تلنگری به بزرگان محترم متوقع خود رای و لیدرهای قومی پیشرو نامدنی در انتخابات مرحله دوم مجلس

کد خبر: ۱۱۱۲۴۹

تاریخ: ۱۱ ارديبهشت ۱۴۰۳ - ۱۰:۵۲

شوشان ـ محمدرضا چمن نژادیان :

باسلام و درود بر تمام اعزه ی گرامی گروه و شهروندان آزاده اندیش  مدنی، اقوام شایسته گزین بدون افراطگری ارتجاع  اندیشی قومیتی  و نحله های فکری سیاسی...

احتراماً به با نهایت پوزش محضر شهروندان مکرم و عزیزان قومی شایسته گزین بدون حب و بغض نکاتی را با رعایت کامل حرمت به شخصیت‌ های حقیقی و حقوقی بشرح ذیل معروض میداریم:*

اولاً :همه در انتخاب بدون نام و نشان افراد و اقوام با توجه به حق آزادی، اختیار و انتخاب محق است فردی را بدور از هر نوع سرزنش انتخاب کند.

ثانیاً:گاهی افراد و داوطلبان با تمامی محاسن در جایی از مناصب و تفکرات سیاسی می ایستند که ملت نسبت به آن جایگاه و نگرش اقبال ندارند یا تفکر جناحی و مدیریتی آنان با عملکرد شان در افکار عمومی امتحان خود را با مردودی پس داده است.

ثالثاً:با تاکید بر تمام احترامات به لحاظ حقیقی نسبت به سرمایه های انسانی ایلی، شهرستانی و جایگاه سربازان افتخار آفرین وطن که آفریننده وعده ی صادق می باشند، و هیچکس هم نباید با اتهامات ناروای تخریبی نابودی سرمایه های جامعه را بخواهد و یا تنش اجتماعی ایجاد نماید.

رابعاً:با این توضیحات ضمن احترام به کلیه ی اقوام و نگرش های سیاسی مدنی  باید پذیرفت که بالاخره تعداد زیاد نگاه افراطی قوم گرایی با خشونت عریان   پِتک ساز، ورود نیروهای پادگانی نامدنی به سیاست و لیست افراطیون سیاسی پایداریچی را مغایر با حقوق شهروندی ، منافع و امنیت ملی می دانند. هر چند افراد دارای کاریزمای قومی ، محاسن شهروندی و مورد احترام بابت تجارب مدیریتی باشند. اما بخاطر ایستادن ناصواب در جای نامناسب  جریانات سیاسی محلی و ملی که به نوعی در تقابل با خواست و افکار عمومی قرارمیگیرند. قبل از هر گلایه و توقع باید خود را شماتت کنند نه دیگر شهروندان و همتباران را.

خامساً:بنابر موارد فوق نباید مستبدانه بدون توجه به آزادی، اختیار و اراده ی اجتهادی فردی یا جمعی انتظار داشته باشند. دوستداران شهروندی و برادران اقوام شایسته گزین کور کورانه از آنان، نگاه قومیتی و گرایشات سیاسی مخالف حقوق شهروندی  تبعیت یا مخالف رای آنان نباشند.

با نهایت احترام و تکریم بزرگان و سرمایه های اجتماعی انتظار داریم آنان کمی با خود خلوت کنند و بیندیشند  که چرا افراد از  اطراف آنان پراکنده شده اند؟ آیا نگاه پدرسالارانه دارند؟ آیا ایده های اقتدارگرایی و تکلیف اندیشی در عصر دهکده جهانی و رسانه ای دیگر جواب می دهد؟ آیا نباید آنان و تفکرات اقتدارگرایشان زمانی گامی بسوی خواست اکثریت ملت برای تحقق حقوق شهروندی بردارند؟ و با تامل در مسیر کلان حقوق شهروندی محلی و ملی خود تجدید نظر به نفع ملت نمایند؟.در عین حال تابع منافع عمومی و توسعه ی مدرن مملکت در همراهی با اکثریت ملت  باشند.