چاپ کتاب یاریارهای عاشقانه بهمئی با کوشش رهام بهمئی وند

گویش بهمئی بخشی از تنوع گویشی زبان قوم بزرگ لر به شمار می رود که از یک گستره دایره واژگانی و مفاهیم ژرف برخوردار است. ظرفیت ها و غنای ادبی مردمان این سرزمین پدیده هایی همچون جبار رضایی، رسول سنایی و محمد حمیدی را در عرصه ادبیات بومی معرفی نموده است.

کد خبر: ۱۰۹۷۷۶

تاریخ: ۱۹ آذر ۱۴۰۱ - ۱۵:۳۰

شوشان : در واپسین روزهای زمستان ۱۴۰۰ و آغاز بهار نو، یک کتاب نو و پژوهش تازه در فضای ادبیات و فرهنگ لری غنچه و شکوفا نمود.

۲۸ اسفند ماه ۱۴۰۰ در حالی که مردم رامهرمز در جنب و جوش برگزاری نوروز بودند، عمارت تاریخی(صمیمی)که مرکز موزه مردم شناسی شهر است به همت (انجمن ادبی ساوات) میزبان گردهمایی بزرگ شهروندان رامهرمز و شهرهای پیرامون، اساتید و شاعران برای رونمایی از کتاب(یاریارهای عاشقانه بهمئی)، محصول سالیان رنج و تلاش های میدانی جوان پژوهشگر رهام بهمئی وند بوده است.

جوان عاشق و پرشور زندگی، زیست و اندیشه لریاتی که بومی عمل می کند و جهان وطنی می اندیشد در رویه نخست اثرش این چنین می نگارد: کتاب یاریارهای عاشقانه ی بهمئی را به ذره ذره ی خاک لُرستان بزرگ که شیشه ی جان من و گوشت و خون و رگ و پوست و استخوان من است، به مردم عزیز کشورم ایران از هر قوم و قبیله ای و همچنین به یکایک مردم هنر دوست جهان تقدیم می کنم و همچنین هدیه می نمایم این کتاب را به عمه ی مهربانم نامیرا ساورگل بهمئی که مرا در گردآوری و تهیه ی یاریارهای ارزشمند کمک فراوان کرد و اکنون دیری نیست که چهره ی زیبای لُریاتی اش آغشته به خاک شده است و همچنین تقدیم می کنم به روان پاک پدر بزرگم نامیرا کای باراحمد بهمئی تبار که هنوز رد پاهایش بر سینه ی کوه بلند گردکی پیداست.

آواز و سروده های یاریار نیز به لحاظ موضوعی جنبه های گوناگون ایل بهمئی را انعکاس می دهد و در این پژوهش مولف کتاب به لحاظ موضوعی عاشقانه ها را مورد بررسی قرار داده است، رهام بهمئی وند از شمالی ترین مناطق سرحدات سرزمین بهمئی وارگه به وارگه و روستا به روستا تا مرکز و جنوبی ترین مناطق گرمسیری میان شهرنشینان، روستانشینان و عشایر کوچ رو با تلاشی خستگی ناپذیر ادبیات شفاهی و کلاسیک را از سینه مردان و زنان کهنسال استخراج و گردآوری نموده است.