مجلس یازدهم/ اقلیت کیفی/ اکثریتی بدون راهبرد

کد خبر: ۱۰۱۴۱۵

تاریخ: ۰۱ خرداد ۱۳۹۹ - ۱۵:۴۲

شوشان - عبدالرحمن نیک سرشت:

اساس دموکراسی در تبیین گری راهبرد، ائتلاف حول محور فضیلت و منافع جمعی است.

به هر تقدیر پارلمانتاریسم جرء لاینفک قانونگذاری، کنترل، نظارت، مدیریت بر دولت و سایر ارکان حاکمیتی است البته، به شرطی که نمایندگان مجلس خصوصیات زیر را دارا باشند ولو این که در یک فرآیند مهندسی و غیردموکراتیک سر کار آمده باشند.

1- وطنپرست بوده و به اجنبی وابسته نباشند.

2-شخصیت ملی داشته و از حواشی پرهیز نمایند.

3-از سواد سیاسی کافی برخوردار باشند و همگرایی را در دستور کار خود بگذارند.

4- به معنی واقعی رجل سیاسی بوده، یعنی؛ بکوشند تا جامه ی ذلت به تن نپوشند، یعنی؛ شأن اجتماعی خود را حفط و فدای خواسته های دون دنیوی ننمایند .

5- شجاع، غیور و متعهد بوده و از ورود به مسایل بزرگ ترسی به دل راه ندهند.

با این توصیف، که  در جریان انتخاب رئیس مجلس  یازدهم، در بدو امر می بینیم، در حقیقت می شود برآورد نمود که این دوره از پارلمان، برخلاف دیگر ادوار، با اکثریتی شکننده، ناهمگرا و غیر همبسته روبروست که طیف های درون آن مطالبات و اهداف ناهمگون بسیاری دارند و چنانچه فراکسیون اقلیت، به طور کیفی و راهبردگرا ظاهر شود، بخوبی می توانند با تعاملی خردمندانه و ملی باور مسیر بازگشت به دموکراسی، فضیلت، منافع ملی را هموار سازند.