حسینی محراب هرچند امنیتی - اقتصادی، اما باید از تمام ظرفیت های نخبگانی سیاسی - فرهنگی خوزستان بهره ببرد

کد خبر: ۱۰۹۸۱۳

تاریخ: ۰۹ دی ۱۴۰۱ - ۲۱:۵۱

شوشان - عبدالرحمن نیک سرشت :

عطاالله مهاجرانی در برنامه ی پرگار بی بی سی در توضیح این مطلب که حوزه های علمیه بعد از انقلاب پژوهش های شاذ علوم انسانی مدرن و پسامدرن را در چندین دانشکده های خود پی می گیرند و این گونه نیست که به مانند قبل از انقلاب به دنبال اجتهاد مصطلحی باشند که به اعتقاد بنیانگذار انقلاب اسلامی ایران حضرت امام خمینی ره برای اداره کشور کافی نمی باشند .

الغرض هدف از بیان این مقدمه کوتاه جلب توجه ی متولین امر از رئیس جمهور (حوزوی_قضایی)گرفته تا وزیر کشور (نظامی_سیاسی) و استاندار جدید(امنیتی_اقتصادی) نسبت به واقعیات های موجود و چالش های متعدد ناشی از بحران های لاینحل استان خوزستان است‌.

بگذریم از این که در ابتدای تصدی جناب دکتر خلیلیان بعنوان استاندار ویژه چه راهنمایی هایی توسط منتقدین خیرخواه بدیشان صورت پذیرفته که در آرشیو رسانه ها موجود است ولی ایشان وقعی به آن همه رهنمودهای راهبردی ننهاده و با تبختر بروکراتیک  بی نیاز گونه ی خود آنها را نادیده گرفت و آخرالامر دیدیم که سرنوشت وی همین بس، که با پرستیژ وزارتی یک کارنامه ی ضعیفی از خود به جای گذاشت.

البته، دکتر خلیلیان هرچند نسبت به نخبگان و منتقدین خوزستانی بی محلی می کرد و بیشتر با روسای دانشگاه ها و تکنوکرات ها مشورت می کرد ولی هرگز درصدد ستیزه کشی با هیچ کس نبود و می توان گفت: بهترین شاخصه ی مدیریتی وی نجابت، مروت و صلح طلبی   بود.

الحق خلیلیان با آن همه انتقاد، ولی با آوردن دکتر فتوحی بیشترین ضعف های مذکور خود را در حوزه نخبگانی، میدانی و کارآفرینی جبران می کرد . الا ماشاالله دکتر فتوحی برعکس خلیلیان خونگرم، صمیمی و پیگیر کارهای ریز و درشت مردمی است و روز و شب به گواه حجم متعارف اخبار رسانه های جمعی و مجازی بیشترین ویزیت مدیریتی را انجام می دهد.

اکنون خوزستان و خوزستانی ها با حسینی محراب که یک شخصیت امنیتی_اقتصادی دارد و این همه بحران واقعا، قصد دارند چه سرنوشتی را رقم  بزنند . البته استاندار جدید نخست باید در حال و هوای خوزستان ۱۴۰۰ قرار بگیرد و نباید فکر کند خوزستان در دهه های ۶۰ و ۷۰ فریز شده است که صرفا بایستی از دیدگاه تخصصی خودش مورد ارزیابی قرار گیرد. بلکه باید مشورت پذیر و اکتیو باشد و خود را منزوی نکند.

چون راه حل بحران های جورواجور و در هم تنیده جامعه خوزستانی در گرو کارکرد های شفاف، کارگروه های فوق تخصصی و مشارکت دادن همه احاد مردم است و مهلک ترین سم محفلی عمل کردن و از نخبگان انزوا گزیدن است.