انتخابات ۱۴۰۰ و مردم

کد خبر: ۱۰۵۲۵۴

تاریخ: ۰۴ ارديبهشت ۱۴۰۰ - ۱۹:۱۶

شوشان - غلامرضا نورآبادی / نائب رئیس و دبیر انجمن صنایع پلیمری/رئیس هئیت مدیره شرکت خدماتی شهرک صنعتی شماره  ۴ :

۱- توسعه، مدرنیته وقتی اتفاق می افتد که اعتقاد به دمکراسی در نظام سیاسی حاکم، احزاب و مردم بوجود بیاید و همه در حفظ آن سعی و کوشش نمایند .دادن شعارهای زیبا فقط به کور کردن دمکراسی و اقتدار گرایی کمک میکند.از طرفی دوران انقلاب ها به سبک قرن بیستم که با تخریب تمام زیر ساخت ها و دستاوردهای مثبت گذشته همراه باشد نیز به سر آمده و بهترین راه رسیدن به دمکراسی ،اصلاحات در قانون اساسی، قوانین مدنی و قضایی  و ترمیم سیاستهای غلط اقتدارگرا است.این مهم در سایه احزاب اصلاح طلب به مفهوم کلی و با مانیفست اعتقادی به دمکراسی  رخ میدهد که در کنکاش با سایر احزاب نیز مجدد موجب اصلاح و توسعه می شود.

۲- در خلا نبود احزاب سیاسی به معنای واقعی و نه در قالب جناح های اصلاح طلب و اصول گرا و....وهم چنین اعتقاد به  ائتلاف های صرفاانتخاباتی!! در جهت کسب قدرت ،موجب شده در طول سالهای اخیر بجای اولویت دادن به رشد دمکراسی در کشور ،اقتدار گرایی رشد یابد . در حال حاضرجناح های موجودصرفا با لیدرهای خود موجودیت می یابند و نه سیاست هایشان و این لیدر های اقتدارگرا  تاکنون موفق شدند بعد از بقدرت رسیدن ،بجای توسعه دمکراسی ،منافع اقتصادی و سیاسی خودشان را اولویت دهند و دمکراسی و مدرنیته را نیز قربانی طرد و خورد کردن رقبا کنند. نتیجه آن ائتلاف های کذایی در انتخابات گذشته باعث بیزاری و دلزدگی عامه مردم از اعتماد به آنان و جناح ها شده است.

کوبیدن جناح های مخالف با دستاویز فساد و رانت و وابستگی به بیگانگان(هرچند که اغلب درست است) و بدون ارائه طرح و برنامه مشخص ،خود دشمن شماره یک ملتی است که دمکراسی و توسعه میخواهد،چرا که راه حل فساد و رانت روشن است و آن هم شفافیت است و بس.پس چرا اقدام عاجلی نمیشود ؟آیا قرار است مثل گذشته دمکراسی را قربانی اهداف گروهی کنیم؟

برای انکه آب رفته به جوی برگردد، دیگر شعارها و اینکه چکار میکنیم ایران گلستان شود برای حضور مردم در پای صندوق های رای کافی نیست .باید عواملی که موجب این عدم توسعه و دمکراسی شده اند را به انتخاب مجدد گذاشت و یک اقدام ملی کرد.باید جناح ها اهداف ومواضع شفاف خود را تشریح کنند ،حتی اگر رای نیاورند و به حرمت حفظ دمکراسی و مدرنیته اگر لازم شد با جناح مخالف برای توسعه دمکراسی توافق کنند.

۳- تا آنجا که من یاد گرفته ام اعتقاد به ایدئولوژی یک اعتقاد قلبی است و نه تزریقی .سالها تلاش شده که بجای تقویت اعتقاد ملت ،به آنان اجبارا واکسن پیروی از ایدئولوژی زده شود .بجای حضور همچون گذشته در میان مردم و تبلیغ ایدئولوژی، با کسب بودجه های گوناگون و شروع کسب و کارهای اقتصادی و ساختن کاخها بعنوان مدرسه علاوه بر آنکه توفیقی حاصل نشد بلکه موجب دلزدگی مردم نیز فراهم شد.عقل سلیم حکم میکند که نواقص این ساختار به انتخاب گذاشته شود تا رشد و اعتلا یابد .

۴- جناح ها و صاحبان قدرت و اندیشمندان وقتی صحبت از اصلاح ساختار میکنند ،باید مواضع خود را روشن بیان کنند و مطمئن باشند مردم دیگر به برنامه ها رای میدهند ونه جناح ها و افراد پیدا و پنهان.لذا دیگر لزومی ندارد تن به ائتلاف های ضد دمکراسی بدهند و فکر کنند مثل گذشته میتوانند اقتدار خود را حفظ کنند.