گفتمان تحول خواهی چیست و چه اهدافی را دنبال می کند و رابطه آن با دو جریان اصلاح طلبی و اصولگرایی چگونه است ؟

کد خبر: ۱۱۲۱۸۶

تاریخ: ۰۲ بهمن ۱۴۰۳ - ۱۲:۳۹

شوشان ـ سید علی حمیده کیش شاه قاسمی :

گفتمان تحول خواهی، عملگرایانه و درد شناسانه در چارچوب نظام جمهوری اسلامی ایران خواهد بود و با مطالبه گری به دنبال مرتفع نمودن نیازها، موانع و مشکلات موجود از طریق اتخاذ راههای برون رفت از وضعیت موجود و مقابله با چالش های پیش روی مردم دردکشیده و حق شناس می باشد که در بیش از چهار دهه گذشته هرگونه رنج و دردی را تاب آورده است و همپای انقلاب در همه ی عرصه ها حضور فعالی داشته است.
این گفتمان، نه بر وفق مراد اصلاح طلبان و نه بر خواست اصولگرایان، بلکه مبتنی بر خواسته های مردم است که در قالب ایجاد تحولات و اصلاحات مورد انتظار و قابل حصول در  استان و کشور  پی گیری می شود، بنحویکه در نهایت منتج  به شکوفایی و آبادانی دیار آسمان و ستاره و کشور بزرگ ایران عزیز گردد .
گفتمان تحول خواهی مبنای حرکت خود را در مطالبه گری و عملگرایی می بیند که متاسفانه گمشدگان اصلی کشور هست. ولی مناسبات ویژه ای با دو جریان اصلاح طلبی و اصول گرایی برای خود قائل است، چرا که در عین حالی که از این دو مفهوم فاصله‌ می گیرد، ولی با هر دو جریان نقطه مشترک دارد، لذا از آنجایی که همانند دو جریان مذکور، به اصول نظام جمهوری اسلامی ایران معتقد و پایبند است؛لذا ایجاد اصلاحات اساسی را جهت بهبود اوضاع فعلی را بدون کمک و یاری این دو جریان ، ممکن نمی داند.
بنابر این نقطه‌ مقابل هر کدام از  دو جریان نیست بلکه نسبت به‌ آنها از توان انعطاف بیشتری برخوردار است.
دو جریان اصلاح طلبی و اصولگرایی در دو سوی خط و سیر نظام قرار دارند که گفتمان تحول خواهی، در نقطه میانی این خط و سیر قرار دارد ، در نتیجه هر دو جریان را رد نمی کند ولی نه به‌ ماندگاری اصول بدون تغییر می اندیشد و نه به اصلاحات تند و غیر نظامند، موافق است،  هم به اصول مسلم معتقد است و هم به اصلاحات ضروری و مورد نیاز پافشاری می کند و خواستگاه اصلی این گفتمان است.
فلذا عناوین برخی از مهمترین اهداف این گفتمان به شرح زیر اعلام می گردد:
۱) طرح انتقادات اساسی، همراه با ارائه و پیشنهاد راهکارهای متناسب و اجرایی رفع آنها
۲) اولویت به رفع فقر ، بیکاری  و بهبود معیشت مردم
۳) اولویت و رسیدگی به مجموعه ی رزمندگان و ایثارگران انقلاب اسلامی
۴) پرداخت جدی به فساد فراگیر در تمام سطح کشور( حاکمیتی و سیاسی)
۵) توجه جدی به اقتصاد مردم سالارانه،  و دادن نقش واقعی به مردم و بسیج آنها در اقتصاد و تولید ملی به عنوان محورهای اصلی بهبود و توسعه اقتصادی پایدار در کشور.
۶) تلاش مضاعف در جهت حفاظت از منابع طبیعی برای نسل های آینده
۷) اجتناب از تکرار ناکامی های دو جریان سیاسی عمده ی کشور
۸) پرهیز از جریان گرایی ،تقابل منفی داخلی و جنگ قدرت جریانی در کشور