آینده ی ایران من(چرا ریزگردها هجوم آوردند)

کد خبر: ۱۰۸۵۷۸

تاریخ: ۲۵ فروردين ۱۴۰۱ - ۰۰:۲۵

شوشان - نوید قائدی:

آیا قرار است ما آخرین نسل های مردم بخشی از کشور ایران باشیم؟آیا راهی وجود ندارد که بتوان نیازهای فعلی زندگی را فراهم کرد بدون آن که آینده این کشور با مخاطرات جدی مواجه شود؟ تا عرصه بر مردم نسل های بعد تنگ تر از وضع فعلی نشود تا خدایی ناکرده ما را نعلت نکنند؟

توسعه در تمام ابعاد آن خواه ناخواه زیست بوم طبیعی کشور را خصوصا در مکان هایی که شرایط اقلیمی مناسبی ندارند متاثر می کند و اغلب چرخه های طبیعی و متعادل را تخریب می کند.

اگر در کلیت موضوع فکری به حال رابطه ی خودمان با محیط زیست نکنیم، در نهایت زندگی طبیعی و اجتماعی ما در طول سال های آینده سخت تر خواهد شد و شاید این سختی تا جایی پیش رود که مکان هایی لاجرم غیر قابل سکونت شوند.

این تفکر که تنها می توان با توسعه اقتصادی مشکلات زندکی را مرتفع نمود خیالی باطل است مشابه رویه ای که اکنون در کشور برقرار است و اکثر نمایندگان مجلس با مجادله جذب اعتبارها به آن دامن می زنند، حتی اگر بدنبال این بود که با وضع قوانین محدود کننده اثرات مخرب زیست محیطی می توان زیست بوم کشور را حفظ کرد، چرخه ای باطل است، زیرا تا کنون این طریقه علیرغم وجود قوانین سخت گیرانه جوابگو نبوده است.نمونه آن تخریب همه جانبه جنگل ها در جای جای کشور است که قانون نتوانسته از آن جلوگیری کند.

چاره کار زمانی است که بتوان به اصطلاح مثلث زندگی را در جغرافیای کشور و مناطق مختلف آن برقرار ساخت، یعنی چرخه توسعه اقتصادی و توسعه اجتماعی در کلیت جامع آن( مشارکت مردم، آموزش، دمکراسی سیاسی و ...) و حفظ محیط زیست را با اعتقادی راسخ به پیش برد، این پروسه باید با برنامه ریزی دقیق همراه باشد.

مگر می توان با مردمی بی تفاوت نسبت به زیست بوم  توسعه پایدار در کشور را برقرار ساخت؟وقتی تعداد زیادی از مردم خصوصا افراد متمکن به دنبال کسب منافع شخصی هستند و حاشیه رودها و شهرها را ویلاسازی کرده و آبهای زیر زمینی و مسیر جریان آب های جاری را مخدوش کرده اند معلوم است که اثرات تخریبی آن نمایان خواهد شد، وقتی کودکان ما جز چند مطلب خشک و جامد نسبت به اهمیت حفظ محیط زیست آموزش عملی و ملی نمی بینند چطور می توان انتظار در آینده حافظان واقعی و عام این کشور باشند؟

در نهایت برای رهایی از شر ریزگردها، تخریب زیست بوم و چرخه های طبیعی و جنگل ها و ... باید به فکر اجرای همه جانبه توسعه پایدار بود، توسعه ی پایدار شیوه ای از اندیشیدن، زندگی کردن و حکومت کردن و فعالیت اقتصادی و اجتماعی است که در آن رویکرد سنجش طرح ها و برنامه ها و حفظ محیط زیست از ارکان اساسی آن محسوب می شود.باید بتوان بین اضلاع مثلث زندگی توازن برقرار ساخت مگر نه آینده کشور ما مخدوش خواهد شد، کما اینکه در بعضی نقاط آن مانند جنوب غرب کشور زنگ خطر آن بلند چندین سال است که بلند شده است.

*من ا... التوفیق*