چرا محسن رضایی باید گزینه اول هر خوزستانی باشد؟!

کد خبر: ۱۰۵۹۹۳

تاریخ: ۲۳ خرداد ۱۴۰۰ - ۱۵:۱۴

شوشان - شهرام گراوندی:

در تمام سالهای  پس از انقلاب، بجز سالهای نخست که شور انقلابی بر همه ی مناسبات و معادلات و جبهه بندی های  قومی و مسلکی و اقلیمی می چربید؛ و سپس با آغاز جنگ تحمیلی نیز، تمام دولت ها و روسای جمهور، نخستین مساله شان، مدیریت راهبردی جنگ و دفاع از کشور بود، تمامی دولت ها ( چه هاشمی رفسنجانی و چه خاتمی و چه احمدی نژاد و چه حسن روحانی )  همه و همه، دچار بلیه ی بخشی نگری و تعلقات بومی اقلیمی ِ خود؛ و انباشت تفکرات معطوف به رحجان منافع تباری استانی  خود به دیگر اقالیم و استان های دیگر کشور شدند.

توسعه یافتگی استان های یزد و اصفهان و کرمان و سمنان، انتقال منابع آب و معادن و نیروی سرشار دیگر استان ها  منجمله خوزستان به  دیگر استان ها، راه اندازی صنایع بزرگ فولاد و آهن و ماشین سازی و توسعه ی کشاورزی  در مناطق به طور عمده خشک و کویری  مانند اصفهان و یزد و قم  و سمنان  بر خلاف تمامی  اصول  پایش سرزمینی و لزوم مراعات قواعد زیست محیطی ، طرح انتقال آب خزر به سمنان و یا انتقال آب خلیج فارس به اصفهان و دهها مورد دیگر  از این قماش ، مصادیقی از غلبه ی  تفکر بخشی نگری  بر سیاست های  کلی  و خرد  تمامی  دولت های  پس از پایان جنگ تحمیلی  به این سوست.

در چنین شرایطی که متاسفانه تفکر ملی و فراگیر  در بطن هیچ دولت و نهاد اجرایی نمی تواند  به منصه ی ظهور بنشیند، خوزستان و دیگر استان های توسعه نیافته و کم برخوردار، سال به سال و کابینه به کابینه و دولت به دولت، از قافله ی  پیشرفت  عقب مانده اند و  دچار خمودگی و فقر روزافزون و فروپاشی زیرساخت های  توسعه و  فرسودگی و عقب ماندگی شده اند و اگر فردی از این استان های محروم نتواند سکان مدیریت اجرایی  کشور را بر عهده بگیرد، این روال و روند  کماکان ادامه خواهد یافت.

بگذارید صریح و دوراندیش باشیم!

از همین روست که  هر خوزستانی  و هر  فردی که در استان های کم برخوردار و محروم نگه داشته شده، به محسن رضایی  رای  ندهد و دچار جوگیری  انتخابات و  وعده وعیدهای دیگر نامزدها شود، در عمل  به فروپاشی  استان های  خود کمک کرده است!

شاید اگر به تجربه می آموختیم و می دیدیم  که روسای جمهور گذشته  بر اساس شعارها و مواضع پیش از انتخاب خود، به خوزستان توجه می کردند، و اهواز و آبادان و خرمشهر و شهرهای شمالی دچار بن بست  خوزستان و شهرهای مبتلا به فقر مطلق جنوبی خوزستان ، کمی شاهد تحول و ترقی بودند، و شاید اگر این فضای حاکم بر سیره و رفتار روسای  سابق نهاد ریاست جمهوری، بخشی نگرانه و معطوف به حفظ و توسعه ی منافع دیگر استان های خاص و متعلق به روسا و اعوان و انصار و  وزرا و معاونین روسای جمهور گذشته و حال کشور نبود؛ با دیگر نامزدها  و چهره های انتخابات نیز احساس همگرایی و پیوند و علقه ی ملی  وجود می داشت؛ ولی  متاسفانه وقتی حتا در کابینه های دولت های گذشته و فعلی از دادن اختیار چند وزارت خانه ی  کلیدی  به خوزستانی ها امتناع کرده اند و هیچ روی  خوشی  به خوزستانی  ها نشان نمی دهند؛ در یک محاسبه ی ساده ی  دو دو تا چهار تا ، عقل سلیم نمی پذیرد  تا وقتی  یک خوزستانی  ( محسن رضایی ) میان نامزدها حضور دارد، به نامزد دیگری  متمایل بشویم.