بخشی از قطعه ی ادبی بلیط ِ رفت و برگشت ِ بهانه/ نوشته محمد دورقی

کد خبر: ۱۰۹۸۳۶

تاریخ: ۱۵ دی ۱۴۰۱ - ۲۳:۲۵

شوشان : ما بَرده های اقتصادی، بُراده های قابل جذبی برای آهن ربای عشق نیستیم پریا.درخت از ما کریم تر، بلبل خوش الحان تر، آب رونده تر و بی قیدتر و هوا  نوازشگر تر و  تیماردارتر است. برآیند قیل و قال ما نیمی از نغمه ی صبحگاهی عندلیب نمی شود پریا. فکر نمی کنی این طینت ِ ترک خورده ی ترک آمال و آرمان کرده، نیاز به ورز ِ دیگری داشته باشد؟چه کسی در پروژه ی سرشتن دوباره ی گِل ما سرمایه گذاری می کند؟گارانتی ما خیلی وقت است منقضی شده است.

کاشت ما در مزرعه ی جهان، محصول خوبی به خداوند نداده است پریا. جهنم، تنور سوزاندن کاه و کلش این مزرعه ی ملخ خورده است. نکند هوای ملس زیر پتو هوای هق هق پگاه و سبزی رکعت های سحر را از ما بگیرد.بیا برویم به امامزاده شب بو و به ریحان و ارغوان قسم بخوریم که بدون مجوز صداقت لهجه ی آب را تقلید نکنیم پریا!