ای به جای پدرت نمانی

شوشان - زمان بابادی شوراب:

بسمه تعالی
حکایت

روزی یکی از بستگان که تازه مسئولیت گرفته بود نزد مرحوم پدرم آمده بود، من هم آنجا نشسته بودم، پدرم از ایشان سئوال کرد: "خوب بفرما چه میکنی؟اوضاع و احوالت چطور است؟"

گفت الحمدلله بد نیستم و به اندازه خودم هستم.

پدرم برآشفت و به او گفت: "می خواهم به جای پدرت نمانی و به اندازه خودت نباشی، من گفتم از پَرمند(پرتو)تو، دیگران نیز متنفع شوند و بتوانی دست جوانان را بگیری و به آنان کمک کنی"
مجدد تکرار کرد: "ای به جای پدرت نمانی"

واقعیت:

با سکانداری حجت الاسلام رئیسی بعنوان رئیس جمهور دوره سیزدهم و انتخاب بعضی از اعضاء و عناصر کابینه ی خود، مشاهده کردیم متاسفانه برخلاف وعده ها و گفته های ایشان بعضی از دوستان که مسئولیت گرفتند، اقدام به استخدام گسترده اعضای خانواده خود در مسئولیت های بالا و دریافت حقوق های نجومی نمودند.

این رفتار که تا قبل از اعتماد مردم به آقای رئیسی توسط ایشان منع شده بود، متاسفانه بصورت گسترده در کابینه ایشان اتفاق افتاد.

بعنوان یک ایرانی که برای توسعه وطنش می‌خواهد گام بردارد انتظار داشتم از دوستانی که در انتخابات ریاست جمهوری از آنان حمایت کردیم، منصفانه عمل کرده و از افرادی مانند دکتر سیاوش غیبی پور که دکترای اقتصاد دارند و فردی توانا و دانا و آگاه به اقتصاد هستند یا دکتر دلاور نجفی که سابقه مدیریت و معاونت وزیر در دوره‌های گذشته در کارنامه خود دارند، یا آقای دکتر محمدمراد اسفندیاری گله یا آقای مهندس ایاز خسروی رییس شعبه بانک ملی یا آقای دکتر رامین پرویزی که دکترای حقوق دارند و یا مهندس حمیدرضا گودرزی، در سمت‌های مدیریتی متوسط و عالی کشور استفاده نمایند.

این افراد فوق الذکر در همین دوره در ستاد آقای دکتر محسن رضایی کوشا و فعال بودند که خود و طایفه را تشویق و ترغیب به رای دادن نمودند، به امید اینکه در آینده بتوانند بازوی اجرایی برای پیاده نمودن برنامه‌های ایشان در دولت باشند.

نکته آخر:
با اعطای چند بسته معیشتی و یا چند وام خوداشتغالی به بانوان بی‌سرپرست و یا کارآفرین جزئی و یا مردم نیازمند نمی‌توان جامعه خود را به به سمت توسعه برد، بلکه با انتخاب مدیران دلسوز و توانمند است که جامعه موفق خواهد شد.