برجام در مسیر نافرجام

کد خبر: ۱۰۸۶۰۲

تاریخ: ۲۷ فروردين ۱۴۰۱ - ۱۴:۳۸

شوشان - ملک‌محمد مکوندی:

روند مذاکرات برجام در دولت رئیسی  نشان می دهد عنقریب ناقوس عدم توافق مذاکرات هسته ای به صدا در می اید، در زمانی که نمایندگان مجلس و سایر مسئولین نظام به جای حل مشکلات اساسی مردم، سرگرم طرح صیانت از فضای مجازی، جداسازی زنان و مردان در پارک ها، مقابله با حیوانات خانگی مردم، مقابله با حضور زنان در ورزشگاه ها هستند و مواظبند که کسی حتی در خودروی شخصی آبی ننوشد،مذاکرات برجام به حاشیه رانده شده است، هر از چند گاهی خبری از نزدیک شدن به توافق و یا بد عهدی آمریکا عنوان می شود،که نشانی از ناامیدی در دست یافتن به توافق است

سخن تکراری مسئولین دولتی و غیر دولتی مبنی برعدم‌ گره زدن  مشکلات معیشتی مردم  به تحریم ها و مذاکرات هسته ای و فروش نفت،با توجه به ساختارها و شاخص های اقتصادی موجود کشور نوعی عوام فریبی و سخنی غیر واقعی و فاقد پشتوانه علم اقتصاد است.

سیاست خارجی غیر منطبق بر منافع ملی، و خلق اقتصاد‌ بیماری بنام اقتصاد مقاومتی که در هیچ کدام از مکاتب اقتصادی دنیا تعریف نشده است.

عدم توجه به نظریات دلسوزانه اقتصاد دانان، باعث شد کشور در آستانه ورشکستگی اقتصادی و اجتماعی قرار گیرد.

بهبود معیشت و رفاه اجتماعی مردم با اقتصاددرون زای برون نگر تنیده شده در اقتصاد بین المللی رابطه مستقیم دارد، علاوه بر تورم مزمن و کهنه که در سال گذشته به  ۴۹ درصدرسید، یکی از بزرگترین چالش های اقتصادی ایران، منفی شدن مستمر سرمایه گذاری است کاهش نرخ سرمایه گذاری دراقتصادایران متاثر ازعوامل متعدد ساختاری،  سیاست داخلی و عوامل خارجی و برون زاست که به صفر نزدیک شده و ریشه اقتصاد ایران را هدف قرار داده است،کاهش شدید نرخ سرمایه گذاری رابطه مسقیم به تحریم ها و  مذاکرات هسته ای، سیاست خارجی غیر منطبق بر منافع ملی و عدم اعتماد مردم در داخل و نبود اعتماد در  روابط  بین المللی دارد.

از طرفی سرمایه های گذاری های قبلی در حال مستهلاک شدن هستند.این مهم ترین خطری است که اقتصاد ایران را تهدید می کنند.

فهم دقیق از ماهیت نظم جهانی، مناسبت میان قدرت های بزرگ، شناخت عینی از واقعیت های موجود، تمرکز بر توانمندی ها می  تواند کشور را از وضعیت بحران امنیتی،اجتماعی و اقتصادی فعلی عبور دهد و خطرات احتمالی را بشدت کاهش دهد.

مسلما هیچ کشوری مایل نیست به او زور بگویند و بر حاکمیت ملی ان تسلط یابند، اما برای اینکه زور و نفوذ سلطه خارجی زمینه پیدا نکتد، باید به دو نکته اساسی توجه فرمایند.

اول: درک و فهم صحیح از چگونگی عملکرد اقتصاد و سیاست بین الملل، دوم:اهتمام وتلاش جهت بارورسازی  نظام داخلی از نظر سیاسی و اقتصادی و روابط بین الملل به منظور افزایش قدرت و کسب مصونیت دراستای حاکمیت ملی ،در شرایط حاضر بهترین موقعیت اقتصادی و بین المللی برای ایران با حمله روسیه به اوکراین فراهم شده است.

ایران می تواند با توافق در برجام و سایر موارد اعم از سیاست های منطقه ای و غیره  با جامعه بین الملل، از این فرصت طلایی برای بهبود و پیشرفت شرایط اقتصادی خود بهره جوید و بخشی از زیان های از دست رفته ناشی از سیاست های غیر ملی، چندین دهه گذشته را جبران نماید.

کیفیت حکومت ها را نه بر اساس دوستی و یا دشمنی با آمریکا بلکه براساس عملکرد در توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور خود می سنجند، رهبران کشور نباید مشروعیتشان را در صعود دشمنی با امریکا بلکه در توفیق خدمت به مردم کشور خود بجویند، تا امید مردم به اینده و اعتماد عمومی انها به حکومت را افرایش دهند،قرار گرفتن درموقعیت دشمن شماره یک آمریکا،هزینه های غیرضروری زیادی به ایران تحمیل می کند، تبعات این جایگاه ما را در موقعیتی قرار داده است که جرات گرفتن حق آبه از افغانستان،و دلار هایمان از کره جنوبی، هند و عراق را نداشته باشیم دشمنی با آمریکا سبب گردیده تا نتوانیم جلوی توسعه طلبی های ترکیه در منطقه قفقاز جنوبی، خزر و طرح جاده ابریشم را بگیریم، بخصوص نزدیکی اخیر ترکیه با اسرائیل که امنیت مرزی ما را بشدت تهدید خواهد نمود.

رسالت حکمرانی در ایران باید مدیریت اقتصادی و اجتماعی و  انسانی ایرانیان باشد. هیچ کس اعتقاد ندارد که باید ذیل آمریکا و نوکر ان شویم،اما حرف این است که باید از کشورهایی نظیر چین،کره جنوبی، مالزی، ویتنام، المان و ژاپن بیاموزیم ضمن حفظ استقلال، شان و قدرت ملی دنبال منافع مردم خود برویم، چنین اصلاحاتی محتاج تدبر، شجاعت، خردمندی و عقل گرایی مسئولین نظام است.