زنجیره انتقال،اینگونه قطع نمی شود!

ما برای مبارزه با کرونا چه کاری می توانیم انجام دهیم؟

کد خبر: ۱۰۰۶۸۸

تاریخ: ۱۰ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۵:۴۸

شوشان - قاسم امیری :

این روزها آدم های مسئولیت پذیر و دلسوز با وجود محدودیت هایی که وجود دارد تلاش می کنند از راههای مختلف نقشی ایفا کنند و سهمی در این راه داشته باشند.

خیلی از مردم به خوبی خود را قرنطینه کرده اند. گروههایی با رعایت اصول بهداشتی و ایمنی اجازه ندادند تولید و کارهای حساس تعطیل شود.کادرهای پزشکی و درمانی  با استفاده از پروتکل های تعریف شده و متدهای جدیدی که از آزمایشگاههای فعال بیرون می آید، در حال مبارزه ای نفسگیر در میدانی ترسناک هستند.

گروههای زیادی هم تشکیل شده است که باجمع آوری کمک های مختلف نقدی و غیر نقدی در این مسیر تلاش می کنند. عده ای ماسک تهیه می کنند و گروههای مختلفی در حال تامین و بسته بندی مواد ضد عفونی کننده هستند. برخی NGOها ، پایگاههای بسیج، شرکت ها ، سازمانها و ادارات فعال هستند و معمولا گزارشات روزانه یا هفتگی هم بیرون می دهند.(حتی ممکن است گروهها و افرادی در این زمینه، سوءاستفاده هایی نیز داشته باشند)

اما یک نکته مهم و قابل تامل تاکنون مورد غفلت قرار گرفته است یا کمتر توجه می شود: خانواده ها و افرادی که مبتلایان  قبل از تشخیص ابتلا به بیماری با آنها ارتباط داشتند. این افراد باید با دقت هر چه تمامتر شرایط قرنطینگی را رعایت کنند و از منزل خارج نشوند حتی برای انجام کارهای ضروری!

متاسفانه ، برنامه ریزی مناسبی برای کنترل خانواده ها و کمک به آنها در بحث خود قرنطینگی، وجود ندارد. و برخی افراد بدون هیچ محدودیتی در حال تردد و احتمالا انتقال ویروس هستند. تلاش سایر افراد جامعه که خود را قرنطینه کرده اند،کادرهای درمانی و سایر گروههای فعال به راحتی می تواند بی اثر شود. با این مدل رفتارها و برنامه ریزی ها و پشتیبانی ها، نمی توان خیلی امیدوار بود که به این زودی این زنجیره پاره شود. یک حلقه آن براحتی می تواند بصورت افسانه ای زنجیره های جدیدتری تشکیل دهد.

آنچه پیگیری آنها توسط گروهها و پویش های مردمی و پایگاهها و ...با اهمیت تر به نظر می رسد قطع کردن زنجیره انتقال است. و واضح است که احتمال آلودگی نزد خانواده های مبتلایان و افراد مرتبط قبل از تشخیص ،خیلی بالاتر است و ایجاد خاکریز دفاعی در چنین مختصاتی از هر گونه عملیات امدادی دیگری با اهمیت تر به نظر می رسد. بنابراین پیشنهاد می گردد افراد فعال و پویش های مردمی ،پایگاهها و  و نهادهای مردم نهاد، تمام انرژی خود را در این حوزه صرف نمایند و با تشکیل گروههایی که آموزش های لازم را هم از طریق بهداشت و درمان و مراکز دانشگاهی می بینند(بصورت مجازی) تمام کارهای مربوط به این بخش از جامعه(خانواده های بیماران مبتلا و افرادی که با بیمار ظرف دو هفته قبل از تشخیص، ارتباط داشتند) را انجام دهند. کارهایی از قبیل خرید روزانه یا هفتگی(با هماهنگی این خانواده ها و پرداخت وجه آن توسط خانواده ها)،ضد عفونی و چکاب روزانه با همراهی نیروهای بهداشت هر منطقه و کنترل این موضوع که افراد حالت قرنطینه را حفظ نمایند. تامین مالی برای اقلام مورد نیاز نظیر مواد ضدعفونی کننده ،ماسک ها و دستکش های حفاظتی ، کار چندان سختی برای دولت ، سازمانها و شرکت های دولتی و خصوصی نیست. تقریبا تامین آنها هم برای اکثر افراد جامعه از نظر مالی چندان سخت نیست.(بجز بخش هایی از جامعه را که باید کمیته امداد و بهزیستی سرویس دهد). حتی شرکت های تامین کننده در قبال اخذ هزینه ،آنها را بعنوان یک کالا وارد بازار کنند. و حتی شرایط رقابتی هم ایجاد کنند .فقط اینکه تولید کنند و بازار با کمبودی مواجه نباشد.

به نظر می رسد شرایط از نظر وجود اقلام مورد نیاز در بازار در مقایسه با شرایط کنونی به مراتب بهتر خواهد شد.(با وجودی که روزانه پیام های زیادی در فضای مجازی در این مورد دیده می شود اما گلایه اصلی مردم باز کمبود ماسک و... است و نه توزیع می شود و نه در بازار پیدا می شود)

بنابراین برای عملیاتی کردن این موضوع ، مراجع ذی صلاح با تهیه لیست اولیه بیماران و جان باختگان و خانواده های آنها، آنها را بخش بندی کرده و با حفظ شرایط محرمانگی ،هر بخشی را تحویل یک گروه دهد تا ضمن تکمیل حلقه های ارتباطی بیشتر(خانواده هابا چه کسانی ارتباط داشتند و دیگران با واسطه با چه کسان دیگری در ارتباط بودند و ...) ، به رتق و فتق امور مربوط به آنها بپردازند. البته در شرایطی کاملا ایمن و با رعایت کامل الزامات بهداشتی و ترجیحا زیر نظر نماینده ای از بهداشت و مراجع ذیصلاح.

ایجاد نرم افزاری برای ثبت اطلاعات مربوط به این خانواده ها و ایجاد امکانات لازم برای سفارش خرید با طراحی ماژول های کارا به تفکیک صنف های مختلف، می تواند مفید باشد. بطوری که خریدار حتی بتواند مغازه مورد نظر خود را انتخاب نماید و درصورت لزوم هماهنگی های بیشتر داشته باشد. پویش های مردمی می توانند کالاهای خریداری شده را به منازل انتقال دهند. این کار ظرف چند روز قابلیت عملیاتی شدن دارد.