امامزاده عبدالله

بقعه امامزاده عبدالله، در كنار پل لشكر و بر فراز تپه اي مشرف به شهر است. بناي اين بقعه به شماره 364 در فهرست آثار ملي به ثبت رسيده است.

کد خبر: ۱۷۸۵۴

تاریخ: ۲۱ فروردين ۱۳۹۳ - ۱۳:۰۷

بقعه امامزاده عبدالله، در جنوب شهر شوشتر بر فراز تپه اي واقع است، كه مشرف به شهر و پل لشكر و باغهاي اطراف مي باشد. نسب وي به امام سجاد (ع) مي رسد.
اين بنا مشتمل بر صحن، ايوان ورودي، رواقها، حرم، گنبد گلدسته ها ضريح، تزئينات معماري و كتيبه ها است كه در دوره هاي مختلف مورد مرمت و بازسازي قرار گرفته اند با توجه به اسناد تاريخي بناي اوليه بقعه از آثار دوره المستنصربالله خليفه عباسي است كه در قرن هفتم هجري (629 هـ.ق) تجديد بنا گرديده است. ورودي اصلي بقعه در ضلع شمالي بنا قراردارد و تزئينات داخلي بنا شامل كتيبه هاي سنگي و گچبري هايي به سبك سلجوقي و صفوي است كه نمونه زيباي آن گچبري سر در و سقف ايوان ورودي مي باشد. بقعه داراي گنبد دو پوش بوده كه پوش بيروني بصورت رك و پلكاني و پوش داخلي به شكل عرقچين است.اين بقعه در قديم داراي مهمانخانه، مدرس(مدرسه)، مطبخ، كتابخانه، منازل خدمه و طلبه، باغچه، طويله و اوقاف مفصل بوده است كه بمرور زمان از ميان رفته اند.
برطبق روايات بدن مبارك امامزاده عبدالله، در مكان ديگري موسوم به امامزاده عبدالله در ايذه دفن گرديده و در اين مكان سر ايشان مدفون است.
اين بنا بشماره 364 در فهرست آثار ملي به ثبت رسيده است.