یادداشتی بر یک شهروندی ناتمام

کد خبر: ۱۸۳۱۲

تاریخ: ۰۹ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۲۰:۵۸

برای هر شهروند در دنیای امروز می شود چندین و چند مولفه تعریف کرد تا او را بتوان وابسته به یک شهر خاص دانست و او را به نام همان شهر صدا کرد،شهروندان ِ همدانی ،مشهدی،آبادانی،شادگانی و یا اهوازی.

در کشور های پیشرفته ی غربی که شهرها همه به توسعه یافتگی مطلوب اداره کنندگان آن رسیده اند، می توان تعریف دقیق تری از شهروندان یک شهر بدست آورد. و حتی قوانین و حقوقی نیز برای آنها تعریف می شود و در ازای آن تعهدات و وظایفی برای شهروندان منظور می شود و آنها را ملزم به انجام یا رعایت آنها میکند.

اما مفهوم "شهروندی" و یا حتی "همشهری" در شهرهای فوتبالی بسیار متفاوت است، شهرهایی که نبض فوتبال در آن تند تر میزند ، علاوه بر مسائل شهری و نزدیکی های فرهنگی عنصر پر نشاطی مثل فوتبال نقش تعیین کننده تری دارد. این فوتبال است که یک بارسلونایی اصیل ،یک منچستری با غیرت و یا یک مونیخی با تعصب را می سازد .ورزش فوتبال است که می تواند نمایش با شکوهی از حضور یکباره و پر انرژی مردم را روی سکوهای یک ورزشگاه برایمان نمایش دهد.

و این فوتبال است که فاصله ی نسل ها را به حداقل می رساند و همشهری های کم سن و سال را در کنار بزرگترهایشان به تشویق تیمشان وا میدارد.

همه ی شهروندان شهرهای فوتبالی هواداران دو آتشه ی تیمشان هستند و برای تیم همشهری خودشان حاضرند فداکاری کنند. این شهروندان با همراهی تیمشان در بازی های خانگی و حتی همراهی در شهرهایی که تیمشان میهمان است وفاداری خودشان را به صورت مستمر یادآوری می کنند و این تعهدی است که مفهوم شهروندی و یا همشهری بودن برایشان ایجاد کرده و شور و حرارت ورزش فوتبال آن را دوچندان کرده.

شهر اهواز شهریت خودش را از سالهای دور به امروز رسانده اما تا همین چندی پیش مفهوم شهروندی و همشهری هنوز برای مردمش بیگانه بود،در این سالها قشر جوانِ متولد اهواز برخلاف اسلافشان که غالبا متولدین شهرهای دیگر هستند سعی داشتند هویتی اهوازی برای خودشان تعریف کنند و برای این کار به زبان و جاذبه های شهری چنگ می زدند ،و تا حدود زیادی موفق بودند. اما برای تکمیل احساس عِرق اهوازی نیاز به مولفه ای قوی تر داشتند،مولفه ای از جنس یک تیم قهرمان که مردم شهر را به ورزشگاه می کشاند و هر روز بیشتر روسفیدشان میکند.

تیمی که مردم حاضر باشند برایش ساعت ها زیر آفتاب داغ اهواز بنشینند و یک صدا تشویقش کنند،تیمی که مردم همشهریش با آن احساس راحتی و دوستی کنند، تیمی که در شهر خودشان تمرین کند و افتخارش را برای شهر خودش کسب کند. فقط تیم"فولاد خوزستان" می توانست برای مردم اهواز چنین هویت شهروندی را تدارک ببیند.تیمی که هوادارانی پر شور و وفادار دارد با مردمی که اولین ویژگی آنها همشهری بودنشان است.

روند شهروند ِ اهوازی شدن مردم اهواز قرار بود سالها به طول بیانجامد، اما قهرمانی تیم فولاد خوزستان مانند ماده ای نیروزا عمل کرد تا این روند را کامل کند،حالا هر شهروند اهوازی با افتخار سرش را بلند میکند و قهرمانی نه سال پیش تیمش را اتفاقی نمی داند .

گرچه روزهای زیاد و تجربه های شگرفی پیش پای مردم اهواز قرار دارد تا مفهوم شهروندی و عِرق شهری را در حد و اندازه ی حتی شهرهای کشور خودمان مثل اصفهان یا شیراز تجربه کند،اما این حد و اندازه از حس همشهری بودن با مردم شهرمان بسیار مبارک و مفید خواهد ماند.و آینده ی پر نشاطی را نوید بخش است .