رسانه علاقه نیست

کد خبر: ۱۰۶۵۲۸

تاریخ: ۱۷ مرداد ۱۴۰۰ - ۱۷:۳۶

شوشان - عارف خصافی:

امروز دریافتم  روز مهم و تاثیر گذاری در تاریخ معاصر ایران افرادی بصورت مقطعی بروز کردند و تاثیر خود را گذاشتند و رفتند اما برخی سالیان سال بی هیچ گونه امکانات، تنها به صرف علاقه در حرفه های خود مشغول شده اند

زیرا همه ما می دانیم شغل خبرنگاری و بطور کلی رسانه ای، جهش یافته است و از کاغذی و سنت به مجازی روی آورده است و ورژن خود را متفاوت نموده است .

در خانه های مردم ورود کرد از سن و سال عدول کرد و پیر و جوان و حتی  میان سال و نوجوان را به خود کشانده است.

در زمان قدیم کار رسانه بسیار دشوار تر بود زیرا استعدادها را به سختی باید جستجو کرد. تا بتوان صفحات خود را پر نمود.

و اگر باشد شرایط را جهت تشویق مهیا نمی تواند کرد.

لکن در این راستا افرادی بودند که در طی این مسیر و در این گذار ، توانستند همه موانع را پشت سر گذارند و به جایی رسند که تک و تنها و یا با خانواده خود در دل گرمای سوزان تابستان برای تهیه ی گزارش از آب های مفقود شده ی کارون و یا کرخه و یا برای همدردی با گاومیش های بی زبان و یا اینکه خود را زبان محیط زیست زخمی شده نیز قرار دهند تا به گوش مردم و مسئولین برسانند.

آیا این کار از هر علاقه ای بر خواهد آمد؟

مطمئناً پاسخ خیر است زیرا کار رسانه، جز در خور عناصر خود نمی تواند موفق باشد.

علاقه تنها چاره جهت استمرار نیست، بلکه نیازمند عناصر بسیار قویتری چون عشق، شعف، هیام، است.

که در راستای آن عنصر شجاعت قرار میگیرد.

البته در جهان، انسان های رسانه ای بسیار هستند لکن بدلیل زیبایی شرایط محیطی خود در سطحی بی چالش قرار گرفته اند. و نام آنها آنچان که باید بر تاریخ حک گردد نشد.

لکن محیطی که ما زندگی می کنیم هر روز ما، چالشی جدید است.

هر روز ما، رخدادی جدید است.

هر روز ما حادثه ای گواراتر ظهور می کند که افکار را آشفته می سازد.

و اگر افراد رسانه ای توانا و استمرار رونده در حرفه ی خود ورود نمی کردند شاید مردم به یک سوم از اطلاعات دست نمی یافتند.

رسانه، کار استعدادی نیست بلکه عشق و شعف است

تلاش است

هزینه دادن است

شجاعت است.

که در حمایت از این کار ، استعداد حرکت خواهد کرد.

باید گفت آن روز را

که تماسی با آقای نعیم حمیدی در  روزی که در آن هنگام جهت تهیه ی گزارش مشغول ارسال کلیب ها از رود کرخه بود، از خلال صحبت های رد و بدل شده دریافتم این بزرگوار بهمراه خانواده خود و در آن گرمای سوزان چنین انجام می داد.

اینجاست دیگر نمی توان از علاقه صحبت نمود.

که چنان نماید آن روز

به زبانی قاصر

ترسم آنست جفایی بنهم

شاید آن نیز بتعدی برود

تا بدانیم،

رخ عشق، چه عمقی دارد؟!!!!

روز خبرنگاری را به همه خبر نگاران تبریک می گویم