خاطره ای از دوران ریاست جمهوری سید محمد خاتمی

آرزو بر جوانان عیب نیست

کد خبر: ۱۰۶۱۹۵

تاریخ: ۱۶ تير ۱۴۰۰ - ۱۸:۰۸

شوشان - زمان بابادی شوراب :

خاطره :

در اصلاحات اول که در عین ناباوری مردم، آقای سید محمد خاتمی بعنوان رییس جمهور انتخاب شد، من هم بعنوان عضو حزب کارگزاران خوزستان و دبیر اهواز آن، پیش خود تصور می کردم که جزیی از تاثیرگذاران انتخاب ایشان بعنوان رییس جمهور می باشم.

وقتی در برنامه تلویزیون، ایشان نحوه انتخاب وزیران و مدیران خود را تفسیر و تعریف می کرد، من هم با توجه به مدرک تحصیلی، سابقه کاری، بسیجی و خانواده شهید بودن، خودم را در فرآیند تعریف شده از سوی آقای دکتر خاتمی، یکی از مدیران ایشان می دانستم.

جوان بودم و پرانرژی و در سودای فردای بهتر برای میهن و مردم، شب و روز خواب و بیدارم این بود که آقای خاتمی پرونده من را هم خواسته و برای مسئولیت دادن به من آن را بررسی می کند و من نیز براساس مقایسه ویژگی های خود، با مدیران وقت و قبلی، خودم را یک سروگردن بالاتر می دیدم.

در این خیال واهی از نحوه انتخاب آقای خاتمی بودم که روزی از طرف استان در مهمانسرای یکی از خیابان های کیانپارس اهواز، دعوت شدم، دیدم کنار استاندار یک پسر جوان بی تجربه بغل به بغل دکتر معین استاندار خوزستان نشسته، اینقدر به هم چسبیده بودند که آدم بنظرش می آمد که تو بغل استاندار نشسته!

سئوال کردیم این پسر خوش تیپ و جوان کیه؟گفتند معاون سیاسی استاندار است! (بعدها ایشان  استاندار خوزستان شد)

پیش خودم گفتم بالاخره دارد نوبت مسئولیت به افرادی همچون من هم می رسد، مدت ها گذشت نه این که هیچ اتفاق مثبت مدیریتی برای من ایجاد نشد، بلکه از شروع ریاست جمهوری ایشان، تنزل مدیریتی هم داشتم و هیچ وقت دیگر پیشرفت شغلی و مدیترتی پیدا نکردم (شاید چون دربین صاحبان قدرت نظام پسرخاله نداشتم) و بعدها مشخص شد، بنده خدا خودش هم زیاد در انتخاب کابینه  وزیران و مدیران خود دخیل نبوده و بهش مصوب و تکلیف می شد. ونظر انهایی که آورده بودنش بر نظر کسانی که بهش رای داده بودند مقدم تر بود

واقعیت :

با انتخاب رییس جمهور منتخب دوره سیزدهم، جناب آقای رییسی، در گروهها و فضای مجازی ظاهرا از طرف ایشان سایتی منتشر شده که در آن بیان شده افراد واجد شرایط را برای تصدی پست های وزارت و مدیریت به سایت معرفی کنید تا باتوجه به بررسی پرونده و سابقه و توانایی های افراد در مسئولیت های مختلف، بکار گماشته و منصوب نمایند.

از من و نسل من  بدلیل  پیری و ناتوانی ، توهم خدمت به مملکت و ابادی ان که گذشت شما که جوان و پرتوان هستید خوش باشید.

نکته آخر :

آرزو بر جوانان عیب نیست