دلم برای کهرام آرام تنگ شده، به همین زودی!

کد خبر: ۱۰۰۷۰۸

تاریخ: ۱۳ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۷:۴۲

شوشان - عباس چهرازی :

عصر بیست و هفتم بهمن ماه سال ۷۸ دیدمش. در کنار کربلایی و شدید زاده و البته حجاریان. ۲ روز قبل از انتخابات مجلس ششم و ۲۰ روز قبل از ترور حجاریان.

با تبسمی بر لب برای جمعیت پرشور طرفداران خود دست تکان داد و لبخند بر لبش در ذهنم حک شد. اما آن موقع من جوانی بودم با حرارات بالای انقلابی گری و البته مخالف او و یارانش و صد اما که با تمام مخالفت، تبسم آن چهره مرا مجذوب او کرد.

زمان گذشت تا او و لیست مشارکت در دور دوم انتخابات شدند نماینده ی اهواز. اینک کربلایی، کهرام، شدید زاده، سه نماینده ی مجلس از اهواز بودند.

اولین حضورش در اجتماع را به اذعان و گفته ی خودش در آموزشگاه فنی شهدا و حضور در بین دانشجویان فنی آنجا دیدم. چند روز پس از پیروزی اش بود. با فراغت بال و حوصله حرف ها و حمله ها را شنید، و آنجا بود که اعلام کرد از تخلفات نمی گذرد، از هر طیف، از هر خط.

حتی اصلاح طلب و اصلاحات.

راست گفت.

کاملا در گفته اش صادق بود. در طول دوره ی وکالتش هر جا که لازم بود علیه دولت همسو موضع گرفت.

به سرعت باد رسیدیم به موسم انتخابات مجلس هفتم؛ قبل از اعلام صلاحیت ها در شبی در کنار رضا کیانی و دیگر دوستی در دفترش حاضر شدیم و آنجا نیز نگذاشتم از لسان تند نقادی بگذرد و باز با حوصله ی پس از اقامه ی نمازش، مرا با منش آرامش دعوت به آرامش کرد. همانجا بود که در توصیه ای اذعان کرد "هیچگاه از استیفای حقت نگذر" و برای این توصیه از دوران دانشجویی خود در کانادا مثال آورد.

او نیز در کنار کربلایی و شدید زاده رد صلاحیت شد و به دانشگاه بازگشت. از او بی خبر بودم تا شب فوت مرحوم هاشمی رفسنجانی، که با وی تماسی گرفتم برای تسلیت، اینجا این من بودم که از شور و هیجان جوانی به مدارای میانسالی رسیده بودم، و او کماکان همان انسان متین و محترم و پر حوصله بود. اشارتی داشت که هاشمی در سالگرد امیرکبیر فوت کرده و برایش تقاضای آمرزش کرد.

تا چندین وقت بعد که خبر حاشیه سازی پیش آمده برایش را شنیدم که بازهم با خنده با موضوع برخورد کرد.

کهرام همیشه آرام.

با متمم خنده.

در روز آخر ۹۸ منحوس، با کرونای منحوس تر از پیش ما رفت.

دلم تنگش میشود.

دلم تنگ آرامشش می شود.