شاهنامه و بختیاری

کد خبر: ۱۰۱۲۸۸

تاریخ: ۲۳ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۱۶:۳۸

شوشان - محسن بهداروند مرداسی:

زندگی و آثار حکیم فردوسی شاعر حماسه سرای قرن چهارم را می توان از زوایای مختلفی مورد بحث و گفتگو قرار داد اما صد افسوس و چه باید گفت که هراز گاهی در گوشه گوشه ی کشور اندک قلیلی با رفتار ناشایست بجان تندیس پیر توس افتاده و آنرا تخریب می کنند، بزرگش نخوانند اهل خرد که نام بزرگان به زشتی برد آن روزی که دهقان ستمدیده ی توس پا به بارگاه محمود غزنوی گذاشت.

هیچ کس نمی پنداشت که کلید گنج فرهنگ پارسی در دست های خسته او باشد باری روزی همگی خواهیم رفت هیچ چیز تا ابد باقی نمی ماند اما یک چیز زیستن را به امری ارزشمند بدل میکند انهم یگانه راه راست بگذریم ۶سال که بودم اشعار فردوسی را یاد گرفتم و سوگند به مرکب وبه قلم وبه انچه که مینویسد و سوگند به آن که امروز وظیفه داریم اصالت شعر شاهنامه را حفظ کنیم زیرا فردوسی یک شاعر بزرگ برای تمدن ماست.

و ثمره ای که از دوران صفویه پایه ریزی شد و دو جهان بینی پارسی و اسلامی و این میراث را با هم ترکیب کرد حفظ نماییم آنهم در روزگارانی که اکثر ما انسانها مجذوب و مفتون شخصیت قلابی و کاذب درونی خویش گشته ایم و همچنان رگ منفعت طلبی درون را برای تمامی کژی ها و پلشتی ها باز گذاشته ایم که اگر هر کدام از این پلشتی ها فرصتی دوباره یابند.

مانند یک اژدها اول از همه ما را میبلعد و ای کاش انقدر که در جستجوی درون دیگران بودیم به جستجوی درون خویش می نگریستیم امروز شاید در این نقطه ای که هستیم نبودیم باری.

مفهوم شاهنامه ...وجود یک تاریخ مشترک است..

و این مشترکات در راستای وفاداری و بیانگر هویت باورها و اصول یک فرهنگ ملی و اسلامی که در جایگاه خود بی نظیر است و شعر فردوسی هزار سال است که در خون یکایک ما جوش میزند و زمانیکه مرحوم اسد خان بهداروند در محاصره شاهزاده قاجار در دز اسد خان قرار گرفت این شعر فردوسی را از بالای دز به گوش شاهزاده رساند.

مرا سر نهادن گر شود زیر سنگ از آن به که نامم بر آید به ننگ

نبیند مرا زنده بر بند کس

که روشن روانم بر اینست و بس

فردوسی این شاعر حماسه سرا همیشه دوست دار اهل بیت بوده است تدین توحید اعتقاد او به مذهب و شفقت و انسان دوستی او مورد اجماع مورخین و پژوهشگران ادبیات است آنجا که میفرماید

به گفتار پیغبرت راه جوی دل از تیرگیها بدین اب شوی

که من شهر علمم علیم درست درست این سخن قول پیغمبرست یا جایی دیگر میفرماید

چهارم علی ابن عم رسول سر شیر مردان و جفت بتول حکایت های هیچ منظومه ای بپای شاهنامه نمی رسد در هر سه بخش اساطیری پهلوانی و تاریخی به یک تعهد اجتماعی التزام دارد و پندهایی که فردوسی در خلل شاهنامه به خواننده میدهد.

محدود به هیچ حد و مرزی نیست و هنرش عالمگیر است بهمین مناسبت بیست و پنجم اردیبهشت ماه یادمان مردیست که با دانایی و توانایی خود به مردم ایران پایداری داد زنده باد یادش و درخشان باد نامش بر فراز تاریخ.