طرف اصلی قرارداد در مباحث کارگری !

شوشان - علی عبدالخانی:

یک کامیون که بار آن پرتقال است واژگون می شود. راننده برای حفظ آن محموله و کامیون خود به سراغ نزدیکترین روستا می رود و چند نفر را بعنوان نگهبان به استخدام در می آورد.

یک روز بعد، راننده کامیون بارِ پرتقال را به کامیون دیگری منتقل و آن را روانه مقصد مورد نظر می کند. ۴ روز بعد جرثقیلی می آید و کامیون را به نزدیکترین شهر جهت تعمیر می برد.

اما آن نگهبانان بر اساس یک ذهنیت نادرست و بدون توجه به عدم استمرار آن کار و فقدان موضوعیت بدلیل خاتمه ی آن، اقدام به طرح دعوی به خواسته ی لزوم ادامه فعالیت می کنند که اداره کار با استناد به خاتمه کار، خواسته شان را رد می کند.

مسئله خاتمه کار ارتباطی به مدت چند روز یا چند ماه و حتی چند سال فعالیت ندارد.

البته میان موضوع ادامه کار و مطالبه حقوق قانونی بابت دوره ی فعالیت باید قایل به تفکیک شد و مطالبه حقوق گذشته کارگر از طرف قرارداد در هر حال قابل مطالبه می باشد.

همانطور که در یاداشت ۲۲ آبان با عنوان " جای خالی روزنامه نگاری افشاگرانه !" بیان نمودیم، اصلی ترین وظیفه یک روزنامه نگار، قرار گرفتن وی در جایگاه اعلام حق و تبیین حقوق و تنویر افکار عمومی است که بر این اساس، رسانه ای شدن موضوعات مربوط به تضییع حق و‌ حقوق کارگران از جانب طرفِ قرارداد و بشرط آنکه ادعاها مقرون به دلایل کافی باشد، این عمل مایه مباهات خواهد بود و برای چنین فعالان رسانه ای را باید تحسین نمود.

صورتِ نادرست این حالت زمانی است که رسانه افکار عمومی را تحت تاثیر موردی غیرمستند قرار دهد و فشاری غیرمتعارف بر طرف قرارداد وارد سازد.

دوستان رسانه ای که در چارچوب حرفه و اخلاق فعالیت می کنند در انتشار اخبار و اطلاعات مربوط به اختلافات کارگری - کارفرمایی به نکات زیر توجه کنند:

اول: طرفِ قرارداد کارگر کیست و آیا ادعای کارگر بر علیه آن طرف است یا اینکه ادعا را متوجه شخصِ دیگری کرده است؟.

دوم: رسانه مطمئن شود آیا طبیعتِ فعالیتِ کارگر در قرارداد از نوع استمراری است یا اینکه شبیه به مثال کامیون پرتقال!! است. بدیهی است خاتمه قرارداد طبق موازین قرارداد به منزله اتمام کار تلقی می شود. به نظر من رسانه ای که می خواهد در این زمینه فعالیت کند حتماً باید به مسئله خاتمه قرارداد و‌ فقدان موضوعیت ادامه آن توجه کند تا افکار عمومی بدون دلیل تحت تاثیر حالات غیرواقعی دچار هیجان یا پیش داوری نشود.

سوم: مدت زمان فعالیت یک کارگر از مهمترین آیتمهای مربوط به این بحث است لذا یک رسانه ی قانونمند جهت اجتناب از نشر موارد غیر واقعی حتما به اسناد ابراز شده توجه نماید.

در پایان نباید این تصور ایجاد‌ بشود که نگاه حاکم بر این یاداشت نگاهی ضدکارگری است و عکس این تلقی صادق است زیرا یاداشتهای تفصیلی متعددی که در ارتباط با حقوق و مزایای کارگران توسط نگارنده منتشر شده است دلیل نگاه حمایتی نگارنده به مطالبات قانونی کارگران است.

به بیانی ساده هدف از این نوشتار، مرزبندی میان حالات واقعی و لزوم تفکیک آنها از موارد غیر واقعی و واهی است.