آیا بیمارستان علامه با وصیت واقف آن و تاکید رهبر انقلاب فاصله گرفته است ؟!

کد خبر: ۱۰۲۰۴۸

تاریخ: ۱۷ تير ۱۳۹۹ - ۱۵:۴۸

شوشان - علی عبدالخانی :

در زمان وفات علامه کرمی خبرنگاری پر انرژی و عموماً سوژه یاب بودم. به اتفاق همکارنم رنگ صفحه اول عصر کارون آن زمان که هفته نامه بود را مشکی انتخاب و به " شیخ رفت !" بعنوان تیتر اصلی اکتفا کردیم.

پیشتر، آیت الله کرمی بیمارستان خیریه ی خود را تحت تصرف شرعی رهبر انقلاب درآورده بود تا بواسطه ی کمیته امداد خدمات درمانی طبقه محروم جامعه بصورت کاملا حمایتی یا نزدیک به آن صورت بپذیرد که انصافا چنین شد و خدمات آن بیمارستان کمک شایانی به اقشار کم درآمد و محروم نمود.

اکنون (شامگاه) ۱۶ تیر ۹۹ احدی را بصورت فوری و اورژانسی جهت درمان ضروری در بیمارستان علامه ی کرمی همراهی کردم. در مدت زمانی که آنجا بودم با دو موضوع منفی و یک مسئله ی مثبت مواجه شدم.

اکثر پرسنل و کادر درمان بیمارستان عموماً همچون گذشته با تلاش فراوان سعی در جلب رضایت مردم بویژه آنان که توان پرداخت هزینه های آزاد را نداشتند، می کردند. (این وجه مثبت ماجراست).

یکی از وجوه منفی حاکم بر آن بیمارستان عدم قبول دفترچه های تامین اجتماعی در زمینه خدمات رادیولوژی بویژه سی تی اسکن بود که با توجه به ضرورت این نوع عکس برداریها از سوی مردم ( عمدتاً ضعیف ) و نقش این امر در تشخیص میزان درگیری ریه بیماران به کرونا و سایر بیماریها ناچاراً و به سختی تن به پرداخت تعرفه بصورت آزاد می شدند.

از آزاد بودن تعرفه ی سی تی اسکن و سایر خدمات تشخیصی که بگذریم واقعا نمی توان از " محدودیت وزنی بیمارانی که باید سی تی اسکن بشوند " گذشت.

بر اساس توضیحات مسئول مربوطه، توان دستگاه حداکثر صد کیلو است و بیماران بالای این وزن (ولو صدو یک کیلو باشند) باید به بیمارستانی دیگر بروند و سپس به بیمارستان کرمی جهت ارایه سی تی اسکن به پزشک مربوطه بازگردند. جالب اینکه بیماران بین ۱۰۰ تا ۱۱۰ کیلو بیشترین اشخاصی هستند که مشکلات تنفسی بیشتری نسبت به سایرین دارند.

به هر علت و با هر توجیه، محروم شدن عده ای از خدمات درمانی معین آنهم به صرف گذر وزن از ۱۰۰ کیلو شاید مدرن ترین شکل از اشکال تبعیض ناخواسته موجود در بیمارستان علامه باشد.

حال تصور کنید افراد وابسته به طبقه کم درآمد و ضعیف که از یک طرف در تامین حداقل ترین امکانات زندگی مانده اند و از طرف دیگر با چنین شرایط پیچیده و سختی باید تحت درمان قرار بگیرند، این بخش از مردم واقعا چه باید بکنند؟

اطمینان دارم که با مدیریت صحیح همچنین با کسب حمایتهای ویژه ی مالی بویژه در موضوع تجهیز هر چه بیشتر بیمارستان به امکانات مورد نیاز از سوی وزارت بهداشت و ایجاد رابطه قرادادی فوری با تامین اجتماعی جهت پوشش هزینه های مرتبط و... می توان به بازگرداندن این بیمارستان بعنوان بیمارستان ویژه محرومان و مستضعفان و سایر اقشار کم درآمد امیدوار شد.

نباید فراموش کرد که لحاظ نظر واقف بیمارستان یعنی مرحوم علامه کرمی و تاکید رهبر انقلاب در زمان واگذاری آن مبنی بر ارایه خدمت و خدمات رسانی به طبقه محروم شرط اساسی در راستای فعالیت آن است که همواره باید مورد توجه مدیر بیمارستان و مدیریت کمیته امداد قرار بگیرد.