منفعت و نصاب شکنی دو روی چندین سکه !

کد خبر: ۱۱۰۹۲۳

تاریخ: ۱۳ دی ۱۴۰۲ - ۱۵:۲۱

شوشان ـ علی عبدالخانی :

▪️آبستراکسیون یا نصاب شکنی اصطلاحی نسبتاً نوین که به نظام های انتخابی از قبیل مجالس، هیاتها و شوراها اختصاص دارد و به معنای عدم حضور عمدیِ یک یا چند شخص در یک جلسه بقصد شکستن نصاب آن و عقیم گذاردن تصمیم گیری است. مهمترین وظیفه ی نهادهای انتخابی وضع مقررات و اتخاذ تصمیم های کاملا تعریف شده می باشد و‌ از آنجا که آبستراکسیون اصل انتخاب و تصمیم گیری را نشانه می رود لذا از آن بعنوان نقض غرض یاد می شود.
▪️بلحاظ اخلاقی و حقوقی ممانعت از اتخاذ تصمیم با استفاده از نصاب شکنی با هر توجیهی که صورت بگیرد امری مذموم بشمار می رود. باید توجه داشت که این شیوه زمانی بکار می رود که روش منطقی تضارب آرا و امکان اقناع و تبعیت از رای اکثریت کارکرد خود را از دست بدهد و نصاب شکنان از دلایل قوی و محکم برای توجیه عدم حضور خود برخوردار باشد لذا صاحبنظران حقوقی هرنوع نصاب شکنی که فاقد عذر موجه و بدون پشتوانه ی توجیهی باشد را مساوی با حفظ یک منفعت خاص (و نه عام) تلقی می نمایند.
▪️از سویی شکستن نصاب یک جلسه رسمی که دستور کار آن از قبل تعیین شده، در تضاد کامل با فلسفه ی وجودی یک نهاد انتخابی است. به بیان روشنتر ایجاد اختلال در روند تصمیم گیری مجموعه ای به نام اکثریت، متعارض با مفهوم دموکراسی و بی احترامی به افکار عمومی بویژه گذر از اعتماد و حرمت رای دهندگانی است که به نصاب شکنان در گذشته رای داده یا نداده اند، می باشد.
▪️یکی از آثار و نتایج مهمی که در آینده دامنگیر چنین اشخاصی می شود و تا سالها ادعای مردمی بودنشان را بی اثر و کن لم یکن می کند، همین نصاب شکنی غیرقابل توجیه آنان است. مردم و به تعبیری رای دهندگان یا غیر رای دهندگان!! به نصاب شکنان از خود خواهند پرسید: چرا این شخص یا اشخاص با برهم ریختن قاعدی بازی مانع از شکلگیری یک تضارب آرای حداقلی و اتخاذ تصمیم مناسب شده یا می شوند؟!.
▪️حداقل بخشی از مردم خواهند پرسید که چه منافعی وجود داشته یا دارد که ارزش آن از حضور در جلسه و شرکت در فرایند تصمیم گیری بیشتر بوده است؟.
از جهتی دیگر درجه ی سلبی و منفی نصاب شکنی حزبی یا گروهی در مجالس ملی (پارلمانها) قابل مقایسه با مجالس محلی همچون شوراهای شهر نیست و قدرت دفاع، مانور و توجیه یک نصاب شکن در یک شهر، با نمایندگان پارلمان (تصمیم های ملی) قابل مقایسه نخواهد بود بود. وقتی یک شخص با قصد عدم عقدِ یک جلسه حضور نمی یابد قطعاً منفی ترین و ماندگارترین و غیرقابل دفاعترین نمره ی عملکرد اجتماعی عمر خود را رقم می زند و از آن پس نخواهد توانست به ادعای قبلی خود مبنی بر مردمی بودن!! تکیه کند.
▪️نگارنده بنده پس از نزدیک به ۱۵ ماه غیبت موجه از فضای مباحث حقوقی و رسانه ای، امروز تحت تاثیر آنچه در صحن شورای شهر اهواز اتفاق افتاد قرار گرفتم و اقدام به نوشتن این یاداشت به قصد روشنگری کردم. به نظر من هیچ زیانی به اندازه ی خلع سلاح شدن انسانها در دفاع از خود وجود ندارد، هرچند که در مقابل این خلع سلاح، منافع مادی زیادی وجود داشته باشد.
▪️گفته می شود شخص یا اشخاصی که نصاب جلسه امروز شورای شهر اهواز را شکستند، لحظاتی بعد از عدم به نصاب رسیدن جلسه، در یکی از کمسیونهای شورا حاضر شده که این امر دال بر عدم وجود عذر موجه (همچون بیماری) و نصاب شکنی از نوع کاملا عمدی بوده است.
▪️تاکید می کنیم که شوراها و مجالس بلاخره عمری دارند و پس از آن اشخاص می مانند و‌ خودشان و این قابلیت که آیا می توانند توجیه کننده ی تصمیم های سرنوشت ساز خود همچون آبستراکسیون هستند یا خیر؟.