نوشتاری از لفته منصوری؛

صادق خلیلیان و کشاورزی خوزستان

کلیدواژه‌ای که بر سر زبان ما خوزستانی‌ها افتاده یا بهتر بگویم، انداخته‌اند که: «خوزستان برای عمران و آبادی خود، استانداری در حد وزیر می‌خواهد!»

کد خبر: ۱۰۶۷۶۵

تاریخ: ۱۶ شهريور ۱۴۰۰ - ۱۳:۳۲

شوشان - لفته منصوری:

۱- دکتر صادق خلیلیان ۶۲ ساله، دانشیار پایه ۱۹ دانشگاه تربیت مدرس با ۲۵ سال سابقه تدریس و بیش از ۱۶۱ مقاله علمی – پژوهشی و راهنمایی و مشاوره بیش از ۱۲۹ پایان‌نامه دانشجویی که سابقه وزارت را در کارنامه خود دارد، استاندار خوزستان شد.

کلیدواژه‌ای که بر سر زبان ما خوزستانی‌ها افتاده یا بهتر بگویم، انداخته‌اند که: «خوزستان برای عمران و آبادی خود، استانداری در حد وزیر می‌خواهد!» لابد رئیس جمهور می‌گوید: «این‌هم وزیر! آن‌هم خوزستانی!» دیگر چه بخواهیم؟!

۲- سه میلیون و سیصدهزار هکتار از دشت خوزستان قابل کشت است. درحالی‌که کمتر از یک میلیون هکتار آن زیر کشت می‌رود. از سوی دیگر، شش رود بزرگ یعنی کارون، دز، کرخه، مارون، شاوور و زهره از درون خوزستان عبور می‌کنند. درحالی‌که فقط ۲۹ درصد حجم آب ورودی به خوزستان (آب‌دهی طبیعی) سهم بخش کشاورزی؛ البته باید گفت مجموع سهم آب شرب و صنعت روی‌هم کمتر از ۳ درصد است و لذا نزدیک به ۷۰ درصد آب ورودی خوزستان، یا پشت سدهاست یا به دریا می‌ریزد. بنابراین درصورتی‌که همه‌ی زمین‌ها به زیر کشت رود، اقتصاد کشاورزی خوزستان، قابلیت این را دارد که حداقل ۳ برابر بزرگ‌تر شود.[۱]

۳- وقتی ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران در اولین مصاحبه تلویزیونی خود در هفته جاری این اطمینان را به مردم داد که نگران کالاهای اساسی نباشند و یک‌روز بعد خبرنگار صدا و سیما از بندر شهید رجایی، پهلو گرفتن دو کشتی حامل گندم و کالاهای اساسی را با آب و تاب خبر داد؛ عرق شرم بر پیشانی‌ام جاری شد که در این مملکت چه اتفاقی افتاده است که هنوز به واردات گندم نیازمندیم و از قحطی می‌ترسیم! درحالی‌که فقط زمین‌های خوزستان کافی است که ما نیازمند واردات نشویم. و فراموش نکنیم که پیامبر (ص) فرمودند: اِنّی لا اَخافُ عَلی اُمَّتِیَ الْفَقْرَ وَ لكِنْ اَخافُ عَلَیْهِمْ سوءَ التَّدْبیرِ من بر امتم نسبت به فقر نگران نیستم، آنچه نگرانم و دغدغه من است، سوء تدبیر است.

۴- دکتر صادق خلیلیان اگر نتواند کارهای بزرگی حداقل در بخش آب و کشاورزی خوزستان که تخصص اصلی و علمی اوست، انجام بدهد! اگر نتواند اقتصاد کشاورزی خوزستان را به بهروری برساند! اگر نتواند راهی برای صادرات محصولات زراعی و باغی خوزستان پیدا کند! اگر نتواند چهره‌ی کریه فقر را از روستاهای خوزستان، بزداید! اگر نتواند کشاورزان خوزستان را از مشکلات عجیب و غریب، برهاند! اگر نتواند موانع بزرگ دولتی و ظاهراً قانونی بر سر راه تولید نهاده‌های کشاورزی و دامی در خوزستان، را بردارد! پس به چه کار آید؟!

آری اگر او در پاسخ بگوید که: به شرطها و شروطها! پس قبل از اینکه پا در عمارت خیابان فلسطین بگذارد این شرط و شروط را با ریاست محترم جمهور و هیئت وزیران بگذارد و سنگ‌های خود را با آنها وابکند!