چرای باید رای بدهیم/ نگاهی به منطق رای در انتخابات

کد خبر: ۱۰۵۹۱۲

تاریخ: ۱۰ خرداد ۱۴۰۰ - ۱۵:۴۴

شوشان - ملک محمد مکوندی:

انسان بعنوان یک موجودمدنی باید نقش مثبت اجتماعی خود را در جامعه ایفا نماید و سعی کند رسالت خویش را در جهت بر قراری عدالت و تغییر و تحول مثبت در جامعه ابراز نماید.

رای به مثابه محرک تحول در هر جامعه است، هر فرد در زندگی بدنبال اهداف و ارمان هایی است که به تنهایی نمی تواند به ان نائل شود، اما تحول درجامعه در رویکرد، عملکرد و ساختار نظام سیاسی می تواند شهروندان را در تحقق برخی از اهدافشان کمک کند.

در تاریخ جنبش های فکری و ازادیبخش نقش مبارزه مسالمت امیز و نافرمانی مدنی دست اوردهای بسیار ارزشمند و عظیم نسبت به مبارزه مسلحانه داشته است.

بنا براین جامعه شناسان و روانشناسان توصیه می کنند باید بستر تشویقی برای بیان خواسته ها و واکنش ها ایجاد شود تا ان عده از شهروندان که می خواهند خواسته هایشان را از طریق خشونت عملی سازند برایشان بدیل مناسب ارائه شود تا این افراد اهداف دورنی شان در جامعه در حیطه قانون بازتاب پیدا کند و دست اوردهایشان مورد احترام و توجه جدی دولت ها و حکومت هاقرار بگیرد.زیرا هرانسان نیاز داردتا برای براورده ساختن اهداف خویش ابزار و امکانات لازم را جستجو کند.

رای به مثابه مظهر شهروندی و مردم سالاری و دموکراسی است. مشارکت مردم در انتخابات نماینگر پایه گذاری و نهادینه شدن یک دموکراسی در یک کشور است.

درفرایند سیاسی قرن بیست و یکم دیگر جایی برای استبداد رای و رژیم های دیکتاتوری وجود ندارد. در دموکراسی یک نظام سیاسی  مشروعیت خود را از انتخابات و نتایج حاصل از اراده  مردم بدست می اورد اما مشروط به اینکه انتخابات طبق قانون و بطور شفاف،ازاد و عادلانه برگزار شود و به شرایط و معیار های لازم برای یک انتخابات مشروع  که لازمه اعتبار و مشروعیت انتخابات است، احترام گذاشته شود.

تنهابااحترام به رای هرشهروند است که مردم سالاری شکل می گیرد و در یک نظام مردم سالار است که قدرت سیاسی نشان دهنده اراده ملت است و این کار فقط با انتخابات که در حقیقت بازتاب دهنده اراده مردم است تحقق پیدا می کند.

درجمهوری اسلامی،درواقع بخش جمهوریت نظام است که نظر و اراده مردم در ان متجلی است و مشروعیت و مقبولبت مردمی نظام را تضمین می کند.

لازمه این امر برگزاری انتخاباتی ازاد، شفاف و عادلانه است. هیچ کشوری ار روز اول تاریخ بطور کامل دموکراتیک نبوده است، کشور ماهم برای رسیدن به امکان انتخاب، بهای زیادی داده است.

با این وجود فرایند دموکراسی، فرایندی است که به ارامی رخ می دهد. لازم است مردم با حقوق و وظایفشان در یک نظام مردم سالار اشنا شوند و ارام ارام به سوی شرایط ایده ال اجتماعی حرکت کنند.

گاهی اوقات حقوق مردم در انتخابات دچار نوعی لجبازی گروهی و جناحی و سیاسی می شود و مردم از انتخاب چهره مورد نظر محروم می شوند.

ضمن احترام  به نظرات اقای تاج زاده بنظر می رسد که ایشان در بیانیه خود تمام ارمان ها و ایده ال های یک نظام دموکراسی را یکجا طلب نموده وخواسته هایی را مطرح کرد که بخشی از جامعه و  مسئولین در شرایط فعلی نه تنها اماده پذیرش ان نبودند،  بلکه بشدت مخالف انهم هستند. و بر اساس یک سیستم دموکراسی نمی توان نظرات ان بخش از جامعه را نادیده گرفت.

همانطور که عرض شد فرایند دموکراسی به ارامی و طی زمان و فراهم شدن بستر ان رخ خواهد داد.اگر فرضیه  مهندسی انتخابات را کنار بگذاریم.

بنظر می رسد بیانیه تند تاج زاده با لجاجت و برخورد سخت شورای نگهبان مواجه شد و برخلاف رویه سال های گذشته،هیچ کدام از کاندیداهای اصلاح طلب ومعتدل مورد نظر تائید نشدند.البته این تنها یک تحلیل است.

در این دوره از انتخابات ریاست جمهوری. خواسته ی تندروهای اصول گرا و جبهه ی پایداری دال بر مشارکت حداقلی و اعتقاد نداشتن به مشارکت گسترده مردم چه از بعد اعتقادی و چه از بعدسیاسی است.

انها توانسته اند برنظرات اصلاح طلبان و اصول گرایان معتدل که خواستار مشارکت گسترده و واقعی مردم در تعیین سرنوشت خویش  هستند غالب شوند. و با رد صلاحیت گسترده ی نامزدها از سوی شورای نگهبان عملا   مشارکت حداقلی را کلید بزنند.

کدخدایی سخنگوی شورای نگهبان می گوید: مشارکت گسترده مردم در انتخابات برای ما ملاک نیست. جبهه پایداری با تاسی از نظرات مرحوم مرحوم مصباح یزدی که در هفته نامه پرتو وابسته به موسسه امام خمینی متعلق به خودش در شماره هفتم دی ما ۱۳۸۴ منتشر شده است، می گوید : "در حکومت اسلامی رای مردم هیچ اعتبار شرعی وقانونی ندارد.

نه در اصل انتخاب نوع نظام  سیاسی کشور، و نه در اعتبار قانون اساسی، و نه در انتخاب رئیس جمهوری، ملاک و اعتبار قانونی تنها یک چیز است وان رضایت ولایت فقیه:بنابراین  جبهه پایداری نیز اعتقادی به میزان مشارکت زیاد مردم در انتخابات ندارند.و عملا بخش جمهوریت نظام را که مشروعیت مردمی انرا تضمین می کند زیر  سوال می برند.

گرچه بعدها بدلیل مخالفت گسترده با چنین نظری سعی بررفع و رجوع ان داشتند، اما نتوانستند صورت مسئله را حذف نمایند.تعجب اور تربن نظر را مصری نایب رئیس مجلس می دهد.

که تنها با اخذ 11 درصد واجدین شرایط رای در کرمانشاه انتخاب شده است او گفت: "بعضی ها که می گویند انتخابات باید پر شور باشد، منظورشان از پر شوری همین دعواهایی است که انقدر پر شورش کردند که ان اوضاع و احوال 96 پیش امد. حاصل پر شوری انتخابات چه می شود.

این است که ذهن ما می رود توی شور انتخابات و نه هدف  انتخابات،" معنای سخن ایشان این است که مردم در سال 96 با شور و هیجان و بدون تفکر و اندیشیدن به اقای روحانی رای دادند، و‌ نه به هدف انتخابات. حال منظور از هدف انتخابات چه چیز و یا چه کسی بوده است باید ازخودش پرسید!!!! اگر بنظر ایشان اکثریت جامعه نادان و هیجانی رای می دهند و انتخابشان غلط است، چگونه رای  98/2 در صدی که به جمهوری اسلامی داده اند را توجیه می کنند.

واقعیت این است که اقلیت تمامیت خواه، خواهان حضور گسترده مردم در تعیین سرنوشت خویش نیست. و برای رای و نظر مردم ارزشی قائل نمی باشند.. برای انها عدم مشارکت مردم در انتخابات مطلوب است.

تا به اهداف خود برسند.در حالی که اصلاح طلبان و اصولگرایان غیر تندرو و رهبر معظم انقلاب خواهان انتخاباتی پرشور و گسترده هستند.باید بدانیم که قهر کردن با صندوق های رای مشکلی را حل نخواهد کرد.

بلکه برعکس زمینه را برای اقتدار گرایی بیشتر فراهم خواهد ساخت.باید با حضور در پای صندوق های رای، هزینه را برای قشر تمامیت خواه افزایش دهیم تنها از طریق  صندوق های رای است که می توان به اهداف دموکراسی دست یافت.

ممکن است در این دوره از انتخابات کاندیدای مورد نظر ماها در لیست تایید شدگان نباشد.اما با حضور خود در پای صندوق های رای باید به انها بفهمانیم که به هیچ وجه از هر کوشش و تلاش برای تحقق دموکراسی وجامعه مدنی دست بر نمی داریم، و صحنه انتخابات را ترک نخواهیم کرد.قبلا عرض کردم که اهداف دموکراسی دریک کشور به یکباره اتفاق نمی افتدو به ارامی رخ  خواهد داد.

مردم هیچ کشوری با قهر کردن با صندوق های رای به ارمان های مورد نظرخود نرسیدند، بلکه برعکس کاندیدای اقلیت باعدم حضورمردم، با رای کم انتخاب شده است و فضا را برای مردم تنگ تر نموده است.

اما اگر میزان مشارکت در انتخابات بالا باشد در انصورت کاندیدای اقلیت براحتی انتخاب نمی شود و ممکن است کار به دور دوم بکشد. و در دور دوم در صورت پیروزی با رای کمتر انتخاب شود و از مشروعیت بالای مردمی برخودار نباشد و  نتواند در اینده حلقه جامعه را تنگ تر نمایند.

ایران متعلق به همه ماست ونه متعلق به یک عده ی قلیل تمامیت خواه، این جانب تاریخ برخی از کشورها را که مردم انها با صندوق های رای قهر کردند و نتایج  حاصل از انرا مطالعه کرده ام.نه تنها دست اوردی برای انها نداشته است، بلکه اوضاع بدتر هم شده بود.

بنا براین بهتر است، مردم با دادن رای، هزینه وفضا را برای اقلیت تمامیت خواه افزایش وتنگ نمایند، بردن انتخابات به مرحله دوم برای ملت و دموکراسی یک پیروزی است. همانطور که حرف مصری با رای 11 درصدی فاقد اثر است.

رای رئیس جمهور اقلیتی هم فاقد اثرخواهد شد. با حضور در پای صندوق های رای  نشان دهیم ایران و انقلاب متعلق به انحصارگران و تندروها نمی باشد و انها را در تحقق اهدافشان ناکام بگذاریم.به امید حضور پرشور درپای صندوق های رای در 28 خرداد سال 1400.