با ریاست جمهوری آیت اله رییسی؛ دولت آفتاب و سایه،یکی می شود!؟

کد خبر: ۱۰۶۰۸۸

تاریخ: ۰۵ تير ۱۴۰۰ - ۱۹:۵۰

شوشان _ علی میلاسی:

انتخابات ریاست جمهوری 28خرداد1400با هر پیش بینی و گمانه زنی،با انتخاب قاضی سیدابراهیم رییسی،به پایان راه رسید و قوه مجریه هم اصول گرایی شده تا مثلث(سه بر برابر سه بر)سه قوه،یک دست شود.

به این کاری نداریم که انتخابات سرد و بدون رقابت بوده و گمان را بر این می گذاریم که گرم و رقابتی و سه قطبی،بود.باور نکنیم که مشارکت پایین و 20درصدی و بر این گمانیم که خیلی هم مشارکت بالا و 48درصدی بود.به این هم نمی پردازیم که اراده این بوده که قوه ی مجریه با مقننه و قضاییه یک دست شود و این یک دستی را به حساب انتخاب همه ی گروه ها،احزاب،جمعیت ها و تشکل های سیاسی و اجتماعی،می پنداریم.

هرچه بوده و بود،انتخاب آیت اله رییسی به ریاست جمهوری است که آمده برای تغییراقتصادی جامعه امروزی و بهبودرفاه،آسایش و آرامش،مردم.و مهم تر این که،انتخاب شده تا دولت آفتاب،فراگیر شود و دولت سایه،برچیده.تا دیگر،گپی از میدان توپخانه،دشمن فرضی،روزنامه های زنجیره ای،دولت جاسوس،لیبرال های نفوذی،و...،در میان،نباشد.

و امیدی نداریم که آزادی های مدنی،فعالیت احزاب،گردش اطلاعات آزاد،نبود زندانی سیاسی،ورود زنان به ورزشگاه ها،و...و...،در دستورکار رییسی ریاست جمهور،باشد.

زیرا این خواست ها و نیاز های جامعه،با اندیشه ی ریاست جمهور1400 ،ناسازگار است و به دور از شعارها و برنامه های تبلیغاتی اش،بود، پس به این می پردازیم،که آیت اله رییسی برای تغییر در اقتصاد آمده و مبارزه با فساد و رانت و اختلاس و برای شکوفایی اقتصادی که ثمره اش باید،نان،کار،مسکن برای مردم و پایانش رفاه،نشاط و امنیت در جامعه باشد.

برنامه ها و شعارهای ریاست جمهور هم،چه در گفتاورد تلویزیونی و چه در گفتارهای عمومی و تبلیغاتی،حل دشواری های اقتصادی بوده،و در پاسخ هر پرسش اقتصادی که مجری می پرسید،گفته؛"این مشکل اساسی جامعه است و دغدغه من هم هست و برای حل آن،راهکار و برنامه،دارم".

همه می دانیم که حل شدن دشواری های اقتصادی در جامعه در تولید است با کار  مفید و تلاش زیاد و پیشه ی پایدار،که به آن افزایش سرانه تولید می گویند.و برای چرخش چرخ های تولیدی هم،تجارت آزاد،سرمایه گذاری کلان داخلی و خارجی بخش های خصوصی،پیوند با کشورهای صنعتی بزرگ دارای تکنولوژی پیشرفته با واردات خوراک برای تولید و ماشین آلات،برای کار آسان تر با بهره وری بیش تر است.و رسیدن به این هدف هم،بدون چین و روسیه،شدنی است.

زیرا این دو قدرت،نه تنها هیچ تکنولوژی و دانش ابزار کار نو و به روز را به کشورها نمی دهند،که آن سرزمین را هم،ویران و نابود،می کنند.

سپس؛چنین اندیشه ای است که می تواند به دگرگونی در اقتصاد،بینجامد و امید به حل دشواری های اقتصادی مانند کار،نان و مسکن برای مردم،داشته باشد.

پس از چالش اقتصادی،چالش زیست محیطی،مهم ترین و دشوار ترین،دشواری برای دولت آینده است،که در گفتاورد تلویزیونی،پرسشی از آن،نپرسیدند و در گفتارها،شعارها و برنامه ها هم،هیچ  اشاره به این چالش بزرگ امروزی زیست محیطی،نکردند.

بنابه آمارها،هم اکنون،60درصد کل مساحت ایران در خطر تخریب وتبدیل شدن به بیابان است.که در این بین،75درصد مربوط به مناطق در خطر خشک شدن بر اثر فرسایش آبی و 25درصد در خطر فرسایش بادی است.

شاید دولت 1400سیدخراسانی بتواند با کندن بخشی از پول ها و سرمایه های نهاد های پول دار،تغییرات رفرمی و مسکنی  در اقتصاد،برای یک سال یا دوسال،به دست بیاورد،ولی چالش بی آبی و زیست محیطی،با اندیشه ی اصول گرایی،و دانش حوزوی،و استخاره و با سرمایه گذاری نهاد های پولی،چاپ اسکناس،گرفتن مالیات،دست بردن در جیب مردم و...،درست شدنی،نیست.

گفتیم؛که برای چالش اقتصادی،چاره ی کار تولید است و کار مفید با اندیشه ی سخت کوشی ایرانی و آن هم،پیوند با کشورهای بزرگ صنعتی و قدرت های دارای اقتصاد باز و تکنولوژی نو و به روز است.و چالش آبی و زیست محیطی نیز هم با باران زایی و باروری ابرهاست،که باز هم با پیوند و تعامل با همان کشورهای دارای چنین تکنولوژی،حل شدنی است._و چه خوب است،بیاد بیاوریم که محموداحمدی نژاد رییس جمهور پیشین،در یکی از سخنرانی هایش گفته بود که"امریکا جلوی ابرهای باران زا را به کشور می گیرد و یا ابرها را عقیم می کند،که این گفتارش،بی حساب و کتاب،نبوده-.

رییس جمهور۱۴۰۰،با چنین اندیشه ای می تواند به رویارویی با این دو چالش بزرگ اقتصادی و بی آبی پیش رو،برود و دولتش نیز،با برنامه های میانه و بلند مدت با زیرساخت های پایه ای و کارشناسی شده برای ساختن و آبادانی این چالش ها،بکار گیرد و از همین امروز،دست بکار شوند.

که اگر چنین نکنند وچنان نشود،زود یا دیر،به تماشای جنگ گرسنگان و تشنگان،خواهیم نشست.