آداب حضور و ضرورت سواد رسانه ای در شبکه‌های اجتماعی
شوشان - هوشنگ نوبخت :
بی شک بستر فضای مجازی به دلایل مختلف ، آسانترین ، گسترده ترین ، بهترین و البته خطرناکترین رسانه در دنیاست .
شما به عنوان شهروند برای ورود به هر شغل یا فعالیتی ناچار هستید که ابتدا الفبای آن حرفه را بیاموزید تا بتوانید به مرور و بر اساس تجربه و سواد بیشتر در آن موفق شوید . 
متاسفانه در کشور ما بدون کار فرهنگی و زیرساختی و بی هیچ زمینه و ایجاد  بستری مناسب ، تمام کشور از بزرگ و کوچک به یکباره وارد اقیانوسی جذاب به نام فضای مجازی و نرم افزارهای متعددش شدند بی آنکه به غرق شدن و یا آسیب های موجود در آن آشنا باشند و نتیجه اش این شد که امروزه و پس از سال ها فعالیت در این رسانه ، هنوز در مرحله آزمون و خطا هستیم و دچار آسیب هایی که بنیان خانواده ها را هم سست کرده است.
موارد زیر تنها جزیی از آداب لازم و الفبای سواد رسانه ای هستند که باید از آن بهره ببریم تا کمتر به خودمان و دیگران آسیب برسانیم .

بزودی به دیگر چالش ها و آموزش های لازم در این خصوص هم خواهیم پرداخت.

۱ -توجه كنيم كه امروزه يكی از راههای شناخت شخصيت ما همين شبكه های اجتماعی هستند پس مواظب شخصیت خودمان باشیم که آن را بد معرفی نکنیم و به دیگران نشان ندهیم.

‌‌۲ - هر مطلب، عکس و فیلمی را از هر جایی کپی و بدون تحلیل آن را منتشر نکنیم.

۳ - از شدت آزادی بیانی که در گروه‌های مجازی وجود دارد، ذوق‌زده نشویم! شاید مسیر را گم کنیم و به بیراهه برویم.  *خودمان را در پیشگاه خداوند بدهکار نکنیم، آزادی ، ولنگاری نیست*

۴ - اهداف گروه‌ هایی که می سازیم یا عضو می شویم را بشناسیم.

۵ - کسی را بدون شناخت و معرفی قبلی از یک فرد مطلع،  به هیچ گروهی اضافه نکنیم تا ادمینها واعضای گروه دچار درد سر نشوند .

۶ - خبرهایی را که به اشتراک می‌گذاریم را آگاهانه و با وسواس کنترل کنیم!

۷ -  بهتر است پیامهای تبریک و تسلیت مربوط به یک شخص را به جای ارسال در یک گروه که شاید اصلا آن شخص عضو آن هم نباشد  به شماره شخص مورد نظر ارسال کنیم.

۸ - گاهی بهتر است در فضایی فقط تماشاگر باشیم و واکنش سریع نشان ندهیم.

۹ - همیشه حواس‌مان باشد که چه مطلب ، خبر ، عکس یا فیلمی را پست می‌کنیم.

۱۰ - مطالب متناسب با مخاطب و عنوان گروه را منتشر کنیم. چه نیازی دارد در یک گروه تخصصی فوتبالی از مشکلات بانک ها و یا مدارس ، مطلب گذاشت؟

۱۱ - ادبیات نوشتاری ما در فضای مجازی ، معرف شخصیت و سواد ماست . در نگارش مطالب عجله نکنیم.

۱۲- در اشتراک گذاری پیامها هوشيارانه عمل كنيم چون شاید در آينده، از اثرات منفی این پيامها، در شرایطی عليه خودمان  استفاده شود!

۱۳- آبروی دیگران، بازیچه ما و ابزاری برای سرگرمی دوستانمان نیست پس با دقت وبا تمام وجود مواظب حرمت دیگران باشیم!

۱۴ - در اشتراک گذاشتن مطالب ، دوراندیش باشیم!  گاهی ارسال یک مطلب یا پیام ، می تواند عواقب ناخوشایندی برای دیگران داشته باشد.

۱۵- در هر شرایطی که قرارداریم، سعی کنیم ترویج دهنده افکاری سازنده و سالم باشیم.

۱۶- اگر ما را در گروهی عضو كردند و ما هيچ كس را نمی شناسيم و يا از هدف گروه بی اطلاع هستیم، مدتی نظاره گر باشیم و درصورت عدم همسویی  با اهداف گروه از آن خارج شويم.

۱۷ - پيامی كه قبول نداریم را به هیچ وجه به ديگران ارسال نكنيم!

۱۸ - مواظب باشیم در پیام ها از اسم و عنوان کلی اقوام ، طوایف و اصناف نام نبریم.

۱۹ - در انتقاد از دیگران حتما انصاف را رعایت کنیم و هرگز به کسی  حتی اگر او به ما توهین کرده باشد، در گروه توهین نکنیم.

۲۰ - در مقابله با نظرات و عملکرد دیگران از مسیر انصاف خارج نشویم.

۲۱ - همیشه وجدان خودمان و نگاه خداوند را حاضر و ناظر بر اعمال خود در این فضا که دارد از مجازی به واقعی تبدیل می شود،  بدانیم.

۲۲ - از دین و مذهب و عقاید مخاطبین استفاده ابزاری نکنیم و به آنها تحت هیچ شرایطی توهین نکنیم.

۲۳ - خرافه پرستی را با ارسال مطالب بی اصل و اساس ترویج ندهیم .

۲۴- اطلاعات تخصصی خود را با ذکر نام و نشان درگروه ها به اشتراک بگذاریم تا دیگران هم استفاده کنند!

۲۵- ترجیحا از نام واقعی خودمان  در پروفایل استفاده کنیم.

۲۶- از اشتراک و انتشار عکس های شخصی ، خانوادگی و یا مدارک اشخاص دیگر به شدت پرهیز کنیم.

۲۷- پشت سر هم پست نذاریم و به دیگران هم فرصت دهیم که در مباحث شرکت کنند.

۲۸ - بدون دلیل به PV افراد خصوصی وارد نشویم و باید متوجه باشیم که وظیفه داریم به حریم خصوصی دیگران احترام بگذاریم.

۲۹ - سوالات و جوابها را جمع بندی شده و به صورت مختصر و مفید برای مخاطب ارسال کنیم.

۳۰، بی شک در پشت هر پیام و خبری هدفی وجود دارد اجازه ندهیم ما عامل رسیدن افراد سوءاستفاده گر به اهدافشان باشیم.

و در پایان ، حتما سواد رسانه ای خود و اطرافیانمان را افزایش دهیم.
فضای مجازی مستلزم رعایت قوانین فرهنگی، عرف و شرع جامعه می باشد و هرگز فکر نکنیم که با ارسال یک پیام هیچ اتفاقی نخواهد افتاد.