خاطره‌اي از پيروزي انقلاب (خاطره دوازدهم)

کد خبر: ۱۰۸۲۲۶

تاریخ: ۲۳ بهمن ۱۴۰۰ - ۱۶:۵۰

شوشان - زمان بابادی شوراب:

(اتش زدن ساختمان سواک و غارت کردن باشکاه نفت)

بسمه تعالی

در سال ۵۷ منزل برادر بزرگم که کارمند شرکت نفت بو د در منازل سازمانی نفت (جی تایپ های) امیدیه بود.

ان زمان امیدیه یک شهرک نفتی بود و برای پرسنل که در منطقه کار می کردن ایجاد شده بود.

وبجز تعدادی محدودی ساختمان  منازل شخصی وجود نداشت .

اسم ان محله  علی  اباد بود.

فاصله بین منازل سازمانی و منازل شخصی جنگلی از درختان کهور آمریکایی یا به زبان محلی عرعر  ( علت نام گذاری چون ثمر نمی دادندو نسبت به اب و هوای بد مقاوم بودند )را تشکیل داده بود.

منازل جی تاپ نزدیک فلکه و باشگاه نفت بود  ساختمان سواک نیز نزدیک  باشگاه بود  ولی  هنوز ساحتمان ساواک   راه اندازی نشد بود.

معمولان تظاهرات اونجا در نزدیکی تنها مسجد  به اسم مسجد  جامع بازار   برگزار می شد، امیدیه یک منطقه  حساس نفتی بود و نیروها حکومت نظامی با احترام و احتیاط بیشتری با مردم برخورد میکردند حتی پرسنلی که دست به اعتصاب زده بودند حقوق شان بدون اینکه ماخذه شوند پرداخت می شد .

مدت یکهفته ای که من اونجا بود دیدم جمعی از مردم با شعار از خیابان ما به سمت باشکاه در حال حرکت بودند من هم بدلیل کنجکاوی با انها همراه شدم.

رفتیم به سمت ساختمان ساواک که هنوز  راه اندازی نشده بود و ضمن اتش زدن ان مکان  وسایل داخل ان را نیز غارت کردند  این تظاهرات  تا بعدازظهر که بسمت  سینمای  باشکاه نفت رفتم ادامه داشت.

سینما در حال پخش فیلم  بود  معمولان سینما  فیلم های خارجی  را بدون سانسور پخش میکرد و این  بهانه خوبی بود برای اتش زدن ان   قبل ازشروع  سانس اول  فیلم به  سینما حمله شد و ان را به اتش کشیدند.

البته اتش  زیاد شعله ور نشد  ولی  مردم همه وسایل ان را که شامل قالی های گران قیمت و میز و صندلی بود به غنیمت بردند.