تولد یک نوزاد سخن گو در خوزستان !

همزمان با ایام عید که سنتی ناپسند به نام دروغ سیزده رواج گسترده ای می یابد انتشار یک شایعه در خوزستان همه را بهت زده کرد . شایعه این بود : نوزاد سخنگو متولد شد.

کد خبر: ۱۸۸۶

تاریخ: ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۱ - ۱۱:۴۱

شوشان : همزمان با ایام عید که سنتی ناپسند به نام دروغ سیزده رواج گسترده ای می یابد انتشار یک شایعه در خوزستان همه را بهت زده کرد . شایعه این بود : نوزاد سخنگو متولد شد. طبق اين شايعه گفته مي شد کودکي به تازگي متولد شده است که حرف مي زند و ظاهر يک مرد ۷۰ ساله را دارد. اين کودک گفته است کودکان زير ۵ سالي که دستشان حنا نشود خواهند مرد. حتی فیلم ها و عکس های جعلی نیز از این کودک دست به دست منتشر شد که یکی از عکس های جعلی در همین صفحه منتشر شده است.

بنا بر شنيده ها، افرادي که به اين شايعه ها دامن مي زنند، شهرهاي مختلفي را به عنوان محل سکونت طفل اعلام کردند.

موضوع زاده شدن کودکی که ریش و سبیل دارد و حرف می زند به نظر چنان احمقانه و وکودکانه است که از همان اول به عنوان نه یک خبر بلکه به عنوان یک شایعه بی اساس رد می شود. اما چند ساعت بعد وقتی همین خبر را از زبان چند نفر  می شنویم و قضیه تا آنجا کش پیدا می کند که برخی از بزرگان برای تکذیبه خبر مجبور به ارسال هزاران پیام کوتاه می شود آدم می فهمد مشکل واقعا چیست که با یک شایعه بی اساس بحرانی اجتماعی به راه افتاده است؟

سال هاست این مشکل ادامه دارد و شایعه پردازی ها متاسفانه علاوه بر بار فرهنگی و هزینه های مادی بسیار در طی چندین سال گذشته حتی در مواردی هم سبب هزینه های جانی  برای شهروندان شده است و نمونه آن را هم شایعه زلزله در یکی از شهرها در چند سال گذشته می توان دانست که یک شایعه سبب سرازیر شدن تقریبا دو سوم کل جمعیت شهرستان به خارج از شهر و خالی شدن انبارهای هلال احمر شهرستان در همان زمان بدون بروز هیچ گونه حادثه طبیعی بود .

به راستی کدام مشکل فرهنگی سبب ظهور چنین پدیده ای اجتماعی در کشور شده است. آیا نمی بایست با تقویت بنیان های دینی مردم از بروز چنین پدیده هایی جلوگیری کرد؟ و آیا کسانی که چنین شایعه هایی را می آفرینند نمی دانند که چگونه با تفکر و بنیان های دینی این مردم بازی می کنند؟

اين موضوع کذب و خرافي ما را بر آن داشت تا در اين باره با یکی از کارشناسان ديني فعال در زمينه عرفان هاي نوظهور و خرافات تماس بگيریم که او ضمن رد اين موضوع چنين توضيح داد: ۲ راه براي دريافت حقيقت و وصول به واقعيت وجود دارد.

نخست راه عقل که با برهان فلسفي يا علمي قابل دستيابي است؛ بنابراين اگر برهاني بر ادعايي وجود نداشته باشد قابل قبول نخواهد بود. دومين راه هم نقل است که مقصود آن شنيدن سخني از يک منبع وحياني يا متصل به وحي است، البته توجه به اين نکته ضروري است که اين راه خود مبرهن به محکم ترين برهان هاي عقلاني است. او در ادامه توصيه به اين امر را خلاف موازين عقلي و نقلي عنوان مي کند: اين گونه امور عقلاني نيست و هرگز نبايد به آن توجه کرد بلکه توصيه به آن خلاف ضوابط و موازين عقل و نقل است. چرا که هيچ توصيه اي به جز توصيه هاي عقلاني و وحياني قابل قبول نيست.

حکم شرعي شايعه

همچنین یک کارشناس مسائل ديني طي مقاله اي که در سايت راسخون منتشر شده به موضوع شايعه پرداخته و آورده است: اگر شايعه مشتمل بر هتک حرمت اشخاص، دروغ پردازي، غيبت از ديگران، تهمت و افترا، ايجاد اختلال در نظم جامعه، ايجاد ترديد در مسلمانان نسبت به دين و ديگر گناهان و ضدارزش ها باشد، حرام است و اين حکم از آيات و روايات متعدد استفاده مي شود.

حکم شايعه در قرآن

خداوند در سوره نور، آيه ۱۹ مي فرمايد: کساني که دوست دارند زشتي ها در ميان مردم با ايمان، شيوع يابد عذاب دردناکي براي آنان در دنيا و آخرت است.

در ارتباط با شان نزول اين آيه، مطالب مختلفي در تفاسير وجود دارد که از آن جمله است داستان پرماجراي افک (تهمت عظيم). با در نظر داشتن اين که در ارتباط با محتواي اين شان نزول ها، گفت وگوهاي زيادي وجود دارد، لازم به يادآوري است آن چه براي ما مهم است اين شان نزول ها نيست، مهم آن است بدانيم از مجموع آيات استفاده مي شود.