خود را با ماسک و الکل و احیاناً دستکش سرگرم نکنید

کد خبر: ۱۰۰۶۸۲

تاریخ: ۰۹ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۳:۱۹

شوشان - علی عبدالخانی:

کرونا واقعیتی تلخ که بدون اذن دخول وارد کشورها می شود و صنعتی ترین و غیرصنعتی ترین آنها را به وحشت می اندازد.

ملل مختلف بنا به درجه توسعه یافتگیشان با این حقیقت تلخ از منظر علمی مواجه شدند و به توصیه های بهداشتی و هشدارهای مراجع مسئول بدون ذره ای مناقشه تمکین نمودند. ووهان چین نمونه ای از تبعیت مردمانی است که در مرکز و کانون مرگ، زندگی را با پناه بردن در چهار دیواری خانه هایشان فریاد زدند و حاصل آن را نیز دریافت کردند.

اما ما مردمی عجیب هستیم. برغم بدیهی بودن جزییات مختلف این بیماری و اطمینان از بی رحمی آن متاسفانه به ابتدایی ترین توصیه ها عمل نمی کنیم. اکنون که همه دنیا با ابعاد ویرانگر این ویروس آشنا شده و تمام احتیاط های لازم را به کار میگیرند تا از خطرات آن در امان بمانند، در استان و مرکز استان ما و بسیاری از نقاط کشور هستند کسانی که هنوز در باغ این حقیقت قرار نگرفته اند و کماکان بر طبل واهی بودن این ویروس می کوبند.

در مقاله ی پیشین از دو مرحله ایستاده و افتاده برای تبیین وضعیت و شکل واگیری این ویروس استفاده کردیم و گفتیم که در مرحله افتاده دیگر قابلیتی برای مدیریت اوضاع نخواهد ماند و صدایی از طبل های آن منکران حقیقت شنیده نخواهد شد یا آن صدا بشدت کم می شود که چنین مباد.

▪گفتیم و بسیار تاکید کردیم که حجم خطر بزرگتر از آن است که برخی سهل پنداران و ساده لوحانِ خوش خیال تصور آن را می کنند. گفتیم که تنها راه کمک‌ به جامعه افزایش سطح اگاهی عمومی بویژه در مناطق متوسط و کم برخوردار شهری و روستایی است.

گفتیم راه علاج فقط و فقط در ایجاد اقناع عمومی مبنی بر در خانه ماندن یا کمتر خارج شدن است.

در آن یاداشت از فعالان اجتماعی، رسانه ها و روابط عمومی ادارات و موسسات خواهش کردیم که امکانات تحت اختیار خود را در خدمت عنوان رسانه قرار دهند و به مسئولیت اجتماعی -  انسانی خود عمل کنند.

تعدادی از فعالان خوشنام به قدر وسعشان نوشتند و قطعا اثر گذاشتند اما میان آنچه اتفاق افتاد تا نقطه ی مطلوب فاصله بسیار بسیار زیاد است و به اراده های مدیریتی!! از جنس دلسوز بودن واقعی برای مردم نیاز است.

اکنون که اوضاع کاملا متفاوت شده و بطور رسمی دو هفته ی آینده را نقطه اوج این بیماری قلمداد می کنند و بالاترین مرجع امنیتی کشور در همین رابطه جلسه می گیرد و نسبت به شرایط پیش رو هشدار می دهد، در چنین حالتی نمی توان و نمی شود مردم را ناآگاه باقی گذارد و خطر پیش رویشان را به آنان اطلاع نداد.

همه دنیا بویژه اروپا نگاه مصلحتی یا سیاسی و حتی سلیقه ای به این ویروس را به نگاهی واقع بینانه، علمی  و حرفه ای تغییر دادند که در همین راستا ایتالیا همه آثار سنگین مادی و معنوی را به جان خرید تا جان هموطنان خود را نجات دهد. دولت ایتالیا کل کشور خود با جمعیتی بیش از ۶۰ میلیون نفر را قرنطینه می کند و برای نقض مقررات جرایم مالی سنگین وضع نمود حال در خوزستان و اهواز ما اوضاع بگونه ای دیگر رقم می خورد و بخش زیادی از جامعه اعتنایی ولو بسیار کم به موضوع بیماری نمی کنند که خداوند به داد آنها و همه ما برسد.

روی این سخن با مدیرانی است که بعضا با حرکات کلیشه ای مرتبط به موضوع کرونا درصدد تبرئه وجدان و ارامش ضمیر خود هستند.