فاضلاب، آبادان را بُرد

شوشان - سید غدیر رمضانی:

کورش کرمپور شاعر و روزنامه نگار در واکنش به سیل روان فاضلاب در کوی و برزن آبادان با بزرگترین فونت در صفحه اول روزنامه خود(یادگاری) تیتر زد

 فاضلاب، آبادان را بُرد

هرچند که بعد ها این تنها روزنامه آبادانی به دلایل گوناگون لغو امتیاز و غریبانه از پیشخوان کیوسک های مطبوعاتی حذف و امروز کرمپور؛ قلم شکسته در کُنج خانه سردرگریبان دارد تا شهر جای یکی از جدی ترین مطالبه گران خود را از دست بدهد.

 اما آن تیتر هنوز پس از سالها گویای حال امروز آبادان ما هست.

در همان زمان هم مهندس سیاوش سلیمانی نیا مدیرفاضلاب شهری تاکید کرده بود، زمانی که من مسئولیت گرفتم بیش از ۷ هزار آدرس انجام نشده در رفع گرفتگی شهری داشتیم که خود به بحران تبدیل شده بود!

دیروز فریدون آبنوس فعال اجتماعی در آبادان هم گفت : نمی دانم چرا مدیران نمی توانند درک درستی برای رفع این بحران داشته باشند.

چگونه باید به این آقایان فهماند که وقتی بیش از سی سال یک محله ماهی سه بار دچار گرفتگی مجاری فاضلاب می شود، یعنی سیخ زدن چاره کار نیست و باید اساسی و برای یک بار آنرا ترمیم کرد.

قِصه پر غُصه آب و فاضلاب آبادان مرا به یاد ترفند ساواک انداخت.

صفر قهرمانیان که طی ۳۲ سال زندان بعنوان طولانی ترین زندانی سیاسی است گفته بود؛ یکی از ترفندهای ساواک بخار اینکه فکر و مطالبات زندانیان سیاسی را به حاشیه بکشد، پروژه فاضلاب را بکار گرفت!

او در ادامه گفت: زندان شماره دو، زندان قزالحصار زندانیان سیاسی را در دل خود جای داده بود و مدیران زندان طوری برنامه ریزی کرده بودند که توالت های زندان همیشه گرفته بود و شیرابه فاضلاب در راهرو ها روان بود و فقط دو ساعت در روز که زمان آن هم مشخص نبود باز می شد و زندانیان می توانستند از توالت استفاده کنند!

قهرمانیان می گفت : شرایط بسیار ناگواری بود و توالت رفتن به یک مسئله پیچیده برای زندانیان تبدیل شده و همه فکر و ذکرشان مسئله فاضلاب و توالت بود.

در این شرایط، قهرمانیان بهترین صدا را فاضلاب باز شد برای زندانی عنوان می کرد که صف های طولانی ثمره آن بود.

پانوشت- اکنون نمی دانم شاید مدیران آب و فاضلاب آبادان با تاسی از مدیران زندان قزالحصار در پروژه گرفتگی گسترده سی ساله آبادان ما را مثل زندانیان قزلحصار  فرض می کنند یا اصولا هیچ شناختی از سلامت مردم ندارند.