اندربلای سخت پدید آید

فضل و بزرگ مردی و سالاری(رودکی)

کد خبر: ۱۰۶۸۹۷

تاریخ: ۲۹ شهريور ۱۴۰۰ - ۱۹:۲۸

شوشان - غلامرضا نورآبادی:

در این روزها چه در جمع های حضوری وچه مجازی صحبت از همه چیز است الا تولید و امید .آیا این وضعیت خواسته درونی ماست یا سوق دادن ما به سرنوشتی محتوم.

وضعیت اقتصادی و سیاسی نا مطلوب کشور ناشی از نبود یک استراتژی مدون و مشخص تاکنون ادامه داشته که سردر گمی بیشتر ایجاد کرده است، ولی باید بدانیم  که در هر کجای دنیا کم و بیش مشکلاتی مشابه یا غیر از آن در مسیر تولید وجود دارد که یا باید در جهت رفع موانع تولید اقدام و یا این عرصه را ترک کنیم .بقول آدام اسمیت وقتی سود کاهش می یابد برخی فکر میکنند که ورشکسته شده اند و همین عاملی میشود برای نا امیدی و ورشکستگی.

مدیران واحدهای تولیدی ما چنان غرق مشکلات و بررسی و رصد روزانه اوضاع سیاسی در کشور و جهان شده اند که حتی ۲۰ درصد آنهم فکر پیدا کردن راه حل و توسعه کارگاه هایشان نیستند و قبول کرده اند که مرگ‌تدریجی واحدشان ودر نهایت  خودشان  را بپذیرند.

مدیر لایق فردی است رهبر ،و رهبر یک سازمان باید هدفش، هدایت سازمان در چالش ها باشد ونه خودش چالش.

رهبران خوب همیشه ارتباط!!! با مشتریان و ادارات مرتبط را حفظ میکنند ودر تلاش برای بدست آوردن بازارهای جدید داخلی و خارجی  وهمچنین  شور وشوق را در خود و پرسنل تقویت میکنند ،نه اینکه با ذکر مصیبت و مشکلات خود دیگران را نیز فرسوده ودر عین حال که فکر میکنند شاید دل دیگران برایشان به رحم آید بعد متوجه میشوند سخت در اشتباه بوده و همین پاشنه آشیل آنها شده است.

برخی هم هنوز در پیچ وخم مدیریت فردی هستند ،در حالیکه الان دوران مدیریت ساختاری است و باید یک سازمان دارای مدیران توانمند باشد و نه قائم بفرد.رهبر کارها را بدست دیگران انجام میدهد و نه خودش واگر از آنچه دارد راضی نباشد به سختی میتواندبزرگوار باشد و احساس مسئولیت اجتماعی بکند ودر تشکلها هم حضور داشته باشد. درنهایت هیچگاه نباید تا رسیدن به صلح و آرامش جامعه ، اهداف سازمانی فراموش شود ،بلکه باید یاد بگیریم که راه حل ها تغییر میکند.

ناامیدی و القا آن به زیر مجموعه از تمام مقررات بیخود ادارات و دولتها سمی تر است.

در همانحال که موضع گیری سیاسی داریم و مشکلات ،باید به خود بقبولانیم که اوضاع چه خوب یا بد،همین است .لذا از طریق تشکلها در رسیدن به مطلوب تلاش کنیم.

یاس و دلسردی از اجحاف دولتها و کارمندان خودسر و عدم حضور در تشکلها=مرگ واحد تولیدی