خودمان هوای یکدیگر را داشته باشیم

کد خبر: ۱۲۴۵۴

تاریخ: ۰۲ آذر ۱۳۹۲ - ۱۱:۳۳

شوشان/ روزنامه نور خوزستان در ستون ویژه های خود نوشت: در خبرها بود که معاون عمرانی وزیر کشور از بررسی مسائل پروژه های قطار شهری و خطوط ریلی حومه ای در کلان شهرهای تهران، مشهد، اصفهان، شیراز و تبریز با حضور معاون اول رئیس جمهور، وزرای کشور ، راه و شهرسازی و رئیس کل بانک مرکزی خبر داده است.
خندان دل بررسي طرح های خطوط متروی تهران، مشهد، اصفهان ، شیراز، تبریز و چند شهر دیگر را از جمله موارد مورد بحث در این جلسه اعلام کرده و گفته مقرر شد این طرح ها در اولویت استفاده از تامین منابع مالی خارجی «فاینانس» قرار گیرند.
به گفته وی «به منظور سرعت بخشیدن به اجرای این طرح ها، ضروری است اقدامات و هماهنگی های لازم به صورت فوری در بانک مرکزی و معاونت برنامه ریزی و راهبردی ریاست جمهوری صورت گیرد و گزارش اقدامات به طور مستمر به وزارت کشور ارسال شود.»
عجیب است که هر مقام کشوری بخواهد درباره مسایل و مشکلات کلانشهرها صحبت کند فقط همین چند شهر تهران، مشهد، اصفهان و تبریز به یادش می آید و پنداری کلانشهری بنام اهواز، از حافظه ها پاک شده است، در حالی که تمام اقدامات بهره گیری از فاینانس برای قطار شهری اهواز انجام شده و فقط مشکل اینجاست که بانک مربوطه، شهرداری را به عنوان تضمین پرداخت قبول ندارد و می گوید مگر شهرداری چه دارد که ما قبولش کنیم!
آخرین خبر درباره قطار شهری اهواز حاکی از آن است که قرار است روز یکشنبه (فردا) مهندس هلاکویی مدیر عامل سازمان قطار شهری اهواز برای پیگیری قضیه فاینانس به تهران برود.
همزمان با این اقدامات انتظار اینست که در استان هم مسایل قطار شهری مورد حمایت مسئولان و رسانه ها قرار گیرد. از طرفی مدیریت ارشد استان هر طور که صلاح بداند موضوع را از طریق ارتباط با مقامات کشوری و بانکی پیگیری و به سرانجام رساند و از سوی دیگر رسانه ها بجای اقدامات تخریبی درصدد تقویت و حمایت از پروژه و مسئولان باشند.
آیا صحیح است در شهری که اگر برای ساخت یک مجتمع، زمین دو متر گود بشود، آب می دهد و مشکلاتی پیش می آید، چنانچه با پیشروی دستگاه حفار، در نقطه ای نشست شد، فوری آن را پیراهن عثمان کنند و جار بزنند و آن را ناشی از خطای مسئولان پروژه بدانند؟ آیا از دیگر کلان شهرها چنین خبرهایی می شنویم و می خوانیم؟ لذا برای ساختن استان همه در هر جایگاهی هستیم، یکی با قدم، یکی با قلم باید همراه و غمخوار کسانی باشیم که در سخت ترین شرایط، شب و روز کار می کنند تا یک پروژه بزرگ به نتیجه برسد.