تعطیلات عید

کد خبر: ۱۱۱۱۵۱

تاریخ: ۰۳ فروردين ۱۴۰۳ - ۱۵:۱۹

شوشان ـ عبدالرحیم سوار نژاد :

از میان کوچه های خالی از بوی کلوچه و زیر تتمه ساباتهایی که جا مانده اند و هنوز خط یادگاری بچه ها را در خود دارند عبور می کنم و بی مادر و مادر بزرگ نگاهم بر درب چوبی می افتد که از بی کسی می گرید و برایم از مهربانیها قصه می گوید با رزه ای که در انتظار دستی مانده است و خاموش از صدای برهم زدن چای شیرین در سفره جلوی ایوان ،بی خروس که هر روز سحر با بانگش ندای بیداری می داد به روزگار خیره مانده است ، در تعطیلات عید به نفس نفس افتاده ام بدون تخم مرغ رنگی در میدان مقام عباس سرگردان می شوم و بر درب بسته دکان عمو رضا زیر سابات روبروی مدرسه اردشیرخیره می مانم که در خود فرو ریخته است و قفسه ها از شیرینی قلمی و گونی ها از بادام خالی، چقدر  این تعطیلاتم با آن روزها فرق دارد  ، به جستجوی بچه های محله می افتم و بر روی دیوار آنها را می یابم که لبخند می زنند !کاش برای اش تی تی و بازی گُل کوچک می آمدند ! ولی می دانم جای آنها خوب است و مادران که  از مقام عباس خارج می شوند ومن غریبانه می نگرم ، کنار خط کشی های بازی بچه ها می ایستم  و نگاه می کنم شاید اسکناسهای نو عید را در دستان کوچکشان ببینم که عیدی گرفته اند و  کودکی ام روبرویم می ایستد و از بی توجهی امروز بغض می کند

کودکی در بر، قبائی سرخ داشت
روزگاری زان خوشی خوش می‌گذاشت
همچو جان نیکو نگه می‌داشتش
بهتر از لوزینه می‌پنداشتش

سال ۱۴۰۳ شده است و در تعطیلات عید نوروز هستیم اما تابی بر قابیله های ایوان بسته نیست ! اصلا ایوانی نمانده است ! فرشی  هم زیر درخت کناری پهن نکرده اند ! بالعکس درخت‌ها را پشت دیوارها زندانی کرده اند !! گاهی از بالای دیوار سرک می کشند و دستی تکان می دهند و کُناری می اندازند تا بگویند هنوز هستیم . تعطیلات شهر در کنار سبزه هایش پر از بابونه بود و صدای ترانه که در فضا می پیچید. میان این سکوت دلم برای بوق های ممتد خودروهایی که بر باربندهایشان بندیلی بود هم تنگ می شود با اینکه سن و سالی از من گذشته است !! تعطیلات نوروز یک تاریخ است پر از ماجراهای رنگارنگ که باید بازگو شوند تاحس تازه در هوای تازه به وجود آید ، کلوچه های شکری با بوی زیره و رازیانه و قدم زدن کنار گندمزارها چه صفایی داشت ،به یاد همه صفاهای بهارانه سرشار از خاطره با سال جدید علیرغم همه دلتنگی ها با نوروزی که به مهمانی آمده است دل خوش می کنیم و می آموزیم زندگی کنیم و روزهای خوب را بسازیم که سال ۱۴۰۳مانند همه سالها هم خواهد گذشت باید اندکی تامل کنیم که در میان عبور سالها چه یادگار نیکی بر جای گذاشتیم ، در این روزهای ابتدای سال  به یاد انسانهایی باشیم که از درون قاب یا روی دیوار لبخند می زنند ، بیایید بیشتر در کنارهم باشیم برای آن روزی که خواهدآمد.