یک فیزیولوژیست ورزشی:

در ماه رمضان نباید ورزش را رها کرد

یک فیزیولوژیست ورزشی با تاکید بر این‌که در ماه رمضان نباید ورزش رها شود، گفت: در این صورت ورزشکار تمام آمادگی جسمانی خود را مثل آمادگی قلبی و عروقی، تنفسی، عضلانی و همچنین قدرت عضلات از دست می‌دهد.

کد خبر: ۱۰۱۰۰۹

تاریخ: ۰۹ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۱۲:۲۷

دکتر سیدعلیرضا قریشی در گفت‌وگو با ایسنا، اظهارکرد: انجام فعالیت های ورزشی چه به صورت مبتدی و چه حرفه ای در ایام ماه مبارک رمضان، مستلزم توجه و رعایت مسایل خاصی است. ضمن این‌که ورزشکاران در ماه رمضان نمی‌توانند ورزش را کنار بگذارند زیرا در این صورت نیز تمام آمادگی جسمانی خود را مثل آمادگی قلبی و عروقی، ظریفت های تنفسی و قدرت، استقامت عضلانی و تا حدودی انعطاف‌پذیری مفاصل، از دست می‌دهد.

وی بیان کرد: ورزشکاران حرفه‌ای که ورزش و تمرینات سنگین انجام می‌دهند طبیعتا از زمان سحر تا افطار، اجرای تمرینات ورزشی سنگین برای آنان مقدور نیست زیرا در اثر تعریق آب، الکترولیت‌های بدن و ذخایر انرژی خود را از دست داده و فرد ممکن است دچار هیپوگلیسمی (کاهش قند خون) شود. بنابراین در ورزش حرفه‌ای می‌توان قبل از آغاز افطار، تمرینات را شروع کرد، ضمن این‌که باید شرایط افطار به صورت سبک در سالن تمرین نیز فراهم باشد. در این ایام، فرد می‌تواند با استفاده از شیر، آب میوه، خرما و انجیر خشک افطار کند و مجددا تمرین را ادامه دهد. البته همه چیز به وضعیت روحی روانی و ذخایر انرژی بدن خود ورزشکار بستگی دارد.

مدرس کمیته آموزش فدراسیون وزنه‌برداری درباره دلیل مناسب نبودن انجام فعالیت ورزشی از زمان سحر تا افطار برای یک ورزشکار حرفه‌ای، گفت: زیرا ورزشکار باید بلافاصله بعد از تمرینات، بارگیری کربوهیدرات و آمینواسیدها را انجام دهد که عضلاتش دچار آتروفی (تحلیل رفتن) نشود و نیز مایعات کافی بنوشد که مسلما با توجه به روزه‌داری این مهم برایش مقدور نیست.

وی افزود: همچنین یک ورزشکار حرفه‌ای می‌تواند یک ساعت پس از افطار، تمرینات خود را آغاز کند. این نکته نیز حائز اهمیت است که در ورزش حرفه‌ای، یک ورزشکار باید بلافاصله پس از تمرین، از نظر کربوهیدرات و آمینو اسیدهای کافی، بدن خود را بارگیری کند و در غیر این صورت، عضلات بدن خود را از دست می‌دهد. پس بر این اساس، یک ورزشکار حرفه‌ای در ماه رمضان نمی‌تواند صبح زود به انجام ورزش حرفه‌ای بپردازد.

قریشی عنوان کرد: برای این‌که ورزشکار دچار هیپوگلیسمی یا افت قند خون نشود باید تغذیه‌اش به ویژه در هنگام سحر، به اندازه کافی دارای مواد غذایی پر کربوهیدرات‌، مانند سیب‌زمینی، ماکارونی، خرما و عسل باشد. اگر قند خون کاهش پیدا کند، سلول‌های عصبی مغز نیز بدون مواد سوختی مانده و فعالیت مغز مختل شده و فرد دچار سرگیجه، ضعف بدن و بی‌حسی خواهد شد و نمی‌تواند فعالیت مفیدی داشته باشد.

وی همچنین گفت: در ماه رمضان فعالیت زیر نور شدید آفتاب و هوای گرم و مرطوب برای فرد خطرناک است زیرا آب بدن ورزشکار از دست می‌رود و به واسطه همین، خون غلیظ شده و گردش خون در بدن به کُندی صورت می‌گیرد و حتی ممکن است فرد دچار مشکلات قلبی عروقی، کلیوی و ... شود.

رییس هیات وزنه‌برداری خوزستان ادامه داد: ورزشکار مبتدی در ایام ماه رمضان بهتر است هر روز ۳۰ تا ۴۵ دقیقه فعالیت ورزشی سبک داشته باشد، البته برخی متخصصان می‌گویند که فعالیت ورزشی باید یک روز در میان باشد. همچنین ورزشکار حرفه‌ای می‌تواند مدت زمان تمرین‌اش را به تناسب فعالیت حرفه‌ای خود تنظیم کند، البته برنامه تمرینی او باید به صورتی باشد که شاخص‌ها و فاکتورهای آمادگی جسمانی‌اش از دست نروند.

وی با بیان این‌که ورزشکاران در ماه رمضان باید از آب میوه‌های طبیعی بیشتر استفاده کنند، عنوان کرد: با استفاده از آب میوه‌های طبیعی، آب بدن و الکترولیت های بدن تامین می‌شوند، ضمن این‌که نیاز بدن به ویتامین‌ها تامین خواهد شد. همچنین مصرف بیش از حد مواد کافئین‌دار مثل چای و قهوه در زمان سحر توصیه  نمی‌شود زیرا حجم ادرار افزایش پیدا کرده و بدن دچار کم آبی می‌شود. برای جلوگیری از کم آبی نیز می‌توان از افطار تا سحر، به صورت آهسته ۱۰ تا ۱۲ لیوان آب مصرف کرد، نه این‌که حجم زیادی از آب را به یکباره نوشید.

این مدرس دانشگاه با تاکید بر این‌که در ماه رمضان نباید ورزش رها شود، گفت: اگر ورزشکار می‌خواهد پس از افطار تمرین کند، نباید از زولبیا و بامیه و در مجموع مواد بسیار شیرین استفاده کند زیرا مصرف چنین موادی باعث می‌شود انسولین زیادی از لوزالمعده ترشح شود و این هورمون، قند موجود در خون را به سمت عضلات منتقل کند و مانع مصرف مواد قندی به عنوان سوخت عضلانی شده، همچنین قند خون افت کرده و ورزشکار دچار سرگیجه و بی‌حالی می‌شود و تمرینات روزانه وی با مشکل مواجه می‌شود.