نوزده سالگی «اروند»

اوایل بهمن‌ماه دو سال قبل بود که «امید حلالی» صاحب‌امتیاز روزنامه اروند تماس گرفت و طی گپ‌وگفتی کوتاه پیشنهاد داد «اروند» را ما منتشر نماییم. چراکه خاستگاهش دیار ما بود و به قول جناب حلالی، بهتر آنکه توسط روزنامه‌نگاران همین بوم تولید شود.

کد خبر: ۱۱۱۲۵۱

تاریخ: ۱۱ ارديبهشت ۱۴۰۳ - ۱۰:۵۵

شوشان ـ محمود تیلا / سردبیر روزنامه اروند

این پیشنهاد را با «حسین دلیر» مطرح کردم و ابتدا هر دو یکه خوردیم. هر دوی ما سال‌ها فعالیت روزنامه‌نگاری داشتیم اما در آوردن روزنامه، مشکلات خاص خود را داشت و در این زمینه تقریباً کم‌تجربه بودیم!

برای ادامه‌ی مذاکرات به اهواز رفتیم اما زودتر از آنچه فکرش را می‌کردیم کار به ما سپرده شد و شماره‌ی 1212 به تاریخ 8 بهمن 1401 روزنامه اروند در آبادان بسته شد تا فصلی تازه در فعالیت مطبوعاتی من و دلیر آغاز گردد. اروند درواقع برای ما نوستالژی هم محسوب می‌شد چراکه آغازین فعالیت‌های رسانه‌ای ما با این نام که سال 1375 هفته‌نامه‌ای در میدان الفی به مدیریت عبدالحسن مقتدایی بود باز می‌گردد.

برای شروع کار به سراغ «مجتبی ناصری» یکی از بهترین گرافیست‌های مطبوعاتی شهرمان رفتیم که پاسخ مثبت داد و دلیر هم لی‌اوت و لوگو را طراحی کرد و اینگونه روزگار تازه‌ی اروند آغازیدن گرفت.

دغدغه ابتدایی این بود که اروند روزنامه‌ای باشد برای اطلاع‌رسانی دقیق در حوزه‌ی منطقه آزاد اروند؛ یعنی شهرهای آبادان و خرمشهر. چراکه رسانه‌ای که به دست ما شکل گرفته بود، نمی‌توانست چندان از دغدغه‌های بومی دور باشد. این رویکرد -کم‌وبیش- در یکی دو سال اخیر روزنامه اروند رعایت شده و به جرات می‌توان آن را سبکی تازه در ژورنالیسم محلی دانست.

با توجه به سال‌ها تجاربی که در حوزه‌ی رسانه اندوخته بودیم شعار اروند را فارغ از جنجال‌ها و شورهای رسانه‌ای فاقد شعور که مرسوم شده، «نقد آگاهانه، اخلاق‌مدار و امیدبخش» گذاشتیم و به این شعار تا حد توان، مومن ماندیم.

«اروند» به‌عنوان یک رسانه مستقل و متعهد، با تلاش در جهت تخلق به صداقت و انصاف امیدوار است با درونمایه خود، در فرهنگ نقد سازنده و خیرخواهانه گامی مؤثر بردارد و آستانه‌ی تحمل و نقدپذیری مسئولان را نیز ارتقا دهد. چراکه نقد و تحلیل کارشناسانه‌ی دستگاه‌ها و عملکرد مسئولان را وظیفه ذاتی خود می‌پندارد و آن را با هدف ارتقای دانایی جامعه، حق پرسشگری شهروندان و وظیفه پاسخگویی مسئولان با جدیت دنبال می‌کند.

بر این باوریم که جریان سالم اطلاع‌رسانی و آگاه‌سازی جامعه به‌عنوان یک ضرورت عینی و حتمی خودنمایی می‌کند. اروند، تلاش دارد با ارائه‌ی تحلیل‌های به‌روز و روزنامه‌نگاری پژوهش‌محور در تصمیم‌سازی‌ها ایفای نقش نماید و با همین رویکرد از همکاری تمامی صاحب‌نظران، نخبگان و همفکران اهل‌قلم استقبال می‌کند.

اروند، مجموعه اصول و معیارهای اخلاقی حرفه‌ای را با توجه به استانداردهای ‌این حرفه، به‌عنوان اصول اخلاقی خویش پاس می‌دارد و رعایت آن را به‌عنوان مبانی مشترک حرفه‌ای وظیفه خود می‌داند و در این راه تلاش ما این است که در باورمان خدا و حضور او و نقش اصلی او در همه امور همواره جایگاه محوری و بایسته خود را داشته باشد.

امروز که قریب به 300 شماره منتشر کرده‌ایم سعی داشته‌ایم در عصر بمباران فله‌ای اطلاعات، با دروازه‌بانی و پالایش صحیح، محتوایی مطمئن و تازه را به مخاطب ارائه کنیم و علاوه بر اینکه به‌عنوان صدای بلند شهروندان این دیار باشیم و ضرورت و اهمیت مطالبات شهری را به‌درستی تبیین نماییم فضایی برای انعکاس دیدگاه‌ها و رویکردهای مسئولان نیز فراهم آوریم.

برای این مهم، علیرغم شرایط دشوار اقتصادی که همه مطبوعات به دلیل تورم روزافزون و ورود پرقدرت شبکه‌های اجتماعی به حوزه ارتباطات، دچار چالشی عمیق شده‌اند، در دو سال اخیر چابک‌سازی‌ و کیفی‌سازی‌ را در تولید محتوا مدنظر قرار دادیم تا تنها روزنامه‌ی این دیار به محاق تعطیلی نرود!

آن چیزی که امروز مخاطب با وجود شبکه‌های اجتماعی -که در حداقل زمان اخبار روز را در سطح وسیع اطلاع‌رسانی می‌کنند- از نشریات چاپی همچون اروند انتظار دارند، ارائه تحلیل و محتوای فاخر درباره مسائل روز است. این پرسش که روزنامه اروند چه میزان توانسته در این مسیر گام بردارد و مخاطبان خود را حفظ کند، پرسشی جدی برای ماست. اگرچه فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی هرگز نمی‌توانند جای رسانه‌های چاپی را بگیرند، اما می‌توانند آن‌ها را به چالش بکشند. می‌دانیم که انتشار روزنامه‌های کاغذی در آینده دچار اختلال بیشتری خواهند می‌شود با این حال معتقدیم در سایت‌های خبری و شبکه‌های اجتماعی با کثرت اطلاعات اعم از درست و نادرست مواجه هستیم، و این مطالب کوتاه و پرتعداد نمی‌توانند جای مطالب تحلیلی در یک روزنامه را بگیرند.

به‌هرروی، در آغاز نوزدهمین زادروز روزنامه، از همه‌ی مدیران و مسئولانی که با درک درست از ضرورت‌های وجود یک روزنامه‌ی محلی و کارکرد آن، «اروند» را حمایت کردند قدردانی می‌کنم و انتظار دارم این حمایت همچنان ادامه یابد زیرا انتشار یک مطبوعه‌ی مستقل بدون کمک و حمایت مقدور نیست.