تشکیل ناتوی عربی، تشدید بحران خاورمیانه

کد خبر: ۱۰۹۳۶۶

تاریخ: ۲۲ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۲:۴۴

شوشان - دکتر فتح اله دهقان / دانش اموخته جغرافیای سیاسی :

قدرت های غربی ،جهان سیاست را در دو قرن گذشته براساس اهداف ژئوپلیتیکی گوناگون خود دردوران های گوناگون ،شبکه ای متغییر از مناطق ژئوپلیتیک دلخواه خود معرفی کرده‌اند .تقسیم جهان به هارتلند وریملند ،دنیای اقتصاد ی شمال وجنوب ،خاور نزدیک وخاور میانه وخاور دور که هریک تابع تعاریف ویژه قدرتهای رقیب جهانی هستند .

آن روی سکه، اصطلاح منطقه از منظر جغرافیای سیاسی به یک فضای جغرافیایی اطلاق می‌شود که مجموعه ای از عناصر ومولفه های یکسان ‌و مشابه و عوامل پیوند دهنده اجزا تشکیل دهنده آن منطقه برخوردار باشد .

شرط پذیرش ،دوام ،موفقیت و.....هر پیمان منطقه ای این است که مطابق با تعریف منطقه ودر نظر گرفتن عوامل وعناصر سازنده منطقه وبراساس واقعیت های موجود بوده ،البته حضور همه کشورها ی منطقه و وزن ژئوپلیتیکی آنها نیز عاملی مهم واساسی در این امر  می باشد .

تجربیات تاریخی جهان و منطقه خاورمیانه حاکی از آن است ،پیمانهایی که براساس واقعیت های موجود مناطق منعقد نشده ، نتیجه معکوسی داشته و در حالت خوشبینانه موفق نبوده است .

تشکیل جمهوری متحده عربی توسط مصر و سوریه در سال ۱۹۵۸و شورای همکاری خلیج فارس  در ۱۹۸۱شاهدخوبی برای این ادعا است .

وضعیت کنونی خاورمیانه وخلیج فارس  نیز دلیلی  زنده ،متقن وغیر قابل کتمان   است .

اگر ،علی رغم همه بدبینی‌هایی که نسبت به تشکیل ناتوی عربی وجود دارد ،این پیمان شکل بگیرد ناموفق خواهد بود .

زیرا ،تشکیل این پیمان براساس واقعیت های موجود در منطقه نیست ودر راستای استراتژی غربی ها در این منطقه است .

دیگر این‌که با توجه به وزن ژئوپلیتیکی ایران در خلیج فارس و خاورمیانه تشکیل هر پیمانی بدون حضور ایران نه تنها بحران را کنترل نخواهد کرد بلکه موجب تشدید بحران خواهد شد .