در آذربایجان سَرِ ایران، خوزستان قلب ایران تپید؛

بوستان «سوسنگرد» در تبریز، نام چریکی چون «چمران» را زنده می کند

هرچقدر که گربه های بعثی و كماندوهای دشمن او و همرزمانش را زير رگبار گلوله می گرفتند، او شجاعانه بدون هراس از انبوه دشمن و آتش شديدشان در اندیشه دفاع از وطن بود.

کد خبر: ۱۰۱۷۹۸

تاریخ: ۳۱ خرداد ۱۳۹۹ - ۲۳:۱۳

شوشان - مجتبی گهستونی:

وقتی خبر بهره‌برداری از بوستان شهدای سوسنگرد در تبریز و رونمایی از يادمان و تنديس هفت شهيد راه آزادسازی سوسنگرد را خواندم یاد دوران خدمت سربازی خود در تبریز افتادم که مهرورزی اهالی آذری آن دیار نسبت به خوزستان و خوزستانی تمامی نداشت. وقتی در حوالی سوسنگرد قدم زدم، بارها حضور خود را در محل شهادت و یادمان مصطفی چمران مرور کردم. مردی که همچون دوستان دیرینه خود دل در گرو ایران داشت و در جبهه دفاع از ایران که هم واژه مقدسی است و هم گستره ای پر مفهوم است تا آخرین نفس جنگید. امروز که این نوشتار را تقدیم شما خوانندگان می کنم سالروز درگذشت دکتر مصطفی چمران است. مردی اندیشمند و تحصیلکرده که باید آن را از نو شناخت و حماسه هایش را در سوسنگرد قهرمان که تا ابد سوسنگرد می ماند بار دیگر بازگو کرد.

بهره‌برداری از يادمان و بوستان شهدای سوسنگرد و نصب تنديس هفت شهيد راه آزادسازی سوسنگرد در حالی در تبریز انجام شد که آذربایجان سَرِ ایران است و خوزستان قلب ایران.

اين بوستان و يادمان به دنبال ساخت و بهره‌برداری از يادمان شهدای تبريزی عمليات فتح سوسنگرد در اين شهر با حضور مسوولان و رزمندگان هميشه سرافراز عاشورا انجام گرفت، به عنوان اقدامي مشابه و در پاسداشت دلاوری و ايثار رزمندگان و قبايل و مردم دشت آزادگان و شهر سوسنگرد در تبريز ساخته شد. زیباتر اینکه حتی در مراسم رونمایی از این بوستان و تندیس ها، روسای قبايل عرب دشت آزادگان، فرمانده سپاه دشت آزادگان و جمعی از رزمندگان سوسنگردی كه برای حضور در همايش فاتحان سوسنگرد در تبريز حضور يافته‌اند، با حضور در كنار مسوولان تبريزی، بر تحكيم وحدت ميان اقوام و ملت ايران تأكيد كردند. آنجا تاکید و یادآوری کردند که اقوام شاخه های تنومند یک درختی کهن هستند همه با هم ملتی به نام ایران را تشکیل می دهند.

اوج این همگرایی زمانی به شکوه خود می رسد که در نتیجه ساخت بوستان و يادمان سوسنگرد در تبريز، شاهد ساخت يادمان شهدای آذربايجان در شهر سوسنگرد می شویم. تلاشی دو سویه که زمينه‌ساز تقويت وحدت و انسجام ملی ميان اقوام مختلف ايران می شود. ضرورت تداوم اين قبيل اقدامات فرهنگی و ارزشی و حتی نامگذاری شخصیت ها و قهرمان های ملی موجب وحدت تمامی آحاد ملت ایران می شود.

اما نام دکتر مصطفی چمران با سوسنگرد پیوند ناگسستنی دارد. به همین خاطر یکی از حماسه‌سازی‌های دکتر مصطفی چمران در سوسنگرد رقم خورد. سوسنگرد برای دشمن، نقطه ای استراتژیک بود که صدام همواره سودای تسخیر آن را داشت. وجود چمران پس از انقلاب اسلامی به مثابه یک عنصر، همواره تأثیرگذار بود. این اثربخشی در حماسه آزادسازی پاوه، دشت آزادگان و به ویژه سوسنگرد، اهواز، خرمشهر و آبادان مثال‌زدنی است. تدبیر به موقع چمران در تشکیل ستاد جنگ‌های نامنظم موجب شد تا برخی از فرماندهان موفق جنگ برخی تاکتیک های او را بکار بگیرند.

دکتر مصطفی چمران و همرزمانش خوب می دانستند که فتح دهلاويه، در نوع خود عملی جسورانه و خطرناك و غرورآفرين است. نيروهای وطنی پلی بر روی رودخانه كرخه زدند. پلی ابتكاری و چريكی برای عبور از رودخانه ساختند تا به قلب دشمن نفوذ کرده و دهلاويه را فتح کنند. صدامی ها وقتی که در نتیجه دلاوری شیرهای ایرانی از تسخیر دهلاویه و در نهایت سقوط اهواز مایوس شدند، سخت به فتح سوسنگرد دل‏بسته شده تا رويای قادسيه را تكميل كنند.

دكتر چمران كه از محاصره تعدادي از ياران و رزمندگان شجاع خود در آن شهر سخت برآشفته بود، ارتش و نيروهای مردمی و سپاه پاسداران را سازماندهی كرد تا دست به يك حمله خطرناك و حماسه‏‏آفرين بزند. سرانجام با نظمی نو و شيوه‏ای جديد از جانب جاده اهواز- سوسنگرد به دشمن يورش بردند.