چاره ای جز درپیش گرفتن سیاست های یارانه ای نیست/ کارگران از واگذاری ها متضرر شدند.

دکتر سید مرتضی افقه گفت: رشد اقتصادی و سرمایه‌گذاری نمی‌تواند به بهبود معیشت کارگران کمک کند، چراکه می‌توان رشد اقتصادی داشت ولی نه اشتغال ایجاد شود و نه کاهش فقر اتفاق بیفتد، بنابراین در شرایط فعلی برای کمک به قشر کارگر باید به رشد فقرزدا و اشتغال‌زا توجه شود

کد خبر: ۱۰۸۷۱۴

تاریخ: ۰۹ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۰۲:۴۳

شوشان : دکتر سید مرتضی افقه گفت: رشد اقتصادی و سرمایه‌گذاری نمی‌تواند به بهبود معیشت کارگران کمک کند، چراکه می‌توان رشد اقتصادی داشت ولی نه اشتغال ایجاد شود و نه کاهش فقر اتفاق بیفتد، بنابراین در شرایط فعلی برای کمک به قشر کارگر باید به رشد فقرزدا و اشتغال‌زا توجه شود.

سید مرتضی افقه (اقتصاد دان) معتقد است؛ اگر دولت در کنار افزایش دستمزد کارگران اقدام تکمیلی نکند، این کمک به طبقه کارگر پایدار نخواهد بود. چون منجر به افزایش بیکاری می‌شود. اگر دولت درآمد داشته باشد که فعلا ندارد، باید به تولیدکنندگان کوچک و متوسط یکسری امتیازات اعطا کند تا هزینه‌های نیروی کار در بنگاه‌های کوچک و متوسط پایین بیاید.

به اعتقاد شما در شرایطی که طی سال‌ها و حتی دهه‌های گذشته مطالبات کارگران انباشت شده است، امروز اصلی‌ترین دغدغه و مطالبه کارگران از دولت و تصمیم‌سازان چیست؟

در وهله اول فقر بسیار گسترده شده و طبیعی است یکی از گروه‌های اصلی فقیر همین طبقه کارگر است که درآمدشان فاصله زیادی با حداقل معشیت معمول پیدا کرده است. این مطالبه‌ای است که هرساله از طرف کارگران مطرح شده است. همچنین نرخ تورم سرعتی بسیار بالاتر از افزایش نرخ دستمزد کارگران و درآمدهای جانبی که کارفرما موظف به پرداخت آن می‌شود، پیدا کرده است، بنابراین مطالبه اصلی کارگران یک زندگی خوب و معمولی است که از طریق آن بتوانند دغدغه‌های زندگی‌شان را رفع کنند. این دغدغه‌ها سال‌ست که وجود دارد اما بی‌تدبیری‌های حاکم بر مدیریت اقتصادی و اجتماعی به گونه‌ای بوده است که سال به سال شکاف و فاصله بین طبقه کارگر و طبقات دیگر بیشتر شده است.

سیاستگذاری دولت‌ها در سالیان گذشته چه سهمی در ایجاد این وضعیت دارد؟ چرا سیاست‌ها و برنامه‌هایی که تاکنون در دستور کار قرار گرفته، کمک چندانی به معیشت و بهبود زندگی کارگران نکرده است؟

آنچه برای طبقه کارگر و طبقات کم درآمد به جز افزایش تولید ملی ضروری است، نحوه و سیستم توزیع است. ما سال‌هایی داشتیم که رشد اقتصادی بالا بوده اما چون مکانیزم‌های حاکم بر تولید به گونه‌ای بوده است که ماحصل آن در اختیار گروه اندکی قرار گرفته، به نفع کارگران تمام نشده است. اگر سیاستگذار می‌خواهد مشکلات طبقات کم درآمد به خصوص کارگران را حل کند، نیاز به تدابیر ویژه دارد. متاسفانه بخشی از اقتصاددان‌ها بر سرمایه‌گذاری و رشد اقتصادی تاکید می‌کنند اما در حال حاضر باید بر رشد فقرزدا و رشد اشتغال‌زا تاکید شود. می‌توان رشد اقتصادی داشت ولی نه اشتغال ایجاد شود و نه کاهش فقر اتفاق بیفتد و نه حتی توزیع درآمد به شکل مطلوب حاصل شود.