توافقنامه ایران و چین «دلار بای بای»
شوشان - محسن بهداروند مرداسی:

وقتی بعنوان یک فرد با  «هویت اسلامی و ایرانی» و  «انقلابی» که برای رسیدن به یک  «جامعه جهانی و توحیدی» آرمان‌های آنرا دنبال میکنم. و وقتی که با یک  «نگرش» اقتصادی به نقش  «ظالمانه و ناعادلانه جهان» می‌نگرم... و  وقتی به این  «اصل» اعتقاد قلبی دارم.

که  «انقلاب» با  «رهبری ولی زمانه اش» و با تفکرات  «الهام بخش» و ضد  « استکباریش» می‌تواند  «اندیشه های» نا عادلانه غرب را به چالش بکشاند... آنوقت متوجه میشوم.. که  «دنیا» فقط آمریکا و اروپا نیست.. و  « مسیری را که تاکنون آمده ایم» درست بوده... و بابت  «تاول های پایمان» نگران نیستیم.

با رویکردهای  «تجمل گرایی» بعضی از  «خواص بی بصیرت»   «آرمان‌ها» و  « استقلال اقتصادی» ما به پیش نخواهد رفت.. اما با  «تفکرات ضد استکباری» می‌توان اندیشه های غرب را به چالش کشید.

 با تفکرات ضد استکباری  « در حین مبارزه» می‌شود  «گفتگو هم کرد» جهان به مثابه  «واگن» نیست.

که آمریکا  «لوکوموتیو» آن باشد. این توافق نشان داد که جهان آمریکا و اروپا نیست.. تنها  «جریانات غربگرا» رسانه های غربگرا» و شخصیت‌هایی که امروز از  « موهبات  غرب» تا  « خرخره» استفاده می‌کنند و یک عده  «دایناسور پیر» و از رده خارج که هر روز با این  « یانکی‌ها  وحشی»  می‌نشینند این توافق نامه را منع می‌کنند.

یک عده  «عقب افتاده»  «ساده انگار»  «قراضه های ورشکسته پهلوی» و  « هری هری مآب های وطن فروش» به اضافه ی  «مرتجعین منطقه» عربستان و اسرائیل با این موافقنامه مخالفند.... حقیقتا ما به یک شریک  «استراتژیک» نیاز داریم.

با توجه به آسیایی بودن چین این رابطه  « درست و حکیمانه» است. این یک توافقنامه در سرمایه گذاری در  «توسعه بنادر»  «راه ها»  «پتروشیمی ها»  « نفت انرژی»  «معادن» و  «توسعه علمی سیاسی و فرهنگی و توسعه دانشگاه‌ها» و کاملا بنفع منافع ملی و منافع کشور است.. یک  «بازی برد برد» 

............. آمریکا تنها قدرت جهان نیست.که همه چیز را بنفع خود تغییر دهد. شما نگاه کنید..  و اصولا آمریکا.... با بازی‌های ناجوانمردانه اش دراین سالیان آسیب های فراوانی را متوجه اقتصاد ما کردند..

سوال اساسی اینست.. شما بودید چه راهکاری را انتخاب می‌کردید.... .. .. لذا... هر دولت و جامعه ایی حق دارد برای برون رفت از این شرایط بحرانی و نابرابر تصمیمات جدیدی را اتخاذ کند.. آمریکا نمی‌تواند هیچ ملتی را به اسارت خود بگیرد... ... بنابراین.. برای برون رفت از این وضعیت و با توجه به اینکه... دنیا تنها آمریکا نیست.

و کشورهای هم مرز و دوست و همسایه ظرفیت‌های بالایی در مناسبات و روابط اقتصادی با ما می‌توانند ایفا کنند.. و قطعا روابط اقتصادی ما با چین و آسیا و ژاپن بما کمک می‌کند.. و دلار دیگر معیار سنجش معاملات و معادلات نخواهد بود... و این نوع قراردادها به گشایش واردات و صادرات ما کمک شایانی می‌کند.. بازرگانی شیلات هر دو کشور قوی هستند.

تبادل فولاد و میزان معاملات در بورس اقتصاد و تولید ما را پویا می‌کند.. روابط بانکی و پولی ما کارآمدتر می‌شود.. و با این روند و مناسبات سال‌های آتی  سالهای رو به رشدی خواهد بود.