دل نوشته ای برای بلوط

کد خبر: ۱۴۸۸۴

تاریخ: ۱۷ دی ۱۳۹۲ - ۱۸:۰۷

این روز ها بلوط زاگرس حال خوشی ندارد و در مقابل زیادخواهی انسان در حال سر خم کردن است برای او می گویم که بلوط برای من سمبل پدر و استواری اوست که امدنش را در پاییز انتظار می کشیدم و آمدنش با مشتی از بلوط غریو شادی و آتش افرروزی در عصر پاییزبود.

دلم برای بلوط تنگ می شود.

برای سفیر گلوله هایش و برای آتشش

و برای شعلهای به آسمان کشیده اش

دلم برای کلاهک پیچیده در سرش

و برای استواریش

و برای سخاوتش

که قوت لا یموت لر است.

و برای گرمی آتشش

دلم برای بلوط تنگ می شود

من زاده کوه های بلوط خیز بخت یاریم

برای همین

دلم برای بلوط تنگ می شود

بلوط، به یاد می سپارمت

و نهال تورا به جان و دل به خاک می سپارمش

که انتظار را جوانه امید می زنی

دلم برای بلوط تنگ می شود

ای استوره استواری و نجات

ای بلوط،

برای کودکان زرد کوه و دنا

برای شادی روز گاران ما

برای رفع این غبار لعنتی

برای شادی کودکانه ام بمان

دلم برای بلوط تنگ می شود.

مصیب شیرانی1392 (شیدا)

[email-masked]