قاصران و مقصران در رتبه ی آخرِ آموزشی استان!

کد خبر: ۱۱۱۹۴۸

تاریخ: ۰۳ آذر ۱۴۰۳ - ۱۱:۴۸

شوشان ـ علی عبدالخانی :

بنا به گفته نماینده مردم اهواز در مجلس (محمد امیر)، خوزستان به آخرین رتبه ی آموزش و پرورش دست یافت !!. به معنای دیگر پرمخاطب ترین سازمان استان که ریسمان دانش عمومی و آبروی علمی خوزستان را در دست دارد، کاری بجز ناکامی و نابلدی در طول سالهای اخیر نداشته است!.

بدون تردید سقوط و ناکامی در هیچ زمینه ای (حتی اشتغال) به مقدار سقوط آموزشی برای مردم آزار دهنده و تحقیر آمیز تلقی نمی شود!. ثقلِ این سقوطِ ذلت بار  ناشی از بازی نامدیرانی بوده که با سهمیه و بلیط اشخاص و گروههای صاحب نفود به سیستم آموزش و پرورش تحمیل و سرنوشت فرزندان ما را به چنین نقطه ای از تاریکی و نگرانی سوق داده اند!.

رتبه آخرِآموزشی یعنی اینکه روند آموزش در خوزستان نسبت به استانهایی همچون سیستان و بلوچستان، کهگولیه و بویر احمد، ایلام، چهارمحال و بختیاری، بوشهر و همه استانهای کشور پسرفت داشته لذا اضافه بر مسئولیت مدیران ارشد اموزش و پرورش، استانداران و نمایندگان مردم در طول حداقل ۵ سال گذشته نیز مسئول و باید پاسخگو باشند ! از طرف دیگر نمایندگان و استاندار فعلی باید شرایط شناسایی خالقانِ وضعیت اسفبار موجود (یعنی مدیران) و معرفی آنها به مراجع صالح را فراهم بکنند !.

رتبه آخر خوزستان در اموزش و پرورش چنانچه ناشی از بی مبالاتی و عملکرد ضعیف عناصر کم کفایت مدیریتی در طول نیم دهه ی گذشته یا بیشتر باشد، این اتفاق دست کمی از وقوع یک جرم گسترده ی عمومی ندارد و نمی توان از کنار آن براحتی گذشت !.

بسیاری تصور می کنند که استانداران نقش مستقیمی در خلقِ وضعیت موجود اموزش و پرورش ندارند که تصوری از اساس بی پایه و استانداران درقلمرو مأموريت خويش بعنوان نماينده عالي دولت، مسئوليت اجراي سياست هاي عمومی دولت درارتباط با وزارتخانه ها می باشد. قانون این اجازه را به استاندار می دهد که بطور مستقیم با وزیران ارتباط برقرار و نقاط قوت یا ضعف اداره کل متبوع را با وزیر در میان بگذارد و در سقوط کیفیت بویژه اگر سقوط آموزش ناشی از ضعف مدیریتی باشد، پیشنهادات لازم را به مقام عالی وزارت ارایه و در صورت عدم دریافت نتیجه، حق رجوع به هیات وزیران را نیز دارد...

نگاهی به شرح وظایف استانداران بیانگر آن است که *فراهم آوردن زمينه های مناسب براي رشد و پيشرفت و گسترش آموزش وپرورش جزو وظایفِ اصلی عالیترین مقام دولت در استانها بوده که از نتایج حاصله براحتی می توان قصور آشکار دست اندرکاران در سالهای اخیر را مشاهده کرد ! .*
استاندار موظف به نظارت برحسن اجراء قوانين و مقررات بوده و به همین دلیل می گوییم اگر انتصابات مدیران آموزش و پرورش در طول مدت گذشته قانونمند و در چارچوب منافع عمومی صورت می گرفت و سهم و سهمیه و نفوذ و تحمیل اشخاص ضعیف در آن دخالت نمی کرد همچنین اگر نظارت و مراقبتی از طرف استانداری خوزستان در ارتباط با کیفیت آموزشی صورت می گرفت، چرا باید وضعیت آموزش و پرورش استانِ موسوم به زرخیز!!!! به رتبه ی شرم آور آخر برسد؟.

از دیگر وظایف اساسی استاندار، ارزشيابي عملكرد مديران براساس مصوبات و دستورالعمل هاي مراجع ذيصلاح است لذا باید پرسید: چرا در آنالیز عملکرد مدیران چندین سال اخیر هیچگونه اقدام بازدارنده ای صورت نپذیرفت و کار را به سقوط آزاد آموزش و پرورش رسانید؟!.

استاندار خوزستان که با مظنه و اگر و تاخیر بسیار و حرف و حدیث فراوان از طرف دولت پزشکیان معرفی شدند، بدنخواهد بود اگر وضعیت ناگوار آموزش و پرورش را در راس معادلات انتصابی - انتخابی خود قرار بدهد و در این موردِ بسیار حساس تابع هیچ نوع توصیه یا الگوی انتفاعی و مصلحتی اعم از درون و برون جریانی نشود و اجازه ی تحمیل مدیرکل و مدیران صف اول سازمان اموزش و پرورش را به هیچ جهت و جریانی ندهد و مبنای انتخاب را محدود به برخورداری گزینه ها از معیارهای حرفه ای همچون تخصص، تجربه، خوشنامی و علاقه مندی آنها به خوزستان و... قرار بدهد !.

اگر دغدغه ی استاندار فعلی شبیه به مردم باشد و او همچون همه خوزستانیهای واقعی دل برای رشد و ارتقای علمی این خطه می سوزاند نباید بر سرِ این موضوعِ مهم با با کسی تعارف و شوخی داشته باشد.استاندار موالی زاده و آن همه امروز و فرداهای منت گونه ی دولت جهت معرفی ایشان می طلبد که تدابیری برای کنترل فاجعه ی آموزشی و نجات آموزش و پرورش استان اتخاذ بکند !. آینده مشخص می می کند که ایشان تا چه حد بر معضلات و مشکلات موجود اشراف داشته و در تعامل با سوء مدیریت مدیران تحمیلی (چنانچه باشند) تا چه حد قاطع و قوی هستند !.