بگذارید کارون را ببرند!

کد خبر: ۱۱۸۲۴

تاریخ: ۱۳ آبان ۱۳۹۲ - ۱۸:۵۳

غفور قلی پور: چهارمین زنجیره انسانی حمایت از کارون به همت جمع قابل توجهی از شهروندان خوزستانی در ساحل این رودخانه برگزار شد. این روزها اظهار نظرهای مختلف مسئولین و کارشناسان و مردم نقل هر محفلی است و البته نشان از دغدغه ، درباره بزرگترین رودخانه دیروز و آبراهه ی خشک فرداست. متاسفم که اعلام کنم اینجانب به دلایل زیرموافق انتقال آب کارون هستم:
1- کارون پرآبترین رودخانه کشور از دشت خوزستان می گذرد و رهبر فرزانه انقلاب در سفر تاریخی خود بر لزوم احیاء800 هزار هکتار اراضی کشاورزی منطقه تاکید فرمودند، که متاسفانه دستورات ایشان در این خصوص انجام نشد. درصورتی که این پروژه علاوه بر تولید حداقل 2.5 میلیون تن گندم در سال،بالغ بر 500 هزار شغل جدید نیز ایجاد می کرد. ولی امروز کشاورز خوزستانی که زمینش در جوار کارون است حق برداشت از آب را ندارد.

2- درحالی که کارون از دل اهواز می گذرد کیفیت آب شرب بسیار نامطلوب است و کمتر خانه ای در این شهر پیدا می شود که از آب تصفیه کن استفاده نکند. کیفیت آب گاهی چنان ناخوشایند می شود که استحمام هم چندش آور می شود. البته کم فشار بودن آب و لزوم استفاده از پمپ و سرنوشت وام بانک جهانی فاضلاب اهواز و...هم پیشکش.

3- گذر رودخانه از وسط هر شهر از مهمترین شاخصه های توسعه است و سهم اهوازی ها ازاین فرصت، تنها بوی نامطبوع فاضلاب و فضای بی روح و فاقد هرگونه تنوع سواحل رودخانه است. آیا دایه های مهربان تر از مادر می خواهند کارون بماند تا بزرگترین پیست اسکی روی آب خاورمیانه را احداث کنند؟ یا می خواهند کارون بماند تا بزرگترین همایش قایق های بادبانی آسیا را دراین رودخانه برگزار کنند؟

4- آیا متحصنین محترم بخشی از همان هایی نیستند که وقتی برای تفریح به ساحل کارون می آیند انبوهی از زباله را بجا می گذارند؟ یابخشی از همان جماعت نیستند که روی چمن تازه ، آتش روشن می کنند؟ و بطری های خالی نوشابه را به رودخانه پرت می کنند؟ و اگرنباشند آیا حاضر می شنود به همشهریان خود در مورد تمیز نگه داشتن پارک های ساحلی و محیط زیست تذکر بدهند؟

5- دنیا عرصه رقابت است. لاجرم هرکس زودتر بجنبد می تواند موفق ترعمل کند. آیا مشکل فقط انتقال آب کارون به اصفهان است،یا سستی اراده ما که زمین کشاورزی مان را به اصفهانی اجاره می دهیم و خودمان نگهبان آن می شویم؟ آیا مشکل ما رخوت تاریخی و فرار از رنج و زحمت نیست؟ آیا مشکل ما فرهنگ خام فروشی بجای تولید نیست؟ یا مشکل انتقال کارون به یزد برای کاشت درخت گلابی است؟

6- یادم می آید چند سال پیش در مطبوعات خوزستان خواندم در طول ده سال 2 میلیون نفر از استان مهاجرت کردند. مسلما بخش زیادی از آن ها سرمایه گذار، تحصیلکرده و از نخبگان هستند. کارون بماند تا با ساخت بزرگترین تفریحگاه ها و اختصاص امکانات، از خروج آن ها جلو گیری کنیم؟ کارون بماند تا با روند لاک پشتی زیبا سازی ساحل آن را انجام دهیم؟ یا کارون بماند تا فلان آقا... که درک درستی از میراث فرهنگی ندارد،بگوید: "به نظرم پل سیاه را رنگی کنیم؟"

7-کارون بماند تا حمل و نقل آبی را توسعه دهیم تا به کاهش ترافیک کمک شود؟ و یا مسیر آبی شوشتر تا آبادان و خرمشهر را با انبوه شناورها توریستی کنیم تا میلیون ها دلار کسب درآمدشود؟یا بگذاریم بلااستفاده به دریا بریزد؟

سوال من اینست که فرضا کارون هم انتقال پیدا نکرد... خب، برنامه و چشم اندازمان برای فردا چیست؟ آیا سند توسعه آن آماده است؟یا هر چه پیش آیدخوش آید؟

حرف های نگفته بسیار است و حوصله نوشتن اندک.... اما کاش این رفتارهای نمادین و سمبولیک ،مستمر و دربخشهای دیگر هم انجام می شد. مثلا یکبار در کمک به نظافت شهر، کاشت درخت، کمک به پلیس درحل ترافیک،نقاشی دیوارهای شهر، غباررویی از مساجد، دیدار با خانواده های شهدا، جانبازان و آزادگان ،دیدار از سالمندان و هزاران رفتار مسالمت آمیز شهروندی که به توسعه فرهنگی هم کمک می کند.

وکاش یکروز محترمانه ،همایش اصلاح رفتارهای نامناسب شهروندی را برگزار می کردیم. وکاش یک روز حس تعلق را به شهروندان می آموختیم تادرآمدشان از خوزستان نباشد و سرمایه گذاری و بازنشستگی شان در اصفهان و تهران.

وکاش این رفتارها سیاسی نشود و کاش باران ببارد...