نخبگان شهری، کتانباف و مدیرانش

کد خبر: ۱۷۳۷۱

تاریخ: ۰۴ فروردين ۱۳۹۳ - ۱۸:۳۱

شوشان - غلامرضا جعفری : معروف است کارنامه کتانباف ،شهردار سابق اهواز ،چندان خالی نیست و ایشان در دوره تصدی این سمت توانسته باعث چندی توسعه در این شهر خاکی شود؛در این مجال البته قصد به نقد گذاشتن این حکم کلی را نداریم ،اما در ادامه این حکم ؛مسئله دیگری مطرح می شود که گویا سالبه به موضوع است.

آنچنان که معروف شده و در ادامه این حکم  برخی از بزرگواران موثر در مدیریت شهری مطرح کرده اند ؛این است که اگر کتانباف شهردار به نسبت موفقی بوده ؛لاجرم مدیرانی که با ایشان کار کرده اند به طور عموم و خصوص مدیران لایق و موفقی اند ،و در نتیجه عقل حکم می کند که در بر همین پاشنه بچرخد و چنانچه بخواهیم مسیر رونق و   توسعه ای که شهردار سابق به یادگار گذاشته  ، چنانکه آقایان می گویند،ادامه دهیم ناگزیر از حفظ مدیران فعلی شهرداری اهواز هستیم؛ این حکم که زاده حکم پیشین است ،در واقع فرزند خلفی نیست و بسیارانی بر این باورند که لزوما این دو یگانه نیستند،چرا؟در ادامه می گویم.

شاید لازم باشد نقبی بزنیم به دوران شورای سوم این شهر ،به دورانی که برخی از شوراییان اهواز تا مرز نشستن بر مرکب شهردار پیش رفتند و تنها مانع،عدم اعتمادشان به یکدیگر بود و هراس از استعفا و نرسیدن به کوه قاف شهر ،داستانی که می توانست به تجربه های منحصر به فرد شورای سوم افزوده شود، اما در هر حال اینان در همه قسمت ها و در انتخاب مدیران مختلف در تمامی بخش های شهرداری تاثیری بسزا و انکار نکردنی داشتند و حقیقت ماجرا این است که بیشتر قریب به اتفاق مدیران دوره آقای کتانباف منتخب این شورا بودند و عدم تغییر و جا به جایی در دوره شهردار مذکور دلایلی داشت که از حوصله این مجال بیرون است و مهم تر انکه این پرسش مهم را شخص شهردار سابق باید پاسخ دهند و البته روزی چنین خواهد شد.

پرسش کنونی اما این است که این مدیران برای انتخاب کدام شرایط برتر را داشته اند ؟ واقعیت تلخ اما چیز دیگری است ، نشانه ای که ما را در برابر آینه ای شکسته می نشاند و به تلخی نشان میدهد  که پایین تر منصب تا مهم ترین سمت ها ملاک انتخاب یک چیز بوده ؛ نزدیکی و قرابت مدیر منتخب به کسی از اعضای شورا که عنوان اکثریت را به دوش می کشیدند .

می توان به سوابق اکثر مدیران منتخب شورای مذکور مراجعه کرد و حقیقت ماجرا را به راستی دریافت ؛ فی المثل چگونه می توان برای قسمت های بسیار مهم و استراتژیک سازمانی مفصل چون شهرداری از کسی استفاده کرد که شاید تنها تجربه مهمش مسئولیتی بسا جزیی در شهری بسیار کوچک بوده ؟! و نتیجه چنین انتخاب هایی به طور منطقی از هم گسیختگی ساختار بوده و بدتر از آن  ؛ تبدیل سیستمی سنگین به  سیستمی به شدت تنبل از عوارض چونان انتصاب هایی بوده است .

البته مسئله ما در حال حاضر نوع انتخاب مدیران از سوی شوراییان سوم نیست ،که نتیجه عملکرد بیشتر آنان کاملا مشخص است و پایانش علیرغم وجود شخصیت های بارز و شریف ، چندان خوش نبوده ، مسئله  ، منطقی است که این مدیران را جزیی لایتجزا و مهم از موفقیت شهردار سابق اهواز قلمداد می کند ،منطقی که در قبال این پرسش ،پاسخ روشنی در توشه ندارد ؛ اینکه در پیش از آمدن آقای کتانباف و در طول دوره همه شهرداران بسیار شورای سوم ،همین مدیران کم و بیش بر همین مناصب تکیه داشتند ،پس چرا آن دوره ،دوره چندان درخشانی در کارنامه اینان نیست ؟!

حال چگونه می توان مدیرانی که بر اثر فشار سنگین برخی از اعضای شورای سوم منصوب شدند را بر مرکب کتانباف نشاند؟ خاصه باتوجه به این حقیقت که اعضای مذکور شورای پیش به منظور نشاندن منسوبان خود به سمت های مختلف شهرداری ابایی حتی از برکناری شهردار دو ماهه نداشتند! و در میانه ای چنین ، مدیرانی -که برخی شان  بدون کمترین سابقه و دانش وتجربه بر منصبی نشانده شده اند -سهیم پیروزی فرماندهی باشند که به تنهایی شمشیر زده است ؟ به ویژه با سربازانی که با زور و ضربه دیگران لباس افسری بر تن کرده اند و از یادشان رفته که گناه فضل و دانش را با جامه های آراسته و میزها و صندلی های پهن و دراز نمی توان به دست آورد وبه قول دانشی مرد بیهق؛فضل در جای دیگر نشیند.