بحث دشمن شناسی (قسمت سی‌ و چهارم)

کد خبر: ۱۰۸۴۵۶

تاریخ: ۰۵ فروردين ۱۴۰۱ - ۱۸:۱۶

بررسی یهود در آیه ۴٢ سوره بقره

شوشان - سیدعبدالمجیدعلوی:

وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ

ﻭ لباس‌ ﺣﻖ بر ﺑﺎﻃﻞ مپوشانید ﻭﺣﻖ ﺭﺍ با آنکه ﻣﻰشناسید کتماﻥ ﻧﻜﻨﻴﺪ.

واو اول آیه نشان می‌دهد که این آیه دنباله آیه قبل و مربوط به قوم یهود است‌؛ اگرچه در کلمات آن اشاره‌ای به یهود نشده‌.

تلبسوا فعل مضارع است از ریشه  «لبس» بمعنی لباس پوشیدن. لباس برای پوشاندن بدن است تا زشتی‌های بدن را بپوشاند.

اولین‌بار که آدمی لباس بر تن کرد زمانی بود که آدم ابوالبشر و همسرش از درخت ممنوعه خوردند و زشتی‌های بدنشان آشکار شد، مجبور شدند با برگ درختان خود را بپوشانند. (١٢١ طه)

لاتلبسواالحق بالباطل کنایه از آنست که گفتار زشت و باطل خود را تزیین نکنید و به‌عنوان سخن حق به خورد مردم ندهید در این‌جا حق، کلام خدا و فرستادهٔ او رسول اکرم(ص) ‌است و باطل کلام علمای یهود است که دانسته و از روی عمد کلام خدا را که حق مطلق است انکار می‌کنند و نمی‌گذارند به گوش مردم برسد.

پیامبران الهی جز سخن حق کلمه‌ای بر زبان نمی‌آورند دلیلش روشن است؛ چون پیامبران با وحی الهی پشتیبانی می‌شوند.

وحی الهی علم خالص است؛ چون از خزانه‌ی علم مطلق که خداوند است صادر می‌شود.

عقل در مقابل علم خاضع است و بدون چون‌وچرا آن را می‌پذیرد. در میان انسانها هر که عقلش بیشتر باشد، زودتر و بیشتر تسلیم حق (علم) می‌شود، بنابراین پیامبران هرگز کلامی جز آنچه از طریق وحی مأمور به گفتن آن شده اند بر زبان نمی‌آورند.

وَمَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَىٰ إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَىٰ

ﻭ ﺍﺯ ﺭﻭﻱ ﻫﻮﺍ ﻭ ﻫﻮﺱ ﺳﺨﻦ ﻧﻤﻰﮔﻮﻳﺪ، کلام او جز آنچه بر او وحی شده نیست. (٣ و ۴ نجم)

فقط افراد جاهل که درک درستی از علم ندارند به آن تمکین نمی‌کنند. در قصه حضرت موسی (ع) می‌خوانیم ساحران که در کار ساحری عالم بودند وقتی معجزه حضرت موسی(ع) را دیدند همگی در مقابل معجزه حضرتش  خضوع نموده و به دعوت آن جناب(ع) لبیک گفتند؛ ولی فرعون و درباریان که از آن علم بی‌بهره بودند، در مقابل حق تمکین نکردند و بر جهل خود پای فشردند.

علمای یهود با آنکه اطلاعات کافی درمورد پیامبر آخرالزمان داشتند و می‌دانستند کسی به نام محمّد(ص) در مکه مبعوث، به مدینه مهاجرت و اقدام به تغییر قبله خواهد کرد، بااین‌حال پس‌از مشاهدهٔ همهٔ نشانه‌های او نه‌تنها ایمان نیاوردند و حاضر نشدند به مردم حقیقت را بگویند و حضرت محمد(ص) را به‌عنوان پیامبر موعود تایید کنند؛ بلکه در مورد تغییر قبله قشقرق راه انداختند که در آیات ١۴۴ تا ١۵٠ سوره بقره مخالفت‌ها و شبهات آن‌ها را  به‌خوبی بیان کرده‌است.

بررسی آیات مربوط به یهود از آن جهت حائز اهمیت است که حضرت رسول اکرم(ص) به مسلمانان هشدار داده‌ بود که همه کارهایی را که یهود انجام داده‌اند که ما مسلمان‌ها نیز انجام خواهید داد.

آنچه یهودیان را به شدیدترین دشمن مسلمانان تبدیل کرده، القائات علمای آن‌هاست. علمای یهود طی قرن‌ها از بس حق را باطل و باطل را حق جلوه داده‌اند که در این کار ورزیده وخبره شده‌اند.

متأسفانه امروزه بعضی از علمای اسلام که امام راحل دادش از دست آن‌ها بلند بود، دنباله‌رو علمای یهود شده‌اند. بعضی از آن‌ها مستقیماً از یهود خط می‌گیرند و فتوای تکفیر صادر می‌کنند.

برخی دیگر از انگلیس خط می‌گیرند و شیعه انگلیسی شده‌اند. بعضی دیگر منادی سکولاریزم دینی شده‌اند. و…

ساده‌لوحی است که همه آن‌ها را فریب‌خورده و بی اطلاع بدانیم. اکثریت آن‌ها همانند علمای یهود، پس‌از آنکه حق کاملاً برایشان آشکار شد، به مخالفت با آن می‌پردازند.

از صفیه همسر گرامی رسول اکرم(ص) که دختر حی بن اخطب یهودی بود، روایتی نقل‌شده که می‌گوید زمانی‌که رسول اکرم (ص) از مکه هجرت او به مدینه رسید، مدتی در محله قبا توقف کرد. پدرم که در آن زمان رییس قبیله بود به‌اتفاق عمویم به دیدار او رفتند و هدفشان آن بود که ببینند آیا این شخص همان است که نشانه‌هایش در تورات آمده‌ یا نه.

پس‌از آنکه برگشتند عمویم از پدرم پرسید درمورد این شخص چه می‌گویی؟ پدرم گفت قسم به آن کس که موسی را برانگیخت، این شخص همان پیامبر موعود است؛ ولی من تا جان در بدن دارم با او مخالفت خواهم کرد.