شهروند خوب، پایه گذار شهر خوب است

کد خبر: ۱۶۵۸۴

تاریخ: ۲۶ بهمن ۱۳۹۲ - ۰۱:۲۵

گفت :خطرناکترین وضعیت برای یک شهر چیست؟ گفتم:زلزله ،گفت :نه گفتم بیماری و باز گفت :نه

گفتم:خطر سیل. گفت:نه. گفتم: راهبندان گفت:نه. گفتم:شیوع اعتیاد گفت:نه.گفتم:وجود افراد جنایتکار گفت:نه گفتم :جواب سوال را نمی‌دانم. گفت: خطرناک ترین وضعیت برای شهر, وجود شهروندان بی تفاوت است .

آنها خانه‌هایی می‌سازند که در مقابل زلزله استحکام ندارد .در مراعات شرایط.بهداشت شهر اهتمام ندارند. در ساخت شهر تشریک مساعی نمی‌کنند و از مشارکت با شهرداری دریغ می‌ورزند.

شهروند خوب، پایه گذار شهر خوب است. شهر خوب ساختنی است نه یافتنی.شهر پر از نامشکوفات پر رمز و رازی است که با اراده هوشمند و خلاقانه شهروندان و مدیران آن شهر به تعالی می‌رسد و باید توجه داشت که شهر خوب و آرمانی مبتنی بر آداب و ارزش‌های اسلامی و ایجاد باور و اعتقاد به مشارکتهای مردمی شکل می‌گیرد.

شهروند خوب بودن چیست؟ شهروند خوب بودن به دو عامل بستگی دارد  عامل درونی که مصداقش همان شعار: شهر ما خانه ما می باشد و عامل بیرونی؛ همان اطلاع رسانی و فعالیت شهرداری‌ها,  شورای شهر مراکز آموزشی و فرهنگی , نهادهای مردمی , اصحاب رسانه و مبلغان دینی و ... وظیفه اصلی اطلاع رسانی دارند.

در حقیقت برای ایجاد عامل درونی هم وجود عامل بیرونی تعیین کننده است. به عبارتی برای تحقق شهر زیبا و شهر خوب باید شهروند خوب تولید کرد و به شهروندان یادآوری کرد که سهم شان در مدیریت شهری بیشتر از خدمات گرفتن است.

یا بهتر است بگوییم شهروندان را به همه زیر و بم" شهریاری" آشنا کنیم.

مردم یا همان ساکنین شهر ها به این آگاهی رسیده اند که با تشکیل عده ای با عنوان مدیران شهری یا تشکلی مثل شوراها در مدیریت شهر سهیم شده اند و برای همین منتظر می مانند تا برنامه های فعال کننده "عامل درونی "را از این "عاملان بیرونی" بگیرند. مثل اقدام اخیر شورای شهر تهران در آگاهی ساکنین تهران برای بازسازی یک موزه تاریخی از قهرمان ملی کشور غلامرضاتختی و گلریزان برای ساخت و تجهیز این موزه برای مردم همه شهرها این اتفاق خوب خواهد افتاد. اگر عاملان بیرونی در اداره شهرها را درست انتخاب کنیم و اگر غیر این باشد باید منتطر تبدلیل"شهر خوب "به" شهر غیر قابل سکونت" و" شهر وند خوب" به" شهروند بی تفاوت"باشیم.