پاسخ یک اصلاح طلب خوزستانی به نامه دکتر عباس آخوندی

کد خبر: ۱۰۹۷۹۲

تاریخ: ۲۳ آذر ۱۴۰۱ - ۱۶:۳۲

شوشان - قاسم امیری :

جناب آقای دکتر آخوندی

سلام علیک

احتراما پیرو نامه حضرتعالی خطاب به آقایان سید محمد خاتمی و بهزاد نبوی - که در واقع تلاشی برای مشارکت در بهبود و ترمیم شرایط موجود بوده است - نکاتی

ساده و‌گذرا معروض می دارد:

۱- آنچه تاکنون دریافت شده است این است که دستگاه قدرت در شرایط بسیار آشفته امروزی هم حاضر به پا دادن به اصلاح طلبان نیست. اندیشه صلب و استراتژی تزریقی ، همچنان حرف اول را می زند.

۲- هنر سیاست ، مدیریت تعارض است اما انسداد مسیر دستگاه هاضمه سیاست ،همه هنرهای قبلی را قی کرده است.حال نسل های جدید،  از این قی شده ها به هم می خورد.به نظر شما  تلاش برای باز کردن پنجره جدید به استفراغ ملی ، حال نسل های جدید را چگونه خواهد کرد؟نسلی که نه من و شما او را می فهمیم و نه او معنی حرف های ما را می داند.

۳- ارائه راهبرد خشونت پرهیز آیا بر اساس شرایط موجود است؟؟ در علم مدیریت استراتژیک اولین گام همیشه بررسی وضعیت موجود است. پیدا کردن نقاط قوت و ضعف به همراه فرصت ها و تهدیدهاست که می تواند آمار شفاف و روشنی برای برنامه ریزی و هدف گذاری بدهد.اصطکاک شدید بوجود آمده متاثر از خشونت های عملی ‌و *خصوصا* *نظری* است و بر اثر همین اصطکاک ها بوده است که آتش این بحران به مرز سه ماهگی خود می رسد.

اگر شمشیر خشونت برخورد با معترضان غلاف شود مگر می توانی زیپ دهان یاوه گویان را از خشونت نظری ببندی.

همین که کوچکترین بارقه امیدی برای آرامش در مملکت ایجاد می شود ، از صدا و سیما گرفته تا کیهان ‌‌و جوان  و وطن امروز و نمایندگان مجلس و اعضای هیئت دولت و مداحان و برخی ائمه جمعه با افاضاتی ،بر آتش موجود بنزین می ریزند.

۴- تمرکز بر اجرای بلامنازع قانون اساسی که سال های سال است فریاد زده می شود نه تاکنون شنیده شد و نه اراده ای براین موضوع دیده می شود.اتفاقا دیگر باید بر اصلاح قانون اصرار ورزید زیرا تعارض قوانین مختلف در ادارات و وزارتخانه ها و نهادها و همچنین تعدد *نهادهای موازی تصمیم گیر و تاثیر گذار* به حدی است که خود عامل اصلی عدم اجرای قانون است.همین موضوع که خود ، تعارض منافع زیادی را بوجود آورده است هرگز اجازه نمی دهد هیچ دستور و فرآیندی حذف شود و یا به هیچ سازمان و یا نهادی کمتر از گل گفته شود.

۵- پیشنهادتان در حوزه روابط بین الملل از جنس همان یک دندگی و کج بینی جریان راست و اصولگرایی است که تمام اهرم های تصمیم گیری را در دست دارند.اصالت مواضع به مفهوم پرهیز از اتخاذ مواضع بینابین ،دقیقا همان نقطه کوری است که چشمان دستگاه دیپلماسی ما را کور کرده است.چه دلیلی دارد ما در برابر دیگر کشورها،رقبا، و ابرقدرت ها همواره یک موضع ثابت و لایتغیر داشته باشیم.آنچه در حوزه روابط بین الملل باید حاکم باشد حفظ منافع ملی است و برای دستیابی به این مهم نیز باید با اتخاذ دیپلماسی سیال که بصورت مستمر و بر اساس شرایط روز ارزیابی می شود با رقبا و ابرقدرت ها *بازی کرد*.

مگر وحی منزل است که ما باید دائما به سمت روسیه یا چین غش کنیم و با یک رفتار سیاسی ثابت و قابل پیش بینی به کارتی ناب در دست آنها تبدیل شویم؟

۶- برخلاف آنچه در پایان نامه خویش اظهار فرمودید نگاه استراتژیک چندانی در این نامه به چشم نمی خورد. زیرا الفبای علم مدیریت استراتژیک که بررسی وضع موجود است بکلی نادیده گرفته می شود.

به امید روزهای خوش و آرام برای مردم سرزمینم

با احترام

۲۳ آذر ۱۴۰۱