دست دراز استعدادهای ناب خوزستان به دامان برنامه های تلویزیونی تهران

کد خبر: ۱۰۰۷۱۵

تاریخ: ۱۴ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۱:۳۴

شوشان - هوشنگ نوبخت :

مدت هاست، افکار عمومی از شعارهای تکراری و ناکارآمد خسته و گریزانند. از شعارهای احساسی و گاه ژورنالیستی مانند خوزستان، طلای ناب یا مسجدسلیمان، شهر اولین ها و یا دهدز بهشت گمشده و یا فلان شهر با لقب پاریس کوچولوی ایران و ده ها عنوان دیگر که تنها ریشه در تاریخ و یا احساسات ما دارند.

خوزستان همه ی اینها که گفته و یا می گوییم، هست و در تناقضی بزرگ، همه‌ی این‌ها که می گویم هم نیست، در واقع خوزستان، یک گنج بزرگ و یک دریای بیکران از استعدادهای ناب طبیعی و انسانی است که بیشترین بهره و برداشت از آن را متأسفانه دیگران برده و می‌برند.

بدترین حالت برای یک انسان ساحل نشین، عادت کردن به لذت امواج و زیبایی ساحل است و ما خوزستانی ها به پیرامون خود عادت کرده ایم، چنانچه هیچ لذتی از آن نمی بریم و یادمان رفته و می‌رود که از این همه ظرفیت چگونه بهره مند شویم.

درخشش عرفان طهماسبی جوانی از طایفه هنرپرور بهداروند شهر شوشتر و همخون اسطوره های موسیقی بختیاری همچون بهمن علاءالدین، غلامشاه قنبری، علی تاجمیری، شیروان بختیار و بسیاری از هنرمندان عرصه موسیقی در برنامه و مسابقه تلویزیونی عصر جدید باعث شد دوباره دچار  احساسات استانی و قومی شویم و از بابت این اتفاق خوشایند برای لحظاتی ذوق کنیم.

آیا شده به خودمان و مسئولین فرهنگی و هنری و تلویزیونی و دیگر اشخاص و نهادهایی که رسالت شان شناسایی، معرفی و پرورش استعدادهای این استان است تلنگر بزنیم و به وجدان نهفته خودمان گوشزد کنیم که تا کی قرار است احسان علیخانی ها و برنامه هایش بستری فراهم کنند که ده‌ها و صدها جوان نابغه، نخبه و هنرمند خوزستانی همچون فاطمه عبادی، آرمان امیدی و یا عرفان طهماسبی با هزار سختی و اما و اگر خودشان و هنرشان را به رخ مردم ایران بکشند.

آیا وقت آن نرسیده است که بستری فراهم کنیم تا جوانان مستعد خوزستانی، استعدادشان را در استان و جغرافیای خودشان عرضه کنند و هنرشان و آثارشان به نام خوزستان ثبت و ضبط و منتشر شود و دهها برنامه تلویزیونی و سراسری با افتخار از آنها دعوت کنند که در برنامه هایشان حضور یابند؟

آیا کسی از خودش پرسیده و یا خجالت کشیده است که چرا یک جوان خوزستانی بعد از ۲۲ سال سن و سالها فعالیت و دغدغه در این زمینه باید در سرزمین پدری اش به کار در یک کبابی بسنده کند و به ما در پایتخت و صحنه عصر جدید احسان علیخانی به عنوان یک هنرمند قابل و دوست داشتنی معرفی شود؟

من به عنوان یک رسانه ی خوزستانی که خودم هم با داشتن استعداد در چندین رشته هنری، قربانی عدم توجه و عنایت مسوولین استانم شدم، از همه کسانی که هنرمنداند، مستعداند و ظرفیت های بزرگی در عرصه های مختلف دارند بابت عدم توجه ام، بابت کم کاری ام در معرفی شان به جامعه و بابت نپرداختن ام به هنر های ناشناخته شان از عرفان طهماسبی و همه جوانان این استان، عذرخواهی می‌کنم و قول می‌دهم از احسان علیخانی یاد بگیرم زین پس در راه معرفی استعدادهای ناب استانم از هیچ تلاشی فروگذار نکنم و منتظرم که همه ی کسانی که در این مسیر مثل من، غفلت کردند هم به صحنه بیایند و ضمن جبران از هزاران استعداد هدر رفته در این استان خدا خوب کرده، عذر خواهی کنند و به گونه ای عمل نمایند که زین پس هنرمندان جوان خوزستانی اینهمه دست شان به سوی دامن دیگران دراز نباشد.