱۵ نامگذاری شده و هیچگونه مشخصاتی از آنها نیست ، با هر فروش ، سرمایه  جاریشان  ۴ برابر  و با در نظر گرفتن  افزایش  پلکانی و تراکم سرمایه ،  سودشان شاید سالانه  دهها و حتی صدها برابر بیشتر از سرمایه ی اولیه اشان شود ، سودی که به غیر از روش فساد هیچگونه منطقی بر آن حاکم نیست ، سودی که تمام نظریه های اقتصادی در برابر آن هنگ کرده و هیچگونه توضیحی ندارند !

در واقع اینگونه افزایش قیمت و سودها  بیش از آنکه ناشی از راهبرد « عرضه - تقاضا» باشد تابعی از فساد لجام گسیخته و تسلسلی  است.

 «مقتدایی» استاندار اسبق خوزستان بدبختی خوزستان را ناشی از زیاده خواهی «۶» نفر میداند که باز هم اسم کسی را بیان نمیکند!

 گفته میشود انحصار  واردات شکر در دست «۱» نفر ، موز در دست«۴» نفر ، و چای و برنج  و روغن در دست تعدادی کمتر از انگشتان دست بوده و اینها هستند که قیمت گذاری میکنند و مدیریت قیمتها را بعهده دارند!

 من حتی شک دارم که پروژه های بزرگ ازقبیل سد و جاده سازی و ... در دست ۳ یا چهار نفر بیشتر نباشد  و این خوان کشور به قسمتهایی تقسیم و هر کدام آنرا تیول خویش فرض کرده و حتی این «فرض» به مناصب عالی و میانی نیز کشیده شده است و الا مگر میشود یکنفر راست ، راست در تلویزیون ظاهر شده و به صراحت بگوید که سیمان کشور در دست ۱۵ نفر است و بگم ، بگم های مسوولین گذشته و حال فقط در این اعداد لعنتی گم شوند، شاید هم بدبختی ما از سایه هایی است که نه نام دارند  و نه شماره ملی ! آنها «نفراتی» هستند که میتوانند بدون گواهینامه در هر جاده و مسیری  با سرعت دالخواه رانندگی کنند !