عبدالباقی ها مقصرند یا مسیولان

کد خبر: ۱۰۸۹۱۶

تاریخ: ۰۳ خرداد ۱۴۰۱ - ۲۱:۵۳

شوشان - محمد بخشی :

اگر ساختمان متروپل فرو نمی ریخت چهره پنهان و واقعی حاج حسین عبدالباقی هرگز آشکار نمی شد .

امثال حاج حسین در کشور بسیارند و راه جرم و بزه باز.

این شرایط یا قوانین ضعیف اند و یا مجریان ناکارآمد، با به خاک و خون کشیدن و فنا خانواده ای بیگناه، بالاجبار قانون برای فروکش کردن احساسات و خشم افکار عمومی به سراغ این افراد  میرود .طی مدت انقلاب شهرام جزایری، بابک زنجانی و... بعنوان مفسدان اقتصادی رشد و در جامعه شناخته شده اند.

اکنون نام حاج حسین عبدالباقی بر زبان ها افتاده است قطعا این افراد بدون حمایت اشخاص صاحب نفوذ و شاخص دولتی به این سطح نرسیده اند.

در گذر زمان بین پیمانکار و یا سرمایه گذار و افراد صاحب نفوذ روابط عادی تر و هماهنگی ها بیشتر شده لذا این افراد جسورانه کمال استفاده را از این دریچه و روزنه پیش آمده را میبرند .

با عادی شدن این زد و بندها با غفلت و لو رفتن، همه کاسه و کوزه ها بر سر یک نفر و آنهم پیمانکار و یا سرمایه گذار شکسته میشود .

اکنون به قطع باید گفت اقتصاد و سرمایه های کلی جامعه در اسارت این مجموعه های پنهان کوچک و بزرگ گیر کرده و فریادرسی نیست.

قراردادهای بزرگ و پیمانکاریهای کلان و قدر و واگذاریها و  سیاستهای اصل ۴۴ سازمان خصوصی بازی، همه رانتی بوده و بین عده ای خاص و خودیها رد و بدل میشود مردم عادی و معمولی محروم از این همه منافع ملی، قراردادها، سیاستها و اصل و اصولها هستند.

گاها برای تبلیغات و به اصطلاح روشنگری جامعه اعلام میشود ملت به کمک دستگاه دولت آمده و با دیدن تخلف و... در سازمان و ادارات و... سوت بزنند اما جارچیان و سوت زنها گلویشان پاره و هیچ اتفاق تازه و خبری نمیشود .

آخه این چه وضع ایست این جماعت مردم را چه پنداشته اند واقعا نمیدانند مردم همه چیز را به درستی حس کرده و خوب می بینند .

مردم می بینند پیمانکار بدنام و دریده را که با حمایت به کجا رسیده است.

مردم می بینند اشخاصی گمنام و غیر مرتبط ظرف مدت بسیار کوتاه با گعده زدن شبانه به یکباره مدیر و مسیول یک سازمان و اداره میشود.

مردم می بینند فلان شخص رند و یه لا قبا و تازه به دوران رسیده با توصل به یکی از جناح ها و دولت های اصلاح طلب و یا اصولگرا یک شبه سطح زندگی و آینده اش دگرگون و کلی تغییرات عالی در زندگی شان ایجاد می شود.

مردم، اختلاس ها، استخدام های پولکی و پنهانی، معضل آقازادگی، خویشاوند سالاری و حقوق های نجومی را می بینند این ناهنجاری های عمومی که هم اکنون و هنوز هم ادامه دارد در پرده ای از ابهام گرفتار آماده و ملت با سرخوردگی ها، فلاکت و بیکاری فرزندان خود آن را مقایسه کرده و خوب می دانند هیچگاه فریاد و دستشان بجایی نخواهد رسید .

۴۳ سال از خواست و تصمیمان در دگرگونی اوضاع ملت و ایرانمان گذشت .

پس کشور ما ایران کی درست خواهد شد. بربرهای اطراف و ملخ خواران همسایه، همه بدون هیچ زحمت و کشتار و انقلابی کشورشان آباد شد.

ما را چه می شود..

همه خسته شده ایم هم رهبر و هم مردم .

مدیران و مسیولان نالایق حد وسط و فی مابین رهبر و ملت قرار گرفته اند.

چندین لایه عفونی و گند بین این دو (رهبر و مردم)، ریشه دوانده است.

باید به فوریت و اورژانسی با ده ها و صدها عمل جراحی و اعدامهای متعدد بدون مماشات این لایه های پیوسته چرکین فساد را خشک ، نابود و ریشه کن کرد تا با سهولت دست ملت در دستان پر توان رهبر انقلاب قرار بگیرد.